Reviews for லாக்கப்

விளிம்புநிலை மக்கள் மீது காவல்துறை நடத்தும் அத்துமீறல்களை மிகத் தெளிவாக படம் பிடித்துக் காட்டியுள்ளது இந்த நூல். அதிகாரத்தின் கொடுமையை அனுபவித்தவரின் நேரடிக் குரலில் எழுதப்பட்ட முக்கியமான பதிவு.

இது போல் இன்றும் எங்காவது நடந்து கொண்டிருக்கலாம். ஒரு சக மனிதனை — அவர் ஒரு குற்றவாளியாக இருந்தாலும் கூட — இவ்வாறு சித்திரவதை செய்வதை நினைத்துக் கூட பார்க்க முடியவில்லை.

இது போன்ற நடைமுறைகள் ஒரு குற்றவாளி திருந்துவதை விட பல குற்றவாளிகள் உருவாகத்தான் வழி வகுக்கும். மனிதத்தை மறந்த அதிகாரத்தின் கொடுமையை உணர்த்தும் நூல்.

சிறை இலக்கியங்கள் இரண்டு வகை — ஒன்று நாட்டுக்காக தியாகம் செய்து சிறையில் பட்ட கஷ்டங்களைக் கூறுவது, இரண்டு செய்யாத தப்புக்காக அநியாயமாக சிறைப்படுவது. இது இரண்டாவது வகை.

புலம்பெயர் தமிழர்களான குமார், ரவி, நெல்சன், மொய்தீன் நண்பர்களாக இருக்கிறார்கள். நெல்சன் இரவு சினிமா பார்த்துவிட்டு வரும்போது கைது செய்யப்பட்டு, ஒரு கடைத்திருட்டை ஒப்புக்கொள்ளச் சொல்லி நால்வரும் கட்டாயப்படுத்தப்படுகிறார்கள்.

ஜெயராஜ் பென்னிக்ஸ் முதல் ஜார்ஜ் ஃப்ளாய்ட் வரை காவல்துறை வன்முறை உலகளாவிய பிரச்சினையாகத் தொடர்கிறது. ஒப்புக்கொண்டிருந்தாலே ஒரு வாரத்துக்கு முன் விடுதலை ஆகியிருக்கலாம் என நீதிபதியே கூறி சம்மதிக்க வைத்தது நீதித்துறையின் நகைமுரண். புதிதாகக் காவலில் சேர்வோர் நிச்சயம் படிக்க வேண்டிய நூல்.

இது புனைவு அல்ல — ஆந்திர மாநிலம் குண்டூரில் ஒரு காவல் நிலையத்தில் எழுத்தாளர் சந்திரகுமார் அனுபவித்த கொடூரமான சம்பவங்களின் நினைவுப் பதிவு. நாடோடி வாழ்க்கை வாழ்ந்து, ஒரு டீக்கடையில் வேலை கிடைத்து, நண்பர்களுடன் சாலையோரம் தூங்கி, சினிமா கனவு கண்ட சாமானிய இளைஞர்கள் — அவர்கள் வாழ்வில் புயல் வீசியது காவல்துறையின் ரூபத்தில்.

தாங்கள் செய்யாத திருட்டுக்காக கைது செய்யப்பட்டு, 13 நாட்கள் கொடூரமாக சித்திரவதை செய்யப்பட்டு, ஐந்து மாதங்கள் சிறையில் அடைக்கப்பட்டனர். ஒரு சாதாரண மனநிலையால் கற்பனை கூட செய்ய முடியாத வலியும் வேதனையும் இந்த நூலில் பதிவாகியிருக்கிறது.

ஒரு மனிதன் எவ்வளவு கீழே இறங்கி வலியை தர முடியும், மறுபுறம் எவ்வளவு பொறுமையாக வலியை தாங்க முடியும் என்பதை உணர்த்தும் புத்தகம். சிறை இலக்கியங்களில் இது ஒரு முக்கியமான படைப்பு.

சாமானியனின் குரல் என்ற வகையில் முக்கியமான பதிவு. ஆனால் ஏதோ ஒரு நம்பகமின்மை கூடவே பயணிக்கிறது. அதிகார வர்க்கம் அப்பாவிகளை சித்திரவதை செய்வதையும் குற்றமின்மையை நிரூபிக்க வாய்ப்பே தராமல் இருப்பதையும் மிக அழுத்தமாகவே நூல் சொல்கிறது.

எடிட் செய்யப்படாத நூலின் நடை மொழியில் தோற்றாலும், எளிய பதிவு என்ற வகையில் இதுவே நூலின் பலமாகவும் மாறுகிறது.

காவல் நிலையங்களில் விசாரணை என்ற போர்வைக்குள் நடக்கும் இரக்கமற்ற செயல்களே இந்த நூலின் மையம்.

கைதிகள் அனைவரும் குற்றவாளிகள் அல்ல, குற்றவாளியாயினும் அவன் மனிதன் எனும் மையக் கருத்தை கொண்டு நமது குற்றவியல் துறையின் அவலத்தையும் தடயவியலின் அலட்சியத்தையும் பிரதிபலிக்கிறது.

இக்கதையில் வருவது போல காவல் நிலையங்களின் கொடுமைகளில் சிக்கி சிறைசாலை தவத்தை முடித்து வெளிவரும் ஒருவனை நம் சமூகம் எப்படி பார்க்கும் என யோசியுங்கள்.

