Reviews for சாயாவனம்

சர்க்கரை ஆலைக்காக வனம் அழிக்கப்படுவதைத் தாண்டியும் பல கதைகள் இதற்குள் இருக்கின்றன. சிதம்பரத்தின் நுண்ணுணர்வுகள், ஊர் வதந்திகள், சிவனாண்டித்தேவருடனான உறவில் அன்போடு கலக்கும் தன்முனைப்பு ஆகியவற்றை எழுத்து நுட்பமாகப் பதிவு செய்கிறது. ஆனால் இறுதி அத்தியாயத்தில் இன்னும் விரிவாகச் சொல்லக்கூடிய கதைகளின் கருக்கள் இருப்பதால், நாவலை அவசரமாக முடித்துவிட்டதுபோல் தோன்றுகிறது.

வனத்தின் அழிவை வாசிப்பதையே வேதனையான அனுபவமாக்குகிறது கந்தசாமியின் எழுத்து. இலக்கை அடைவதில் சிதம்பரத்தின் உறுதி வியப்பளித்தாலும், இயற்கையைப் பொருட்படுத்தாத அவன் செயல்கள் அவனை வில்லனாகவே பார்க்கச் செய்கின்றன. அழிவுக்கு எதிராக ஒரு குரலும் எழாதது அந்த வலியை அதிகரிக்கிறது. பண்டமாற்று, பணத்தின் வருகை, உறவுகள் என அக்காலக் கிராம வாழ்வும் நுணுக்கமாகப் பதிவாகிறது. இயற்கையோடு இணைந்த வளர்ச்சியின் தேவையை உணர்த்தும், அனைவரும் வாசிக்க வேண்டிய நூல்.

மரங்களை வெட்டுவதைப் பற்றிய கதை இவ்வளவு விறுவிறுப்பாக இருக்குமா என்று வியக்க வைக்கிறது. முதலில் சிறுசிறு மாற்றங்களாகவும் பின்னர் விரைவாகவும் உருமாறும் நிலப்பரப்பை நாவல் காட்டுகிறது. இந்த மாற்றத்தை நிகழ்த்துவது யார், எதற்காக, அதைச் சுற்றி வாழும் மக்கள் எதைப் பெறுகிறார்கள், எதை இழக்கிறார்கள் என்ற கேள்விகள் வாசிப்புக்குப் பிடிப்பைத் தருகின்றன.

கரும்பாலை அமைக்க வனத்தை மாற்றும் சிதம்பரத்தின் முயற்சியோடு அக்காலக் கிராம வாழ்வும் பண்டமாற்றிலிருந்து பணத்துக்கான மாற்றமும் பதிவாகின்றன. மரபைக் கேள்விக்குள்ளாக்கும் நாயகனும் படைப்பின் தத்துவ முதிர்ச்சியும் முற்போக்கும் சிறப்பு. சில சம்பவங்களின் காரணங்கள் தெளிவாகவில்லை; இறுதிப்பகுதியின் நீண்ட திருமண விவரிப்பு கதையைத் தடுமாறச் செய்கிறது. இன்னும் சொல்ல வேண்டியது இருப்பதுபோல் தோன்றும்போதே திடீரென முடிவது நிறைவளிக்கவில்லை. குறைகளுடனும் இன்றும் வாசிக்கத்தக்க நல்ல படைப்பு.

நேரடியான எழுத்துநடை; தொய்வின்றி வாசிக்க முடிகிறது.

எக்காலத்துக்கும் பொருந்தும் யதார்த்தமான நடையில் அமைந்த நாவல். காலநிலை நெருக்கடியை எதிர்கொள்ள வன அழிப்பைத் தடுப்பதன் அவசியத்தை உணர்த்துகிறது.

ஊரையும் உறவுகளையும் விடக் கரும்பாலை அமைப்பதையே முதன்மையாகக் கருதும் மனிதனின் கதை. அவனது கொடூரமான செயல் அதிர்ச்சியளிக்கிறது. கிராமிய உரையாடல்களும் தாவரங்கள், கருவிகள் பற்றிய தகவல்களும் கவனிக்கத்தக்கவை. நெல்லுக்கும் விளைபொருட்களுக்கும் இருந்த மதிப்பும், பணத்தை மக்கள் பார்த்த விதமும் ஆர்வமூட்டுகின்றன. வலுவான கதைக் கட்டமைப்பு இல்லாவிட்டாலும் வாசிப்பு சலிப்பூட்டவில்லை.

நல்ல தொடக்கத்துடன் சிறப்பாக நகரும் கதை, இடையில் திசைமாறிவிடுகிறது. முடிவும் சுவாரசியமின்றி ஏமாற்றுகிறது.

இயந்திரமயமாக்கல் மனிதனுக்குத் துணையா, எதிரியா என்ற கேள்வியை எழுப்பும் சாயாவனம் நல்ல வாசிப்பனுபவம் தருகிறது. இயற்கைச் சுரண்டலை நியாயப்படுத்தும் அளவுகோல்களையும், ஆக்கத்துடன் சேர்ந்தே நிகழும் அழிவையும் சிந்திக்க வைக்கிறது. ஆனால் எழுத்துமுறை, பாத்திர அறிமுகம், கதைக் கட்டமைப்பு ஆகியவற்றில் இன்னும் நேர்த்தி தேவை. காட்சிகள் தொடங்குவதும் முடிவதும் தெளிவின்றி இருப்பதால் சில இடங்களில் குழப்பம் ஏற்படுகிறது.

கரும்பாலை அமைக்கத் தோப்பை அழிக்க முனையும் சிதம்பரத்தின் கதையில், மனிதனுக்கும் இயற்கைக்கும் இடையிலான மோதலைப் பல அடுக்குகளில் சா. கந்தசாமி விரிக்கிறார். தோப்பைச் சார்ந்த வாழ்வு, பண்டமாற்று, உறவுகள், தலைமுறை வேறுபாடுகள் ஆகியவை இயல்பாக இணைகின்றன. சுயநலத்தால் மனிதன் அடையும் அகச்சரிவையும் இயற்கையின் வலிமையையும் உணர்த்தும் எழுத்து நிதானமாக ரசிக்கத்தக்கது. சூழலியல் குறித்துச் சிந்திக்க வைக்கும், படித்துப் பார்க்க வேண்டிய நாவல்.