Reviews for உறுபசி

மிகவும் இயல்பான சித்தரிப்பு. கதையோடு சேர்ந்து பயணிக்க வைக்கும் சொல்லல் முறையும், பல இடங்களில் வெளிப்படும் தத்துவப் பார்வையும் சிறப்பாக இருக்கின்றன.

நண்பர்களின் நினைவுகளால் உருவாகும் சம்பத், கோபமும் எளிதில் உடைந்துபோகும் மனமும் கொண்ட முரண்பாடான மனிதன். அவனது இடைவிடாத சிந்தனையும் உள்போராட்டமும் நாவலில் ஆழமாகப் பதிகின்றன. சமூகத்தின் கட்டுப்பாடுகளுக்குள் வாழ முடியாத அவன்மீது கோபப்படுவதா, இரக்கப்படுவதா என்ற தடுமாற்றம் ஏற்படுகிறது. இத்தகைய மனிதர்களை ஒதுக்காமல் புரிந்துகொண்டு ஆதரிக்க வேண்டியதன் தேவையை இந்தக் கதை உணர்த்துகிறது.

படிப்பு, வேலை எனச் சமூகம் வகுத்த பாதையில் செல்லாத இளைஞனை அது எப்படிப் புறக்கணிக்கிறது என்பதைச் சம்பத்தின் வாழ்க்கை உணர்த்துகிறது. நண்பர்களின் வழியாக விரியும் அவனது கதையில், சொந்த விருப்பங்களை விட்டுவிட்டு பிறருக்காக வாழ நேரும் இளைஞர்களின் வலி தெரிகிறது. யாருக்கு நல்லவனாக இருக்க வேண்டும் என்ற கேள்வியையும் எழுப்பி, சமூகக் கட்டுப்பாடுகளின் வேதனையை ஆழமாக உணரச் செய்கிறது.

காலவரிசையைப் பின்பற்றாமல் கதையைச் சொல்லும் முறையை எஸ்.ராமகிருஷ்ணன் சிறப்பாகக் கையாண்டிருக்கிறார். ஒவ்வொரு கதாபாத்திரத்துக்குள்ளும் இருக்கும் தனிக் கதைக்கு இடமளித்து, மனித வாழ்வின் ஆழங்களை அழகாக வெளிப்படுத்துகிறார். மிகவும் பிடித்த நாவல்; தமிழ் நாவல் வாசகர்களுக்குப் பரிந்துரைக்கலாம்.

எஸ்.ராவின் மறைமுகமான சொல்லல் முறையே இந்த நாவலிலும் தொடர்கிறது. நண்பர்கள் மூவரின் நினைவுகளும் மனைவியின் நினைவுகளும் சேர்ந்து சம்பத்தின் வாழ்க்கையை நமக்குக் காட்டுகின்றன. தீக்குச்சி நெருப்பின் மீதான அவனது விருப்பத்தில் வெளிப்படும் பதற்றத்தை நாவலின் அடிப்படை உணர்வாகக் கொள்ளலாம்.

தமிழ் படித்த இளைஞனான சம்பத்தின் வாழ்க்கையை எஸ்.ரா சொல்லும் விதம் தனித்துவமானது. அவனது இளமைக்காலச் சுதந்திரமும் களிப்பும் பின்னர் துன்பங்களாகவும் ஏமாற்றங்களாகவும் மாறுவதை நாவல் நெருக்கமாகக் காட்டுகிறது. சில நேரங்களில் வியப்பையும் சில நேரங்களில் கோபத்தையும் ஏற்படுத்தும் சம்பத்தின் வழியே, வாழ்க்கையின் சிக்கல்களையும் கசப்பையும் உணர முடிகிறது. அவனது உலகுக்குள் இழுத்துச் செல்லும் எழுத்து இந்த வாசிப்பை நினைவில் நிறுத்துகிறது.

சமூகத்தின் எதிர்பார்ப்புகளுக்கு மாறாக வாழ முயன்று புறக்கணிக்கப்படும் சம்பத்தின் கதையை, அவனைச் சேர்ந்தவர்களின் நினைவுகள் வழியே சொல்வது சிறப்பு. நண்பர்களிடம் அவன் மீதான ஈர்ப்பும் பொறாமையும் கலந்திருக்கின்றன. மனித வாழ்வின் இருண்ட பக்கங்கள் நிறைந்த வறண்ட கதைக்களம் என்றாலும் வாசிக்கத் தூண்டும் ஈர்ப்பு உள்ளது. ஜெயந்தியைப் பற்றி முடிவுக்கு வருவது கடினம்; அவளுக்கு நண்பர்களின் உதவியாவது கிடைக்கிறது. நிஜ வாழ்வில் அந்த ஆதரவுமின்றிக் கைவிடப்படும் பெண்களை நினைக்க வைக்கிறது.

சம்பத்தின் தவறுகளை மறைக்காமலும் அவனை வெறும் தோல்வியாளனாக ஒதுக்காமலும் அணுகுவது உறுபசியின் பலம். நண்பர்களின் நினைவுகளில் விரியும் அவனது வாழ்வில், அன்புக்கும் அங்கீகாரத்துக்குமான ஏக்கமும் சமூகத்தில் பொருந்த முடியாத தனிமையும் வெளிப்படுகின்றன. நினைவுகளைத் தொடர்ந்து நகரும் மெதுவான நடை சிலருக்குச் சுமையாகலாம்; ஆனால் கதையின் துயரத்துக்கு அது பொருத்தமாக இருக்கிறது. நட்பின் அன்பையும் குற்றவுணர்வையும் நுட்பமாகக் காட்டும் நாவல், வாசித்து முடித்த பின்னும் சம்பத்தை நினைவில் நிறுத்துகிறது.

தொடக்கத்திலேயே கவனத்தை ஈர்க்கும் உறுபசி, மென்மைக்கு அதிக இடமில்லாத கனமான வாசிப்பு. சம்பத்தை அறிந்தவர்களின் நினைவுகள் வழியே அவனது வாழ்க்கை விரிகிறது. சமூகத்துக்காக ஆசைகளையும் கோபத்தையும் மறைத்துக்கொள்ளாத அவனைத் தவறானவன் என்று ஒதுக்கத் தோன்றவில்லை. வன்மமும் மரணம் குறித்த சிந்தனையும் வாசிப்பை அழுத்துகின்றன. வழக்கமான வணிக நாவல்கள் தொடாத சமூகத்தின் மறுபக்கத்தையும் மனித உணர்வுகளையும் நேர்த்தியாக வெளிப்படுத்துகிறது.

உறுபசி பல விஷயங்களைப் பேசினாலும், மரணம் பற்றிய சிந்தனையே அதிகம் பாதிக்கிறது. அன்புக்குரியவர்களை இழக்கும் அச்சத்திலிருந்து, நமது வாழ்வும் நிரந்தரமல்ல என்ற உணர்வு வரை நாவல் சிந்திக்க வைக்கிறது. எவரும் மரணத்திலிருந்து தப்ப முடியாது என்பதை எஸ். ராமகிருஷ்ணன் அழுத்தமாக உணர்த்துகிறார். அந்தத் தாக்கத்தால் மனதில் நிற்கும் சிறப்பான படைப்பு.