Reviews for வாடிவாசல்

ஜல்லிக்கட்டில் பங்கேற்கும் பிச்சியின் வழியாக அந்த விளையாட்டின் மீதான அவனுடைய பற்றையும் மக்களின் ஈடுபாட்டையும் குறுநாவல் காட்டுகிறது. திரைக்கதை போல நகர்வது வாசிப்பைச் சுவாரசியமாக்குகிறது. பாட்டையா வழியாக ஜல்லிக்கட்டைப் பற்றியும் களமிறங்கும் காளைகளைப் பற்றியும் விவரங்கள் கிடைக்கின்றன. வாசித்து முடித்த பின்னும் வாடிவாசல் நினைவில் நீடிக்கிறது.

தொடக்கம் முதல் முடிவு வரை கதைசொல்லலும் பாத்திரங்களின் பேச்சுமொழியும் சிறப்பாக அமைந்துள்ளன. வாடிவாசலை விவரிக்கும் நுட்பமான சித்திரிப்பு குறிப்பாகக் கவர்கிறது. பிச்சி, மருதன், பாட்டையா ஆகியோரின் பாத்திரப் படைப்பு கதையின் ஓட்டத்துக்குத் துணைநிற்கிறது; ஜமீன்தாரின் பாத்திரமும் நன்றாக அமைந்துள்ளது. ஜல்லிக்கட்டை மையமாகக் கொண்ட சிறந்த படைப்பு.

சுருக்கமான கதைசொல்லல், வட்டார வழக்கு, அளவான கதாபாத்திரங்கள் ஆகியவை நூலின் பலங்கள். தென்தமிழக மரபையும் ஜல்லிக்கட்டையும் எடுத்துச் சொல்லும் விதமும் சொற்களைக் கையாளும் திறனும் சிறப்பாக இருக்கின்றன.

ஜல்லிக்கட்டுக் களத்துக்கே அழைத்துச் செல்லும் அருமையான படைப்பு. காளை அணைபவர், காளை, பார்வையாளர் என ஒவ்வொருவரின் நிலையிலும் வாசகரை ஒன்றவைக்கிறது. ஆனால் இந்தப் பதிப்பில் பெருமாள்முருகனின் முன்னுரை கதையின் பெரும்பகுதியை முன்கூட்டியே சொல்லிவிடுகிறது; கதையின் வாக்கியங்களையும் மாற்றிச் சொல்கிறது. அதை நாவலை முடித்த பிறகு வாசிப்பதே நல்லது.

குறைந்த பக்கங்களுக்குள் உணர்வுகளின் தீவிரத்தைக் கொண்டுவருகிறது வாடிவாசல். ஜல்லிக்கட்டைப் பார்ப்பவராக அல்லாமல், களத்தின் முன் காத்திருப்பவராக உணரச் செய்கிறது. காளையை அடக்குவதோடு நிற்காமல் ஆண்மை, கௌரவம், தந்தை–மகன் உறவு, சமூக எதிர்பார்ப்புகள் மனிதனை எப்படி இயக்குகின்றன என்பதையும் காட்டுகிறது. எளிமையும் கூர்மையும் கொண்ட இந்தக் கதை படித்து முடித்த பிறகும் மனதில் நிற்கிறது.

பிச்சி, மருதன், கிழவர் ஆகியோரின் வட்டாரப் பேச்சிலேயே ஜல்லிக்கட்டு மீதான மக்களின் ஈடுபாடும் பகையும் விரிகின்றன. ஒரு பந்தயத்தின் வழியாகச் சாதிய ஏற்றத்தாழ்வுகளையும் நிலப்பிரபுத்துவ அமைப்பையும் சுருக்கமாக உணர்த்துவது சிறப்பு. மனிதனையும் காளையையும் ஒப்பிட்டு, மிருகம் யார் என்ற கேள்வியை எழுப்புகிறது. உடல் வீரத்தைத் தாண்டியும் சமூக ஒடுக்குமுறை மனிதனை எப்படிக் கட்டுப்படுத்துகிறது என்பதைக் காட்டும் கதை.

பழிவாங்கும் நோக்கத்துடன் காளையை அடக்க வரும் பிச்சியின் கதை சுவாரசியமாக அமைந்துள்ளது. சிறு அசைவுகளைக்கூட விரிவாக விவரிக்கும் நடை ஹெமிங்வேயை நினைவூட்டுகிறது. சி.சு. செல்லப்பாவின் மிகச் சிறந்த படைப்புகளில் ஒன்றாகக் குறிப்பிடலாம்.

ஜல்லிக்கட்டின் பரபரப்பையும் அதனுடன் பிணைந்த மனித உணர்வுகளையும் தெளிவாகக் காட்டுகிறது வாடிவாசல். விலங்கு உரிமை, மரபு, சமூக உறவுகள் சார்ந்த அறக் கேள்விகளைத் தனியாகப் போதிக்காமல் கதைக்குள்ளேயே எழுப்புவது சிறப்பு. பெருமாள் முருகனும் அப்புபெனும் உருவாக்கிய சித்திரத் தழுவல் மூலத்தின் செறிவையும் கதை அமைப்பையும் தக்கவைக்கிறது; அப்புபெனின் எளிமையான, தாக்கமுள்ள ஓவியங்கள் அதற்குத் துணைபுரிகின்றன.

ஜல்லிக்கட்டுக் களத்தை உயிரோட்டமாகக் காட்டுவதோடு, கிராமங்களின் சாதிய வழக்கங்களையும் ஜமீன்தாருக்கு அளிக்கப்படும் உயர்ந்த இடத்தையும் பதிவு செய்கிறது. குறைவான பாத்திரங்களும் காளைகளும் நினைவில் நிற்கின்றன; வெற்றி யாருக்கு என்ற பதற்றம் நன்றாகக் கட்டமைக்கப்பட்டுள்ளது. மனிதனின் மிருகத்தனத்தையும் பேசும் தனித்துவமான குறுநாவல். ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பில் வட்டார வழக்கும் கிராமிய உணர்வும் முழுமையாக வராத இழப்பு இருந்தாலும், மொத்தத்தில் நல்ல வாசிப்பு.

ஜல்லிக்கட்டில் விலங்குகள் துன்புறுத்தப்படுவதையும் அதன் கொடூரத்தையும் இந்த நாவல் மறக்கச் செய்வதில்லை. அதேவேளை, பெருமை, மரபு, மதம் ஆகியவற்றுடன் பின்னியிருப்பதால் அது ஏன் முக்கியத்துவம் பெறுகிறது என்பதைப் புரியவைக்கிறது. களமும் காளை அடக்குதலும் திரைப்படம்போல் விரிகின்றன. கல்யாண் ராமனின் மொழிபெயர்ப்பு நுண்விவரங்களைச் சிறப்பாகக் கொண்டுவருகிறது. செல்லப்பாவின் மொழியும் கருத்தை வளர்த்துச் செல்லும் விதமும் தொடக்கம் முதல் இறுதிவரை உறுதியாக அமைந்துள்ளன.