Reviews for சில நேரங்களில் சில மனிதர்கள்

தர்மத்தைப் புரிந்துகொள்ள அதர்மத்தையும், ஒழுக்கத்தைப் பேச அதன் மீறல்களையும் விளைவுகளையும் பார்க்க வேண்டியிருக்கிறது. இத்தகைய எதிரெதிர் நிலைகளைத் தனக்குள் கொண்ட பாத்திரமாக கங்கா தெரிகிறாள். சாபத்துக்குள்ளான ஓர் ஆன்மாவின் கதையாக இந்த நாவலைக் காணலாம்.

சமூகத்தின் தொடர்ச்சியான பழிப்புக்கு ஆளாகும் ஒரு பெண்ணின் உணர்வுகளையும் வலியையும் நன்றாகச் சித்தரிக்கிறது இந்த நாவல். பாத்திரங்களும் அவர்கள் எதிர்கொள்ளும் சூழ்நிலைகளும் வாசகரைக் கதையோடு ஒன்ற வைக்கின்றன. ஜெயகாந்தனின் நல்ல படைப்பு.

எழுத்து சிறப்பாக இருக்கிறது; இடையிடையே வரும் தத்துவச் சிந்தனைகளும் கவனிக்க வைக்கின்றன. ஆனால் கதைக்கருவில் ஆழமில்லை; மிகையான சோகமும் நாடகத்தனமும் சன் டிவி தொடரைப் பார்ப்பதுபோலச் சலிப்பூட்டுகின்றன. வாசிப்பை முடிப்பதே கடினமாக உள்ளது. எழுபதுகளில் இத்தகைய தொடர்கள் இல்லாததால்தான் இவ்வளவு கொண்டாடப்பட்டதோ என்ற சந்தேகமும் எழுகிறது. ஆசிரியர் சொல்ல வருவது என்ன என்பதும் புரியவில்லை.

தீங்கு செய்த ஒருவரிடமும் நல்ல குணங்கள் இருக்கலாம்; உதவுவதாகச் சொல்லி அருகில் இருப்பவருக்குக் கீழான உள்நோக்கம் இருக்கலாம். மனிதர்களின் இந்த முரண்பாடுகளைச் சொல்லத் தேர்ந்தெடுத்த கதைக்களம் சிறப்பாக உள்ளது. இத்தகைய கதையை 1970-லேயே எழுதியிருப்பது வியக்க வைக்கிறது. ஜெயகாந்தனின் பழைய படைப்புகளில் ஒரு சிறந்த நாவல்.

வழக்கத்துக்கு மாறான கதையும் சொல்லும் முறையும் இருந்தாலும் நிகழ்வுகள் நம்பும்படி அமைந்துள்ளன. குறைகளுள்ள மனிதர்களையும் அவர்களுடைய உணர்வுகளையும் கையாளும் எழுத்து மிகவும் பிடித்திருக்கிறது. மகிழ்ச்சியான முடிவை எதிர்பார்க்கும் மனத்துக்கு வாசிப்பின் இறுதியில் அமைதியின்மை மிஞ்சுகிறது. அந்த உணர்வு கார்த்திக் சுப்பராஜின் இறைவி திரைப்படம் ஏற்படுத்திய தாக்கத்தை நினைவூட்டுகிறது.

பாத்திரங்களின் சித்தரிப்பு கதைக்குள் ஆழமாக ஈடுபடுத்துகிறது. மையப் பாத்திரத்தின் ஒவ்வொரு எண்ணமும் விரிவாக வெளிப்படும்போது, ஒரே சூழலைப் பல கோணங்களில் பார்க்க முடிகிறது. மனிதர்கள் தங்களுக்குரிய தனித்துவமான சூழ்நிலைகளை எவ்வாறு எதிர்கொள்கிறார்கள் என்ற பல்வேறு சிந்தனைகளை எழுப்பும் சிறந்த வாசிப்பு.

இந்த நாவல் எழுதப்பட்ட காலத்தை அறியும்போது வியப்பு மேலும் அதிகரிக்கிறது. கங்கா, பிரபு உறவின் மாற்றங்களுக்கும் தயக்கங்களுக்கும் கதையில் போதுமான நியாயம் அமைந்திருக்கிறது. அதைவிட வெங்கட்ராம ஐயரின் பாத்திரப்படைப்பு சிறப்பாக உள்ளது; அவரது நடத்தையும் அதில் ஏற்படும் மாற்றமும் மிகவும் இயல்பாகச் சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளன.

கங்காவின் மனநிலையை நுணுக்கமாகப் படைத்திருக்கிறார் ஜெயகாந்தன். நாவலும் அதன் திரைப்பட வடிவமும் ஒரேபோன்ற தாக்கத்தைத் தருகின்றன. முடிவின் திசையை எதிர்பார்க்க முடிந்தாலும், கங்காவின் வாழ்க்கையில் நிகழும் மாற்றங்கள் அதிர்ச்சியளிக்கின்றன. வாசிப்பு முடிந்த பின்னும் அந்தப் பதற்றம் நீடிக்கிறது.

நல்லவர், கெட்டவர் என்று கதாபாத்திரங்களைத் தெளிவாகப் பிரிக்க முடியாதபடி நாவலை இறுதிவரை நகர்த்தியிருக்கிறார் ஜெயகாந்தன். ஒவ்வொருவருக்குள்ளும் இருக்கும் நல்லதும் கெட்டதும் வாசிப்பில் தொடர்ந்து கவனத்துக்கு வருகின்றன. எழுபதுகளிலேயே இத்தகைய முற்போக்கான பார்வையுடன் எழுதியிருப்பது வியப்பளிக்கிறது. கதையைச் சுற்றிய விமர்சனங்களையும் அவற்றுக்கான பதிலையும் தொடக்கத்தில் இடம்பெறச் செய்திருப்பதும் குறிப்பிடத்தக்கது.

வாழ்க்கையின் நிஜங்களைச் சமரசமின்றித் தெளிவாகச் சொல்லும் ஜெயகாந்தனின் நடை, அவருடைய பிற படைப்புகளையும் தேடிப் படிக்கத் தூண்டுகிறது. இதே பெயரிலான திரைப்படத்தைப் பார்த்திருந்தாலும் நாவலை வாசிக்க வேண்டும். திரையில் கிடைக்கும் வாழ்வின் வலியைக் கடந்த முழுமையான கலை அனுபவம் எழுத்தில் கிடைக்கிறது. சிந்தனையிலும் உணர்விலும் முதிர்ச்சியைத் தரும் இந்தப் படைப்பு இலக்கிய வாசகர்களுக்குப் பரிந்துரைக்கத்தக்கது.