Reviews for தண்ணீர்

சில கதாபாத்திரங்களைக் கொண்டே வாழ்வை மிகவும் இயல்பாகக் காட்சிப்படுத்தியிருக்கிறார் அசோகமித்திரன். சில பக்கங்கள் நேரில் காண்பதுபோல் தோன்றுகின்றன. குறிப்பாக டீச்சரம்மாவின் உரையாடலில் உள்ள தத்துவப் பார்வை சிறப்பாக அமைந்துள்ளது. தண்ணீரின் விவரிப்பும் கதாபாத்திரங்களின் மனநிலையோடு பொருந்துகிறது. மீண்டும் வாசிக்கவும் விரிவாக ஆராயவும் தகுந்த புத்தகம்.

பல ஆண்டுகளுக்கு முன் எழுதப்பட்டிருந்தாலும் ஜமுனா, சாயா, டீச்சரம்மா ஆகியோர் இன்றும் நம்மிடையே வாழ்பவர்களாகத் தோன்றுகிறார்கள். கதையில் மழையைப் பயன்படுத்தியிருக்கும் விதம் அழகு. கால இடைவெளியைத் தாண்டியும் நெருக்கமாக உணரச் செய்யும் அருமையான வாசிப்பு.

தண்ணீர்ப் பற்றாக்குறையையும் ஜமுனாவின் மனநிலையையும் இணைத்துக் காட்டும் விதம் அழகாக இருக்கிறது. சூழல் எப்படியிருந்தாலும் வாழ்க்கையைப் பார்க்கும் விதத்தையும் செல்லும் பாதையையும் நாமே தீர்மானிக்க வேண்டும் என்ற பார்வையை நாவல் இயல்பாக முன்வைக்கிறது.

தண்ணீர்ப் பற்றாக்குறையோடு அதன் பின்னுள்ள அரசியலையும் அன்றாடப் போராட்டங்களையும் ஏமாற்றங்களையும் பேசும் நாவல். சென்னையில் வாழும் ஜமுனா, சாயா, டீச்சரம்மா ஆகியோரின் வாழ்க்கை வழியே மக்களின் சிரமங்கள் தெரிய வருகின்றன. தண்ணீர்ப் பிரச்சினையை அனுபவிக்காதவர்களும் அதன் தீவிரத்தை அறிந்துகொள்ள வேண்டியதன் அவசியத்தை இந்தக் கதை உணர்த்துகிறது.

கடும் தண்ணீர்ப் பற்றாக்குறை நிலவிய சென்னையில் தனித்து வாழும் இரு சகோதரிகளை மையமாகக் கொண்ட எளிய கதை. அவர்களின் தனிப்பட்ட எதிர்பார்ப்புகளோடு தண்ணீருக்காக அனைவரும் படும் அவதியும் இணைகிறது. மாநகராட்சித் தொழிலாளர்களின் அலட்சியம் அந்தச் சிரமத்தை மேலும் அதிகரிக்கிறது. சிக்கலில்லாமல் நகரும், ஓரளவு நிறைவளிக்கும் வாசிப்பு.

சென்னையின் ஒரு தெருவில் நிலவும் தண்ணீர்ப் பஞ்சத்தோடு ஜமுனா, சாயா சகோதரிகளின் துயரங்களையும் இணைத்துச் சொல்கிறது நாவல். தண்ணீருக்கான அலைச்சலும் மாநகராட்சித் தொழிலாளர்களுடனான உரையாடல்களும் கதையில் இயல்பாகச் சேர்கின்றன. பெண்களின் நிலையிலிருந்து வாழ்வைப் பார்க்கும் அசோகமித்திரன், தண்ணீரை மையமாகக் கொண்டு மனித மனங்களை நுட்பமாக வெளிப்படுத்துகிறார். வாசித்து முடித்த பிறகும் சில நாட்கள் மனதைவிட்டு அகலாத படைப்பு.

மழை பெய்தும் தீராத தண்ணீர்ப் பற்றாக்குறை, குழாயில் கலக்கும் கழிவுநீர் எனச் சாதாரணமாகத் தோன்றும் நிகழ்வுகளுக்கு இடையே இரு சகோதரிகளின் வாழ்க்கை முக்கியமான திருப்பங்களைச் சந்திக்கிறது. அன்றாடச் சம்பவங்களுக்குள் பரபரப்பை உருவாக்கும் அசோகமித்திரனின் வழக்கமான கதைசொல்லல் இதிலும் ஏமாற்றவில்லை. அவரது எழுத்தின்மீதுள்ள விருப்பத்தை மேலும் உறுதிப்படுத்தும் நாவல்.

தண்ணீர்த் தட்டுப்பாட்டில் வாழும் ஜமுனா, சாயா, டீச்சரம்மா ஆகியோரின் அன்றாடப் போராட்டங்களே கதையின் மையம். வாழ்வை ஏற்றுக்கொள்ளும் மனம் இருந்தால் சிரமங்களை எதிர்கொள்ள முடியும் என்ற கருத்து மூவரிடமும் வெளிப்படுகிறது. குறிப்பாக, ஜமுனா சாயாவுக்கு ஆறுதல் சொல்லும் விதத்தில் தெரியும் அந்த மனப்பக்குவம் வியக்க வைக்கிறது.

தண்ணீர்ப் பஞ்சம் நிலவும் சென்னையில் சாயா, ஜமுனா, டீச்சரம்மா ஆகியோரின் வாழ்க்கையைச் சிரிப்பு, கோபம், துயரம், நம்பிக்கை எனப் பல உணர்வுகளுடன் சொல்லும் படைப்பு. சிறிய கதாபாத்திரங்கள்கூட கதையோடு ஒன்றச் செய்கின்றன. நெருக்கடியிலும் இவர்கள் வாழ்க்கையை எதிர்கொள்ளும் விதம் கவனிக்கத்தக்கது. வாழ்வு கசக்கும் நேரத்தில் படித்தால், சிக்கல்களை அணுகுவதற்கு வேறொரு பார்வை கிடைக்கலாம்.

தண்ணீருக்கும் கண்ணியத்துக்கும் போராடும் நகர வாழ்க்கையில் ஜமுனா, சாயா, டீச்சரம்மா ஆகியோரின் உறவு மனதில் நிற்கிறது. சாயாவின் துணையும் டீச்சரம்மாவின் ஆறுதலும் ஜமுனாவின் வாழ்வில் முக்கிய இடம் பெறுகின்றன. பெண்கள் ஒருவருக்கொருவர் ஆதரவாக இருப்பதை இயல்பாகச் சொல்லும் நாவல் இது. தண்ணீர்ப் பற்றாக்குறையின் வழியே மனிதர்களின் இரக்கத்தையும் சுயநலத்தையும் காட்டும் எழுத்து, அமைதியாகவே ஆழமான தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகிறது.