“நியாயத்தைத்தான் எப்பவுமே பேசுவா இந்தப் பட்டம்மா அ...ஆங்!” எதிரே நின்ற அந்தப் பெண் கண்களைக் கசக்கிக் கொண்டிருந்தாள். “இன்னாத்துக்கு இப்ப நீ அழுவுற? பொம்பளை கண்ணைக் கசக்கிட்டு நிக்கறதாலதான், அல்லாருக்கும் ஏத்தம்! பிரியுதா?” அவள் தொடர்ந்து அழுது கொண்டிருந்தாள். அந்தப் பெண்ணின் அம்மா அருகில் வந்தாள். “பட்டம்மா! ஜோதிக்குக் கல்யாணம் முடிஞ்சு முழுசா ஆறு மாசம் கூட ஆகலை! அதுக்குள்ள அதோட புருசன் அதைத் தள்ளி வச்சுட்டான்!” “எதுக்கு?” “அவனுக்கு வேற ஒரு பொம்பளை கூட தொடுப்பு இருக்குதாம்!” “நெசம்மாவா?” “ஆமா பட்டம்மா! இவளோட நகைகளைப் புடுங்கிட்டுப் போயி, அந்த முண்டைக்குப் போட்டிருக்கானாம்!” “கோவலன் கதையா?” “அவன் யாரையோ வச்சுக்கட்டும். ஆனா இவளைத் தள்ளி வச்சா என்னா அர்த்தம் பட்டம்மா?” “ஆரையோ இன்னாத்துக்கு வச்சுக்கோணும்? இவதானே தாலி கட்டின பொஞ்சாதி?” “சரி பட்டம்மா! அவன்தான் பாதை மாறிப் போறானே?” “பால்மாறிப் போற பேமானிகளை வுட்ரலாங்கறியா?” “விடாம? அட, போயாச்சு! இவளுக்கு வேண்டியதைத் தந்துட்டு, இவளையும் நல்லபடியா வாழ வச்சா அது போதும் பட்டம்மா!” “ஒனக்கு வெக்கமால்லை ஆத்தா?” “பட்டம்மா!” “எதுல வுட்டுத் தர்றதுனு இல்லையா?” “பட்டம்மா! காலங்காலமா இந்த பூமில நடக்கறதுதானே இந்த சங்கதி? கண்ணகி கூட கோவலனை எதிர்த்தாளா?” “நிறுத்துமே! கண்ணகி, அன்னிக்கே அந்தக் கோவலனை செருப்பால நாலு சாத்து சாத்தியிருந்தா, அந்த நாயி மாதவி வூட்டுக்குப் போயிருக்குமா? நான் கண்ணகியா இருந்தா, கோவலனைக் கதறிட்டு என் கால்ல வந்து வுழ வச்சிருப்பேன்!” “அது முடியாது பட்டம்மா! அப்புறமா அவன்கூடத்தானே குடித்தனம் நடத்தணும்?” “இன்னாத்துக்கு? அப்பிடி ஒரு ஆம்பளை இல்லைனா, பொளைக்க முடியாதா? கஸ்மாலம் தா... சோதி... உம் புருசன் எங்கே இப்ப?” “அவ வூட்ல இருப்பாருக்கா!” “அவ வூடு எங்கே? தெரியுமா ஒனக்கு?” “தெரியும்கா!” “வா என்னோட!” “அக்கா வேணாம்!” “ஏண்டீ வேணாம்? பொம்பளைக்கு தெகிரியம் இல்லைனா, ஆம்பளை ஆட்டித்தான் பாப்பான்! நீ வருவியா?” 'ஜோதி! பட்டம்மாகூடப் போ! பல பேருக்கு நல்லது செஞ்சவ பட்டம்மா. அவ ராசிக்காரி! நான் எதுக்கு உன் பிரச்னையை பட்டம்மா கிட்ட வந்து சொன்னேன்? அவளால தீர்த்து வைக்க முடியும்னு தானே! போடீ!” ஜோதி பட்டம்மாவுடன் புறப்பட்டாள். “எம்புட்டு தூரம்?” “நாலு கிலோ மீட்டருக்கா!” “நடந்தே போயிரலாம் வா!” பட்டம்மா ஜோதியுடன் புறப்பட்டு விட்டாள்.