கதையின் காலக்கட்டம் 80 களின் தொடக்கம். ஊரை விட்டு ஓடி வந்த நான்கு மாறுபட்ட எண்ணங்களைக் கொண்ட இளைஞர்களைப் பற்றிய கதை. கதைக்களம் ஆந்திரமாநிலம் குண்டூர் பகுதி. நாயகர்கள் அறிமுகம் முடித்தவுடனே அவர்களின் வாழ்வில் புயல் காவல்துறையின் ரூபத்தில் அடிக்கிறது.

சந்தேகத்தின் பெயரில் விசாரணைக் கைதிகள் ஆக்கப்படுகிறார்கள். இன்றைய காலக்கட்டத்தில் விளிம்புநிலை மனிதர்கள் காவல்துறையால் அலைக்கழிக்கப்பட்டு அவர்களின் வாழ்வாதாரம் முற்றிலுமாக சிதைக்கப்படுகிறது. விசாரணை என்ற பெயரில் சித்திரவதைக்குள்ளாக்கி துன்புறுத்துவது — இவர்களின் போக்கிற்கு யார் பொறுப்பு, இவர்களின் பார்வை ஏன் அநாதைகளின் மீதும் விளிம்புநிலை மக்களின் மீதும் மட்டுமே விழுகிறது என்ற கேள்விகளை எழுப்பும் நாவல்.

இந்த அதிகாரவர்கத்தின் அடக்குமுறையில் சிக்கும் சாமானியர்களில் ஒரு சிலரே எதிர்த்து போராடி தப்பிக்கொள்கின்றனர். அப்படி தப்பி வந்த ஒருவனின் கதையே இந்த லாக்கப். அதிகாரத்தின் கொடுமையை நேரடி அனுபவத்திலிருந்து பதிவு செய்த முக்கியமான நூல்.

இந்தப் புத்தகத்தைப் பற்றி விமர்சனம் எழுதும் பொழுது இதையே மையமாக வைத்து எடுக்கப்பட்ட திரைப்படத்தை புறந்தள்ளுவது சிரமமே. இருந்தாலும் லாக்கப் நாவலும் விசாரணை திரைப்படமும் கையாண்ட விஷயங்கள் வேறு வேறு.

நாம் நமது அன்றாட வாழ்வில் நிறைய போலீஸ்காரர்களை சந்தித்திருப்போம். நீங்கள் சரியாக கவனித்தீர்களேயானால் போலீஸ்காரர்களின் நடத்தை ஒரு சாமானியனுக்கும் ஒரு பணக்காரனுக்கும் இடையில் வேறுபடும். இப்புத்தகம் இதைத்தான் வலிமையாக பேசுகிறது — சாமானியர்கள் இவர்கள் கையில் கிடைத்தால் எப்படியெல்லாம் இரக்கமின்றி நடத்துவார்கள் என்பதே இதன் அடிநாதம்.

குமாரும் அவனுடைய நண்பர்களும் குண்டூருக்கு வருகிறார்கள். அன்றாடம் சிறு சிறு வேலைகள் செய்து வாழ்க்கை நடத்துகிறார்கள். ஒரு நாள் இரவு காட்சி சினிமா பார்த்துவிட்டு வரும்போது போலீஸ்காரர்களிடம் மாட்டுகிறான், மற்ற நண்பர்களையும் தேவையில்லாமல் கோர்த்துவிடுகிறான். இந்த புத்தகம் முழுவதும் அவர்கள் எப்படியெல்லாம் சித்திரவதை அனுபவித்தார்கள் என்பதைப் பற்றியது.

இம்மாதிரியான நாவல்களை முதல் முறை படிக்கும் பொழுது மிகவும் மனது சஞ்சலப்படுகிறது. எழுத்து நடை ஒவ்வொரு இடத்தில் மாறுவது சில தடுமாற்றங்களை ஏற்படுத்தினாலும், காவல்துறையினரின் மனநிலையை தெரிந்துகொள்ள இப்புத்தகம் ஒரு திறவுகோல்.

ஸ்டெர்லைட் தூத்துக்குடி கலவரத்திலும் சரி, ஜல்லிக்கட்டு போராட்டத்திலும் சரி காவல்துறையின் அராஜகம் நாம் அறிந்ததே. ஆனால், காவல் நிலையத்தில் நடக்கும் அராஜகத்தை பற்றி இந்த நூல் விவரிக்கிறது.

"காவல் துறை உங்கள் நண்பன் இல்லை" என்று முன்னிறுத்துகிறது. அதிகாரம் ஒருபோதும் மனித சந்தோசத்திற்கு உத்தரவாதம் தந்தது இல்லை. நூறு குற்றவாளிகள் தப்பிச்சென்று விட்டாலும், குற்றத்தன்மையற்ற ஒருவன் தண்டிக்கப்பட்டு விடக்கூடாது என்பது தான் நீதிமன்ற விசாரணையின் சாரமே.

நான்கு தொழிலாளர்கள் தாங்கள் செய்யாத திருட்டை ஒப்புக்கொள்ள காவல்துறையால் சித்திரவதை செய்யப்படுகிறார்கள். ஒரு நேர்மையான காவலரால் காப்பாற்றப்பட்டதாக நிம்மதியடையும் போது, மிக மோசமானது இன்னும் வரவிருக்கிறது என்பதை உணர்கிறார்கள்.