Reviews for தண்ணீர்

தண்ணீர்த் தட்டுப்பாடு மனிதர்களிடையே உருவாக்கும் ஏற்றத்தாழ்வுகளையும் சுயநலத்தையும் மூன்று பெண்களின் வாழ்க்கை வழியாகத் துல்லியமாகக் காட்டுகிறது நாவல். ஜமுனா, சாயா, டீச்சரம்மா ஆகியோரின் உறவுகளிலும் உரையாடல்களிலும் தனிமையும் பிறர்மீதான அக்கறையும் வெளிப்படுகின்றன. சொந்தத் துயரத்தைத் தாண்டிப் பிறரைப் பார்க்கும்போது கிடைக்கும் தெளிவும் நம்பிக்கையும் கதையின் முக்கிய அம்சங்கள். காலம் கடந்தும் பொருந்தும் பாத்திரங்களைக் கொண்ட, வேகமாக வாசிக்க முடிகிற இந்த நூலைத் தவறாமல் படிக்கலாம்.

வெவ்வேறு சூழல்களில் தனிமைப்பட்ட மூன்று பெண்களின் வாழ்க்கையைத் தண்ணீர்த் தட்டுப்பாட்டுடன் இணைக்கிறது நாவல். ஜமுனாவின் சில முடிவுகள் பலவீனமாகவும் சாயாவின் முடிவுகள் சுயநலமாகவும் தோன்றுகின்றன; டீச்சரம்மாவின் வாழ்க்கை சமூகத்தின் ஒருதலைப்பட்சமான எதிர்பார்ப்புகளால் துயருறுகிறது. தண்ணீருக்கான அலைச்சலில் ஏற்படும் அனுபவங்களும் மனமாற்றங்களும் கதையை உயிர்ப்புடன் நகர்த்துகின்றன. குழாயடிச் சண்டைகளும் அரசின் அலட்சியமும் நடுத்தர மக்களின் அன்றாடத்தைப் பிரதிபலிக்கின்றன.

சுயநலமிக்க ஆண்களால் பயன்படுத்தப்பட்டுப் புறக்கணிக்கப்படும் ஜமுனா, சாயா, டீச்சரம்மா ஆகிய மூவரின் வாழ்க்கையைச் சுற்றிக் கதை நகர்கிறது. தண்ணீர்ப் பற்றாக்குறையின் பின்னணியில் அவர்களது போராட்டங்களையும் வலியையும் நம்பிக்கையையும் அசோகமித்திரன் தனக்கே உரிய நடையில் வெளிப்படுத்துகிறார்.

எழுபதுகளின் சென்னை தண்ணீர்த் தட்டுப்பாட்டையும் அதைச் சுற்றிய மக்களின் வாழ்க்கையையும் சுருக்கமாகச் சொல்லும் கதை. ஒண்டிக்குடித்தனக் குடும்பங்களைத் தண்ணீர்ப் பிரச்சினை எவ்வாறு வாட்டுகிறது, அவர்களது உறவுகளை எப்படிப் பாதிக்கிறது என்பதையும் பதிவு செய்கிறது.

தண்ணீருக்காகத் தவிக்கும் சமூகத்தின் பின்னணியில், பல நெருக்கடிகளை எதிர்கொள்ளும் ஒரு பெண்ணின் வாழ்க்கையைச் சொல்கிறது இந்நாவல். அவளது பார்வையில் மாற்றத்தை ஏற்படுத்தும் கதாபாத்திரம் ஆழமான தாக்கத்தைத் தருகிறது. சகோதரிகளின் பாசமும், கஷ்டத்தில் ஒருவருக்கொருவர் துணையாக இருப்பதும் முக்கியமானவை. துயரங்களுக்கிடையே வாழ்வை எதிர்கொள்ளும் மனப்போக்கைப் பேசும் இந்த வாசிப்பு, அசோகமித்திரனின் பிற படைப்புகளையும் படிக்கும் ஆர்வத்தைத் தூண்டுகிறது.

நிஜ வாழ்க்கையை மிக இயல்பாகப் பிரதிபலிப்பதே இந்த நாவலின் சிறப்பு. சமகாலச் சமூகத்தை யதார்த்தமாகப் பதிவு செய்திருப்பதும் குறிப்பிடத்தக்கது.

நினைவில் நீண்ட காலம் நிற்கக்கூடிய சிறப்பான எழுத்து. கதையெங்கும் தண்ணீர்ப் பிரச்சினையின் தாக்கம் வலுவாகப் பதிகிறது; நடுத்தர வர்க்க வாழ்க்கையும் துல்லியமாகச் சித்தரிக்கப்படுகிறது. குறிப்பாக, நுட்பமாக வெளிப்படும் பெண்ணியம் கவனத்தை ஈர்க்கிறது. பதினெட்டாம் அத்தியாயத்தில் டீச்சரம்மாவுக்கும் ஜமுனாவுக்கும் இடையிலான உரையாடல் வாழ்க்கையையும் மனிதர்களையும் பற்றி ஆழமாகச் சிந்திக்க வைக்கிறது. பிறருக்குப் பரிந்துரைக்கத் தகுந்த நூல்.

சொற்களிலும் விவரணைகளிலும் நுட்பம் நிறைந்த, மிகக் கச்சிதமான கதை. குறிப்பாக இறுதிப் பகுதிகளின் சித்தரிப்புகள் சிறப்பாக அமைந்துள்ளன. நம்பிக்கைகள் சிதைந்தபின் வாழ்க்கையை மீண்டும் அமைத்துக்கொள்வதும், தன் இருப்பை உணர ஒரு துணை தேவைப்படுவதும் கதையில் முக்கியமாகின்றன. ஜமுனாவையும் சாயாவையும் ஒரே மனிதரின் இரு வடிவங்களாகப் பார்க்க இடமிருக்கிறது. சென்னை நடுத்தரக் குடும்பங்களின் அன்றாடச் சூழலையே ஒரு படிமமாக்கியிருப்பது கதையின் பெரிய பலம்.

சென்னையின் தண்ணீர்ப் பற்றாக்குறையுடன் பெண்களின் துயரங்களையும் இணைத்து, தண்ணீரைக் குறியீடாகக் கையாண்ட விதம் அசோகமித்திரனின் தனிச்சிறப்பைக் காட்டுகிறது. அவரது எழுத்தை வாசிக்கத் தொடங்க விரும்புவோருக்கு இக்குறுநாவல் நல்ல அறிமுகம்.

மெதுவாகத் தொடங்கும் நாவல், போகப்போகக் கீழே வைக்க முடியாத அளவுக்கு வேகம் பெறுகிறது. அன்றாடம் எதிர்கொள்ளும் தண்ணீர்ப் பிரச்சினையே இதன் மையம். சென்னை போன்ற பெருநகரங்களில் இந்தப் பற்றாக்குறை மனித உறவுகளை எவ்வளவு ஆழமாகப் பாதிக்கிறது என்பதைச் சித்தரிக்கிறது. சிறியதாகத் தோன்றும் ஒரு சிக்கல் மக்களின் வாழ்க்கையையே புரட்டிப்போடுவதைக் குறியீடாகவும் காட்டுகிறது.