Reviews for சிவப்புக் கழுத்துடன் ஒரு பச்சைப் பறவை

ஒவ்வொரு கதையின் முடிவிலும் மனிதர்களையும் சமூகத்தையும் வேறொரு கோணத்தில் பார்க்க வைக்கிறார் அம்பை. சுவையாகக் கதை சொல்வதோடு, நமது நம்பிக்கைகளையும் பார்வைகளையும் மறுபரிசீலனை செய்யத் தூண்டுகிறார். சமூக நெறிகளைக் கேள்விக்குள்ளாக்கும் பாத்திரங்களும் பலவிதமான அனுபவங்களும் சிந்தனையை விரிவுபடுத்துகின்றன. ஆழமான வாசிப்பையும் சுயபரிசீலனையையும் விரும்புவோருக்குப் படிக்க வேண்டிய சிறுகதைத் தொகுப்பு.

அம்பையின் சிறப்பான எழுத்துநடை புதிய அனுபவங்களை அறிமுகப்படுத்துகிறது. பெண்களின் துயரங்களையும் சலிப்பையும் மட்டும் கதைகள் பதிவு செய்வதில்லை; அவர்களின் அன்பையும் சிறந்த தருணங்களையும் காட்டுகின்றன. அன்பு என்ற பெயரில் அடக்க முயல்பவர்களை அறிந்து விலகும் பெண்களின் சாதுரியமும் வெளிப்படுகிறது. வரலாற்றுப் புனைவுகளைக் கையாண்டிருக்கும் விதமும் நம்பகமாக அமைந்துள்ளது.

பெண்களை மையப்படுத்திய இந்தக் கதைகள் அறுபது வயதுக்கு மேலானவர்களின் நிலையையும் குடும்ப உறவுகளையும் புரிந்துகொள்ள உதவுகின்றன. ஒலியின்றியும் மொழி இயங்குவதைச் சொல்லும் தேன்மொழியின் கட்டுரை சிறப்பானது. நீண்ட காலம் தொடரும் நந்துவின் காதலும், பெண்கள் எதிர்கொள்ளும் பாலியல் கொடுமைகளை உணர்த்தும் ‘பொய்கை’யும் கவனத்தை ஈர்க்கின்றன. பதினோராவது பரிணாமக் காதல் வியப்போடு அச்சத்தையும் எழுப்புகிறது. வாசிக்க வேண்டிய தொகுப்பு.

வயதான பெண்களின் ஏக்கங்களையும், கணவரை இழந்தபின் அவர்கள் எதிர்கொள்ளும் தனிமையையும் அம்பை பதிவு செய்கிறார். ‘பொய்கை’, ‘1984’ இரண்டும் வித்தியாசமான கதைகள். முதுமையில் மீண்டும் துணையைத் தேர்ந்தெடுப்பதைச் சொல்லும் ‘வில் முறியாத சுயம்வரங்கள்’ அழகாக அமைந்துள்ளது. துயரமும் கண்ணீரும் மட்டுமல்லாமல் மகிழ்ச்சியும் சேர்ந்த உலகமாக இந்தத் தொகுப்பு விரிகிறது.

பதின்மூன்று கதைகளில் ‘தொண்டை புடைத்த காகம்’, தலைப்புக் கதை, ‘வில் முறியாத சுயம்வரங்கள்’ ஆகிய மூன்றே பிடித்திருக்கின்றன. குறிப்பாகக் காது கேளாதவர்களின் அன்றாடச் சிரமங்களையும் அவர்களின் தனி உலகையும் அம்பை அழகாக எழுதியுள்ளார். பெண்களை மையப்படுத்திய கதைக்கருக்கள் வித்தியாசமாகவும் சிந்திக்க வைப்பவையாகவும் உள்ளன. ஆனாலும் சில கதைகளின் மையம் தெளிவாகவில்லை; இடையிடையே வரும் பிறமொழிகளும் தொடர்ச்சியற்ற கதை நகர்வும் வாசிப்பில் கவனம் செலுத்துவதைக் கடினமாக்குகின்றன.

ஒவ்வொரு கதையும் ஆழமான உணர்வுகளை எழுப்பி, வாசித்த பின்னும் மீண்டும் நினைத்துப் பார்க்க வைக்கிறது. பெண்மை சார்ந்த அனுபவங்களும் கதைகள் காட்டும் பல்வேறு பரிமாணங்களும் தன்னையே தேடிப் பார்க்கத் தூண்டுகின்றன.

மனித உறவுகளை மையமாகக் கொண்ட அம்பையின் இந்தச் சிறுகதைகளில், வரிகளுக்கு இடையே உணர்த்தப்படும் கருத்துகள் கவனத்தை ஈர்க்கின்றன.

மும்பைப் பின்னணியில் பெண்களை மையமாகக் கொண்ட இந்தப் பதின்மூன்று சிறுகதைகள், அவர்களின் தனிமையையும் ஆதங்கத்தையும் வெளிப்படுத்துகின்றன. குறிப்பாகப் பெண்கள் எதிர்கொள்ளும் பாலியல் கொடுமைகளைச் சொல்லும் ‘பொய்கை’ மிகவும் பிடித்த கதை. அனைவரும் வாசித்துப் பார்க்க வேண்டிய தொகுப்பு.

நல்ல கதைக்கருக்களும் சில அழகான வரிகளும் இருந்தாலும், இந்தத் தொகுப்பின் கதைகள் ஈர்க்கவில்லை. கதையோட்டமும் முடிவுகளும் நிறைவளிக்கவில்லை; தலைப்புக் கதையின் பாத்திரங்களும் இன்னும் சிறப்பாக வடிவமைக்கப்பட்டிருக்கலாம். தனித்தனி வரிகளில் தெரியும் எழுத்துத் திறன் கதைகளில் முழுமையாக வெளிப்படாததால் ஏமாற்றமே எஞ்சுகிறது. விருதுக்குரிய சிறப்பு என்ன என்ற கேள்வியையும் இந்தத் தொகுப்பு எழுப்புகிறது.

சன்னல்களும் இசையும் மனித உறவுகளைப் புரிந்துகொள்ளும் வழிகளாக இந்தப் பதின்மூன்று கதைகளிலும் வருகின்றன. ஆணாதிக்கச் சமூகத்தில் பெண்கள் எதிர்கொள்ளும் துயரங்களோடு அவர்களின் வலிமையையும் கதைகள் காட்டுகின்றன. உறவுகளின் சிக்கல்களை எளிய மொழியில் சொல்லியிருப்பது சிறப்பு. ஜி.ஜே.வி. பிரசாத்தின் ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பில் தக்கவைக்கப்பட்ட தமிழ்ச் சொற்களும் அவற்றுக்கான விளக்கங்களும் வாசிப்பைத் தடுக்காமல் கதைகளுக்குச் சுவை சேர்க்கின்றன.