Reviews for சில நேரங்களில் சில மனிதர்கள்

கங்காவின் முடிவுகளும் அவை அவளுக்கே எதிராகத் திரும்பும் தருணங்களும் நிஜவாழ்க்கைக்கு நெருக்கமாக அமைந்துள்ளன. மனித மனத்தின் சிக்கல்களையும் உறவுகளின் எதிர்பார்ப்புகளையும் ஜெயகாந்தன் நுட்பமாகக் காட்டுகிறார். விவாதத்துக்குரியதாக இருந்தாலும், இறுதி முடிவு கதையின் இயல்புக்கும் வாழ்க்கையின் கடுமைக்கும் பொருத்தமாகவே தோன்றுகிறது. யார் சரி, யார் தவறு என்று எளிதில் தீர்ப்பளிக்க முடியாத நிலைக்குக் கொண்டுசெல்லும், அவசியம் வாசிக்க வேண்டிய நாவல்.

சரி, தவறு என்ற சமூகத்தின் தீர்ப்புகள் யாருக்காக வகுக்கப்படுகின்றன என்ற கேள்வி கங்காவின் வாழ்வெங்கும் தொடர்கிறது. பெண்ணை உணர்வுகளுள்ள மனிதராகப் பார்க்காமல், பொறுமையும் ஒழுக்கமும் மட்டுமே அவளிடம் எதிர்பார்ப்பதன் அநீதியை நாவல் சிந்திக்க வைக்கிறது. ஆணின் பொறுப்பின்மையை ஏற்றுக்கொள்பவர்கள் பெண்ணுக்குக் கருணை காட்டத் தயங்குவது உறுத்துகிறது. கங்காவின் கோபம் நியாயமானதாகத் தோன்றுகிறது; தலைப்புக்குப் பொருந்தும் முடிவு மிகுந்த வேதனையைத் தருகிறது.

ஒரு பெண்ணின் சூழலைப் புரிந்துகொள்ள முயலாமல், கற்பை அளவுகோலாக்கிப் பழிக்கும் சமூகத்தை இந்த நாவல் கேள்விக்குள்ளாக்குகிறது. அவமதிப்புகளை எதிர்கொள்ளும் கங்காவை அசாதாரண நாயகியாக உயர்த்தாமல் இயல்பாகச் சித்தரித்திருப்பது சிறப்பு. முடிவை மனம் எளிதில் ஏற்காவிட்டாலும், அவளுடைய குணத்தையும் மாற்றங்களையும் வைத்துப் புரிந்துகொள்ள இடமிருக்கிறது. படித்து முடித்ததும் துயரத்தை விட்டுச் செல்லும் படைப்பு.

நல்ல கதை.

மனஅழுத்தத்தையும் சமூகத்தின் பாரபட்சங்களையும் எதிர்கொள்ளும் கங்காவின் துணிச்சலும் தன்னம்பிக்கையும் நாவலின் மையமாகின்றன. சிக்கல்களுக்கு நடுவிலும் தனது தனித்தன்மையையும் மனிதத்தன்மையையும் தக்கவைத்துக்கொள்ளும் அவளது பாத்திரம் கவனத்தை ஈர்க்கிறது. பெண்களின் சுதந்திரம், சமூக நியாயங்கள் குறித்த கேள்விகளை எழுப்பும் இந்தக் கதை உணர்ச்சிபூர்வமாகவும் சிந்திக்கத் தூண்டும் விதமாகவும் அமைந்து நினைவில் நிற்கிறது.

கங்காவின் வாழ்வில் நிகழும் ஒரு சம்பவமும் அதன் விளைவுகளும் சமூகத்தின் பார்வையும் அவளது சிந்தனைகளை எப்படிப் பாதிக்கின்றன என்பதிலேயே நாவல் கவனம் செலுத்துகிறது. மனித மனத்தின் சிக்கல்களை ஆழமாகப் பேசினாலும், எழுத்துநடை வாசிப்பின் சுவாரசியத்தைக் குறைக்கவில்லை. உலகத்தரம் வாய்ந்த படைப்பாக இருந்தாலும், எல்லா வாசகர்களுக்கும் ஏற்ற நூலாக இருக்காது.

ஒரு பெண்ணுக்குச் சமூகம் இழைக்கும் தீமைகளைச் சித்தரிக்கும், எல்லாக் காலத்திற்கும் பொருந்தும் நாவல். யாரும் பிறப்பிலேயே கெட்டவர்கள் அல்ல; எதிர்கொள்ளும் சூழ்நிலைகளில் அவர்கள் எப்படி நடந்துகொள்கிறார்கள் என்பதே வாழ்க்கையின் போக்கைத் தீர்மானிக்கிறது என்ற கருத்தை முன்வைக்கிறது.

எக்காலத்திற்கும் பொருந்தும் மிகச் சிறந்த படைப்பு. இதன் கதாபாத்திரங்கள் நினைவில் நிலைத்திருப்பவை.

கங்கா–பிரபு உறவின் வழியாக ஆண்–பெண் உறவுகள் மீது சமூகம் விதிக்கும் தடைகளை ஜெயகாந்தன் கேள்விக்குள்ளாக்குகிறார். நேர்மையான அணுகுமுறையால் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும் இந்த நாவல் இன்றும் பொருத்தமாக இருக்கிறது. தவறவிடக் கூடாத படைப்பு.

கங்காவின் அறிவு, திறமை, நல்லுள்ளம் ஆகியவற்றோடு அவளது பல்வேறு பரிமாணங்களையும் ஜெயகாந்தன் வெளிப்படுத்தும் விதம் ஈர்க்கிறது. இளம் வயதிலேயே வீட்டை விட்டு வெளியேறிப் படித்து, வேலை செய்து தனித்து வாழும் அவளது நிலை இரக்கத்தைத் தூண்டுகிறது. வாழ்க்கை நம் விருப்பப்படி அமைந்துவிடுவதில்லை என்ற கசப்பான உண்மையை அவளது கதை ஆழமாக உணர்த்துகிறது.