Reviews for இந்து ஞான மரபில் ஆறு தரிசனங்கள்

இந்து தத்துவத்தின் அடிப்படைகளை எளிமையாக விளக்கும் நூல். ஆறு தரிசனங்களின் சாரத்தைப் புரிந்துகொள்ள நல்ல தொடக்கப் புத்தகம்.

இந்த அற்புதமான நூலை வழங்கிய ஜெயமோகனுக்கு நன்றி. இந்நூல் என் சிந்தனையில் புதிய பரிமாணங்களை உருவாக்கியது. உள்ளார்ந்த தத்துவ ஆர்வம் இருந்தாலும், ஆங்கிலத்தில் படித்த புத்தகங்கள் எல்லாம் தூக்கத்தையே தந்தன. ஆனால் இந்நூல் இந்து தத்துவத்தின் உண்மையான சித்திரத்தைக் காட்டியது. எளிமையான மொழியும் உவமைகளும் குழந்தைகளுக்குக்கூட பரிந்துரைக்கும் அளவுக்கு அமைந்துள்ளன. ஆறு சிந்தனைப் பள்ளிகளையும் சமநிலையோடு விவாதிக்கிறார். எந்த தரிசனத்தையும் நிரூபிக்காமல், ஒவ்வொன்றின் பகுத்தறிவு மற்றும் முரண்பாடுகளை பாரபட்சமின்றி பட்டியலிட்டிருப்பது சிறப்பு.

இந்து மதத்தின் பல ஆசாரங்கள், சாங்கியங்கள், சிறு மற்றும் பெரு தெய்வ வழிபாட்டு முறைகளைக் கண்டு குழம்பிய, ஏற்கத் தயங்கிய எனக்கு இந்தப் புத்தகம் ஒரு திறப்பாக அமைந்தது.

வேதங்கள், உபநிடதங்கள், ஆறு தரிசனங்கள், ஆறு மதங்கள், மூன்று தத்துவநூல்கள் என்று ஜெயமோகன் மிகவும் எளிய முறையில் விவரிப்பது சிறப்பு. தத்துவங்கள் என்றால் என்ன, ஆதி மனிதன் இயற்கையிலிருந்து தெய்வங்களை எப்படி உருவகித்தான், வழிபாட்டு முறைகள் எப்படி உருவாகின, சடங்குகள் எப்படி உருமாறின, தரிசனங்கள் எப்படி மதமாக மாறின, சிறுதெய்வ வழிபாடு எப்படி இந்து மதத்திற்குள் உள்ளிழுக்கப்பட்டது, சமண-புத்த-இந்து மதங்களுக்கு இடையேயான ஒற்றுமை போன்ற அடிப்படை கேள்விகளுக்கு இந்நூல் சிறந்த அறிமுகத்தையும் விளக்கத்தையும் தருகிறது.

சிருஷ்டி கீதத்தை வாசிக்கும்போது என்னை அறியாமல் கண்ணீர் சிந்தினேன். பல்லாயிரம் ஆண்டுகாலமாக இந்த மண்ணில் உருவாகி வந்த தத்துவ ஞான அறிவு பரப்பை அறிகையில் பிரமிப்பும் பெருமையும். இந்து மதத்தை அறிய முற்படுபவர்களுக்கு இந்நூல் ஒரு சிறந்த அறிமுக நூல்.

இந்தப் புத்தகத்தின் உலகத்திற்குள் என்னால் அவ்வளவு எளிதாகச் செல்ல முடியவில்லை. இது என் வாசிப்பு வாடை இல்லாத புத்தகமா, அல்லது படிக்கும் அனைவருக்கும் இதே நிலையா என்பது தெரியவில்லை. வெகு சில புத்தகங்களையே பாதியில் வைத்து அடுத்த புத்தகத்தை நோக்கி நகர வைக்கும் என்னை இந்தப் புத்தகம் அப்படித்தான் நகர வைத்திருக்கிறது. ஆனால் இதைப் பற்றிய விமர்சனங்கள் அத்தனையும் பாராட்டுதலுக்கு உரியதாக இருப்பதால், தயாராகி மீண்டும் கையில் எடுக்கலாம் என்று உள்ளேன்.

