Reviews for தாமிரபரணியில் கொல்லப்படாதவர்கள்

சம்பவங்களைத் தெளிவாகக் கண்முன் கொண்டுவரும் மாரி செல்வராஜின் எழுத்து, சிறுகதையைவிட ஆவணப்படமோ குறும்படமோ பார்க்கும் உணர்வைத் தருகிறது. ஒவ்வொரு கதையும் துயரத்தையும் இயலாமையையும் தீவிரமாக உணரச் செய்கிறது. நம்மிடையே வாழும் மனிதர்களுக்கு சக மனிதர்களே ஏற்படுத்தும் அவமானங்களும் ஏமாற்றங்களும் வேதனை அளிக்கின்றன. அதன் தாக்கத்தை விவரிப்பதைவிட நேரில் வாசித்து உணர வேண்டிய தொகுப்பு.

மாரி செல்வராஜின் எழுத்து, அவரது திரைக்கதை மற்றும் இயக்கத்திலிருந்து முற்றிலும் வேறுபட்டிருக்கிறது. அவரது எழுத்து நடையும் கதைகளும் பிடித்திருக்கின்றன.

ஒடுக்குமுறையும் வன்முறையும் மறைக்கப்பட்ட குரல்களும் நிறைந்த இந்தக் கதைகளின் மனிதர்களை எளிதில் மறக்க முடியாது. அவர்களின் துயரங்கள் தாமிரபரணியின் அமைதியைக்கூட வேறுவிதமாகப் பார்க்க வைக்கின்றன. கதைகளை வாசித்துக் கடந்து செல்ல முடியாமல், அவற்றின் சாட்சியாக நிற்க வேண்டியிருக்கிறது. வாசிப்பு முடிந்த பின்னரும் மனதில் தொடரும், மனசாட்சியை உலுக்கும் வலுவான தொகுப்பு.

அதிகாரத்தின் அத்துமீறல்களால் மக்கள் போராட்டங்களில் பலியாகும் உயிர்களுக்கு முகிலனும் இராஜகிளி மாமாவும் சாட்சிகளாக நிற்கிறார்கள். அவர்களின் கதை தாமிரபரணியோடு நின்றுவிடாமல், அதிகார வன்முறைக்கு உயிர்களை இழக்கும் பிற போராட்டங்களையும் நினைக்க வைக்கிறது.

பால்யத்தின் இயல்பான சம்பவங்களையும் அன்றைய தெரு வாழ்க்கையையும் கண்முன் நிறுத்தும் ஆழமான கதைகள். சாதியின் கொடுமை, மனித உறவுகள், விலங்குகள்மீதான பரிவு எனப் பலவற்றை மாரி செல்வராஜ் அழுத்தமாக எழுதியிருக்கிறார். சிறுவயது அறியாமையைச் சித்தரிக்கும் விதமும் புத்தகத்தின் சமர்ப்பணமும் அழகு. திரைப்படங்கள் எடுத்தாலும் அவர் தொடர்ந்து எழுத வேண்டும் என்று தோன்றச் செய்யும் தொகுப்பு.

பால்யம், சாதிய ஏற்றத்தாழ்வு, காதல், மனம் எனப் பலவற்றைப் பேசும் தொகுப்பு. ‘சென்பகவள்ளி புராணம்’ பழைய பள்ளித் தோழியை நினைவூட்டுகிறது; ‘என் தாத்தாவை நான்தான் கொன்றேன்’, ‘தனிமையை கவ்வித் தின்னும் பன்றிகள்’ ஆகியவை குற்றவுணர்வைச் சித்தரிக்கும் விதத்தால் பிடிக்கின்றன. சில பாத்திரங்களும் வசனங்களும் ஈர்க்கவில்லை; ‘வன தெய்வம்’ மிகைப்படுத்தப்பட்டதாகத் தோன்றுகிறது. பேச்சுவழக்கும் எழுத்துவழக்கும் கலந்த வாக்கியங்கள் வாசிப்பைத் தடுக்கின்றன. சந்தி, எழுத்து, அச்சுப் பிழைகளை அடுத்த பதிப்பில் திருத்த வேண்டும்.

ஒவ்வொரு கதையும் நம்மைச் சுற்றியுள்ள மனிதர்களையும் நாம் எதிர்கொள்ளும் சித்தாந்தங்களையும் மறுபரிசீலனை செய்ய வைக்கிறது.

அழகும் ஊரின் நினைவுகளும் மட்டுமே நிறைந்ததாகத் தோன்றும் தாமிரபரணியின் வேறொரு முகத்தை இந்தப் புத்தகம் காட்டுகிறது. உயிர்ப்பலிகளைப் பற்றிய பதிவு, அந்த நதியை முன்புபோல் பார்க்க முடியாத அளவுக்குப் பாதிக்கிறது. சாதியத்தின் கொடுமையை வெளிப்படுத்தும் மற்ற கதைகளும் ஆழமான தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகின்றன. அத்தகைய நிலை இன்னும் மாறாத ஊர்கள் இருப்பதை உணர்வது வேதனையை மேலும் அதிகரிக்கிறது.

திருநெல்வேலி, தூத்துக்குடி வட்டாரங்களில் எழுத்தாளரின் பால்யமும் இளமையும் சார்ந்து விரியும் கதைகள், உறவுகளையும் சாதியப் பாகுபாட்டையும் அரசியலையும் பாலினம் சார்ந்த சிக்கல்களையும் பேசுகின்றன. அறிவுரை சொல்வதைவிட, பழகிய உலகிற்கு வெளியே உள்ள வாழ்க்கையைப் புரிந்துகொள்ளவும் பரிவு கொள்ளவும் தூண்டுகின்றன. பள்ளி நாட்களையும் கிராமத்தின் சிறு நிகழ்வுகளையும் நினைவூட்டும் இந்தத் தொகுப்பு, எங்கு வாழ்ந்தாலும் மனதில் கிராமத்தைச் சுமக்கும் தமிழ் வாசகர்களுக்குச் சிறந்த வாசிப்பு.

ராமின் குறிப்பில் தொடங்கும் உணர்வெழுச்சி கதைகளிலும் தொடர்கிறது. புனிதமாகக் கருதப்படுபவற்றின் அபத்தங்களை வெளிப்படுத்துவதோடு, சாதிய ஒடுக்குமுறையையும் தலித் சமூகத்திற்குள் நிலவும் சாதிய இறுக்கத்தையும் மாரி விமர்சிக்கிறார். உயிர்களின் மீதான பரிவு நிறைந்த ‘எனக்கு ரயில் பிடிக்காது’ குறிப்பாக ஈர்க்கிறது. தலைப்புக் கதை வெறும் புனைவாக அல்லாமல், மாஞ்சோலைத் தொழிலாளர் படுகொலையிலிருந்து தப்பியவரின் வரலாற்றுச் சாட்சியாக வலிமை பெறுகிறது.