Reviews for உடையார் - பாகம் 6

கண்கலங்க வைக்கும் அசாதாரணமான படைப்பு.

ராஜராஜ சோழனின் ஆளுமையும் காதலும் இறைபக்தியும் வியக்க வைக்கின்றன. இறுதிப் பகுதி கண்கலங்க வைத்து மனதைச் சோர்வடையச் செய்கிறது. உணர்வுபூர்வமாகத் தாக்கும் அற்புதமான படைப்பு.

கோவில் கட்டப்பட்ட விதத்தைப் பொன்னியின் செல்வன் போன்ற விறுவிறுப்புடன் சொல்லும் கதை அல்ல இது. அந்த எதிர்பார்ப்பு தொடக்கத்தில் ஏமாற்றத்தையும் வாசிப்பில் சிரமத்தையும் தருகிறது. தொடர்ந்து வாசிக்கையில், அக்கால நாகரிகத்தை நடைமுறை வாழ்க்கையோடு காட்டுவதே இதன் நோக்கம் என்பது புரிகிறது. ராஜராஜர் போன்றோர் விட்டுச்சென்ற வளமான மரபை அறியும் நிறைவும் கிடைக்கிறது. தஞ்சைப் பெரிய கோவிலைப் பார்க்கும் பார்வையையே மாற்றும் நூல்.

முந்தைய ஐந்து பாகங்கள் உருவாக்கிய எதிர்பார்ப்புக்கு மாறாக, கோவில் திறப்பும் குடமுழுக்கும் மூன்று நான்கு பக்கங்களில் முடிந்துவிடுவது பெரும் ஏமாற்றம். முதன்மைச் சிற்பியின் மகளுடைய காதல் போன்ற துணைக்கதைகளுக்கு விரிவான இடம் கொடுத்துவிட்டு, முக்கிய நிகழ்வை இவ்வளவு சுருக்கியது உறுத்துகிறது. கோவிலின் பெரிய நந்தி நிறுவப்பட்டது பற்றியும் எதுவும் சொல்லப்படவில்லை என்பது மற்றொரு குறை.

சோழர்களின் அரசியல், சமூக வாழ்க்கை, கட்டிடக்கலை, போர் ஆகியவற்றை விவரித்து அக்காலத்துக்குள் அழைத்துச் செல்கிறார் பாலகுமாரன். சில இடங்களில் கதையோட்டம் சீரின்றி மந்தமாகி சலிப்பூட்டுகிறது. இருந்தாலும் முடிவில் நாவல் நிறைவைத் தருகிறது. கல்வெட்டுத் தகவல்களையும் வரலாற்று நிகழ்வுகளையும் கதையாகக் கையாண்ட விதம் சிறப்பு. பெரிய கோவிலைப் புதிய பார்வையுடன் ரசிக்கவும் அதன் மீது ஈடுபாடு கொள்ளவும் வைக்கிறது.

பெரிய கோவில் கட்டப்பட்ட வரலாறு என்பதைவிட இராஜராஜரின் ஆட்சிக்கால நாவலாகவே இதைப் பார்க்கலாம். அக்கால மக்களின் வாழ்க்கை பற்றிய தகவல்கள் ஏராளம்; கோவில் அடிக்கல் நாட்டலும் குடமுழுக்கும் சுருக்கமாகவே வருகின்றன. சமூகப் பிரிவுகளின் மோதல்கள் நீண்டு அயர்ச்சியூட்டினாலும், நான்காம் பாகத்தின் போர்க்காட்சிகள் சுவாரசியம். பொன்னியின் செல்வனைப் போன்ற வாசிப்பை எதிர்பார்க்காமல் பொறுமையுடன் அணுகினால் பயனுள்ள நாவல்; தஞ்சைக் கல்வெட்டுகளைத் தேடவும் தூண்டுகிறது.

கோவில் கட்டுமானத்தில் வரும் தடைகளையும் நித்தவினோத பெருந்தச்சனின் வாழ்க்கைச் சிக்கல்களையும் சுவாரசியமாக இணைத்துள்ளார் பாலகுமாரன். குடமுழுக்கு எப்போது நிகழும் என்ற ஆவலைத் தக்கவைக்கிறது கதை. முடிவுறாத நடனச் சிற்பங்களுக்காக நாவலில் அமைத்துள்ள காரணமும் பஞ்சவன் மாதேவியின் சித்தரிப்பும் சிறப்பு. இறுதிப் பகுதியைக் கண்ணியமாகக் கையாண்டிருக்கிறார். கல்கி வளர்த்த வரலாற்று நாவல் மரபை மேலும் விரிவாக்கிய நேர்த்தியான படைப்பு.

தொடரில் இடையே மந்தமான கதை மீண்டும் வேகம் பெற்று, சோழர் காலத்தை விட்டுப் பிரியும் கனத்த உணர்வையும் வாசிப்பு நிறைவையும் தருகிறது. கோவில் கட்டுமானக் கால அரசியல் சுவாரசியமாகச் சொல்லப்பட்டுள்ளது. ஆனால் சில பாத்திரங்களின் கதைகள் முடிவுறாததும் குடமுழுக்கு சாதாரணமாக விவரிக்கப்பட்டதும் அவசரமாக முடித்த உணர்வைத் தருகின்றன. சில சம்பவங்களைக் குறைத்திருக்கலாம். இராஜராஜர் மீதான ஆசிரியரின் அன்பு வாசகரையும் தொற்றிக்கொண்டு, பெரிய கோவிலை மீண்டும் பார்க்கத் தூண்டுகிறது.

போருக்குப் பிந்தைய தஞ்சையும் வீரர்களின் மனநிலையும் எளிய நடையில் உயிர்ப்புடன் வருகின்றன. தொடக்கப் பாகங்களில் தோன்றிய சமூகச் சார்பு பின்னர் சமநிலை பெறுகிறது. கோவில் கட்டுமானத்தின் உழைப்பையும் பொருளாதாரத்தையும் விளக்கும் பகுதிகள் பெருமையோடு, இத்தனை முயற்சிக்கும் ஏற்ற பலன் கிடைத்ததா என்ற கேள்வியையும் எழுப்புகின்றன. எதிர்மறைப் பாத்திரங்களின் சிறுபிள்ளைத்தனமான முடிவுகளும் போதிய பயனில்லாத நாடகத் துணைக்கதையும் பலவீனங்கள். மனிதர்களின் உள்ளுணர்வுகளுக்கு அளித்த கவனம் சிறப்பு; பெரிய கோவிலை மீண்டும் காணத் தூண்டும், பரிந்துரைக்கத்தக்க தொடர்.

பொன்னியின் செல்வனைப் போன்ற விறுவிறுப்பை எதிர்பார்த்தால் ஏமாற்றம்; நாவலைவிட ஆவணப்பதிவின் தன்மையே அதிகம். சமூக வாழ்க்கை, சடங்குகள் பற்றிய நீண்ட விவரிப்புகளில் கதை பின்தங்குகிறது. பஞ்சவன் மாதேவிக்கு அதிக முக்கியத்துவம் தரப்படுகிறது. இராஜராஜரும் இராஜேந்திரரும் பேசும் பகுதிகள் சிறப்பு. எதிர்பார்ப்பை முழுமையாக நிறைவேற்றாவிட்டாலும், அக்காலச் சூழலையும் இராஜராஜர் எதிர்கொண்ட சிரமங்களையும் புரியவைக்கும் விவரங்கள் இறுதிப் பக்கங்களின் தாக்கத்துக்கு உதவுகின்றன. அந்த முடிவுக்காகவே தொடரை வாசிக்கலாம்.