Reviews for வேடிக்கை பார்ப்பவன்

என்றும் நினைவில் நிற்கும் தலைசிறந்த படைப்புகளில் ஒன்று.

வாய்விட்டு வாசிக்கும்போது எளிய உரைநடையின் இனிமையும் கவிதைகளின் அழகும் நன்றாகப் புலப்படுகின்றன. தன் வாழ்க்கையை மூன்றாம் நபராகச் சொல்லும் முயற்சி தொடக்கத்தில் சற்று செயற்கையாகத் தெரிகிறது; கல்லூரி அனுபவங்கள் வரும் பிற்பகுதியில் நடை இயல்பாகிறது. அணிலாடும் முன்றில் இன்னும் கொஞ்சம் பிடித்திருந்தாலும், இதுவும் அழகான வாசிப்பு. குறிப்பாகத் தூர் கவிதை, அவரது கவிதைத் தொகுப்புகளை வாசிக்கும் ஆர்வத்தைத் தூண்டுகிறது.

விகடனில் வெளியான முப்பது கட்டுரைகளில் தன் வாழ்க்கையைப் புதுமையாகச் சொல்லியிருக்கிறார் நா.முத்துக்குமார். கவிதைகள் பலவும் ரசிக்கும்படி உள்ளன. ஆண்கள் அழக்கூடாது என்ற எண்ணத்துக்கு மாறாக, உணர்ச்சிவசப்பட்டு அழுத தருணங்களை வெளிப்படையாகப் பகிர்ந்திருப்பது சிறப்பு. ஒரு பழமொழி திரிந்து வழங்கப்படுவது குறித்து அவர் தரும் விளக்கமும் நன்றாக இருக்கிறது.

நா.முத்துக்குமாரின் வாழ்க்கையை வாசிக்கையில், அவரது மகனின் மழலைப் பேச்சிலும் கவிதைகளிலும் கவிதை ரசனையிலும் ஈடுபாடு மேலும் கூடுகிறது.

தனக்குள் ஒடுங்கிய இயல்புடையவராக நா.முத்துக்குமார் தெரிகிறார். குறிப்பாகச் சில வரிகள் மிகவும் ரசிக்க வைக்கின்றன. பிடித்துப்போகும் நூல்.

நா.முத்துக்குமாரின் வாழ்க்கையை அறிமுகப்படுத்தும் இந்த நூல், தமிழ் வாசகர்கள் படிக்க வேண்டிய ஒன்று. தாயின் மரணத்தைப் பற்றிய நினைவுகளும் எதிர்காலத்தை அறிந்துகொள்ள விரும்பாத அவரது எண்ணமும் நெகிழவைக்கின்றன. புத்தகங்களைத் துணையாகக் கொண்டு, உழைப்பாலும் விடாமுயற்சியாலும் முன்னேறிய கிராமத்துச் சிறுவனின் வாழ்க்கை ஊக்கம் தருகிறது. அவரது மறைவு இன்னும் வருத்தத்தைத் தருகிறது.

நா. முத்துக்குமார் கண்டவற்றை அவருடன் சேர்ந்து காணும் நெருக்கத்தை எழுத்து தருகிறது. மனதில் தேங்கிய கவலைகளைத் தணிக்கும் ஆறுதலும் அதில் இருக்கிறது. வாசிப்பு தொடரும்போது அவரது மறைவின் துயரமும், இனி கிடைக்காமல் போன படைப்புகள் பற்றிய ஏக்கமும் மேலிடுகின்றன. கட்டாயம் வாசிக்க வேண்டிய படைப்பு.