நாத்திகன் என்று பெருமையாகச் சொல்லிக் கொள்பவனாக, மதத்தை விட்டுவிடுவதே மனிதன் அடையக்கூடிய உச்ச சுதந்திரம் என்று நம்பியவனாக, தர்க்கத்தையும் சந்தேகத்தையும் முழு அளவில் வைத்துக் கொண்டு இந்நூலைத் தொடங்கினேன். ஜெயமோகன் இந்த அணுகுமுறையை அப்படியே வைத்துக் கொள்ளச் சொல்கிறார். இன்றைய இந்து மதம் எப்படி உருவானது என்ற வரலாற்றுப் பாடத்தை எளிமையாக நடத்துகிறார், அதே நேரத்தில் ஆறு வெவ்வேறு சிந்தனைப் பள்ளிகளின் ஆழமான தத்துவங்களை விளக்குகிறார்.

சாங்கியம், யோகம், நியாயம், வைசேடிகம், பூர்வ மீமாம்சம், உத்தர மீமாம்சம் ஆகிய ஆறு தரிசனங்கள் மர்மமான மத சொற்கள் என்று தோன்றலாம். ஆனால் இவை பொருண்மைவாதமும் கருத்துவாதமும் கலந்த கலவை — ஒன்றுக்கு மட்டும் உரியவை அல்ல.

இந்து மதம் ஒரு மதமா, தத்துவமா? ஜெயமோகனின் பார்வையில் ஆரம்பகால இந்து மதம் முற்றிலும் தத்துவமே. ஏனென்றால் வாழ்க்கையின் அடிப்படை உண்மைகளை தர்க்கம் மற்றும் பகுத்தறிவு மூலம் அணுகும்போது அது தத்துவம்தான். இந்நூலின் மிகப் பெரிய பாடம் — எந்த தத்துவத்தையும் மேலோட்டமாகப் புறக்கணிக்கக் கூடாது, நன்கு படித்து ஆராய்ந்த பின்பே ஒதுக்க முடியும்.

வாழ்க்கையின் பெரும்பகுதி இந்து மதம் என்றால் எரிச்சலூட்டும் சடங்குகளும் மூடநம்பிக்கைகளும் என்றே நினைத்திருந்தேன். மேற்கத்திய சிந்தனை முறையில் வளர்ந்த தலைமுறைக்கு இந்நூல் ஒரு முக்கியமான அறிமுகம். ஆழமான தத்துவங்களின் மேற்பரப்பை மட்டுமே தொடுகிறது என்றாலும், அதுவே இதன் நோக்கம். மத தத்துவங்களில் புதிதாக நுழைபவர்களை மனதில் வைத்து தெளிவாக எழுதப்பட்டுள்ளது.

இப்புத்தகத்தில் மூன்று விஷயங்களை முன் வைக்கிறார் ஜெயமோகன். முதலாவது, இடது சாரி மற்றும் வலது சாரி அணியினர் இருவரும் இந்து சமய மரபை ஒற்றை குறுகிய நோக்கில் தவறாகப் புரிந்து கொண்டிருக்கிறார்கள். இந்து சமயம் சடங்கு சம்பிரதாயங்கள் மட்டுமே அடங்கிய ஆன்மிகவாதம் இல்லை. இந்து மரபில் பல்லாயிரம் ஆண்டுகளில் பௌதிகவாதமும் ஆன்மீகவாதமும் ஒன்றை ஒன்று சார்ந்து பிரிந்து ஆறு தரிசனங்களாக வெளிப்பட்டிருப்பதை விளக்குகிறார்.

இரண்டாவது, இந்திய மரபில் இந்து மதத்தின் தாக்கமும் செல்வாக்கும் மிகப் பெரியதெனினும், இந்நாட்டின் மற்ற மதங்களின் போக்குகளைப் புரிந்து கொள்ளாமல் இந்திய மரபைப் புரிந்து கொள்ள முடியாது. மூன்றாவது, எந்த சிந்தனையும் ஒரு பெரிய சங்கிலியின் பகுதி போல, பல்வேறு காலகட்ட சிந்தனைகளின் வேரைக் கொண்டது. நம் பழங்கால மரபை அறிந்து கொள்ளாமல் எந்த சிந்தனையையும் ஏற்றுக் கொள்வது சரியல்ல.

இருநூறு பக்கங்களே என்றாலும் நுட்பமான விஷயங்கள் பற்றி பேசப்பட்டிருப்பதால், நேரம் செலவழித்து மிகவும் கூர்ந்து படிப்பது சிறப்பு.