Reviews for சாயாவனம்

கதைக்களத்துக்குள் வாசகரை இழுத்துச் செல்லும் சிறப்பான சொல்லாக்கம் கொண்ட நல்ல நாவல்.

முன்னேற்றம் என்ற பெயரில் ஒரு கிராமத்தின் அமைதியான வாழ்க்கை சீரழிவதைச் சொல்லும் நாவல். அந்தக் கருவைக் கையாண்ட விதமும் எழுத்துநடையும் சிறப்பாக உள்ளன; வர்ணனைகள் மனதில் நிலைக்கின்றன.

தொழில் தொடங்குவதற்காகச் சிதம்பரம் காட்டை அழிப்பதும், அதனால் உயிர்களும் நிலத்தின் இயல்பும் பாதிக்கப்படுவதுமே நாவலின் மொத்தச் செய்தியாகத் தெரிகிறது. சூழலியல் நாவல் என்று கூறப்பட்டாலும், வாசிப்பு அனுபவம் எந்த வகையிலும் நிறைவளிக்கவில்லை. சுமாரான நாவல்.

சுற்றுச்சூழல் குறித்து அச்சமும் அலட்சியமும் சேர்ந்திருக்கும் நிலையில், இந்த நாவல் மேலும் கலக்கத்தை ஏற்படுத்துகிறது. பல ஆண்டுகளுக்கு முன் எழுதப்பட்டாலும் இன்றைய சூழலியல் பாதிப்புகளை நினைவூட்டுகிறது. தனிமனிதனின் சுயநலத்துக்காகப் பொதுநலம் அழிவதும், அதையே வளர்ச்சி என்று நியாயப்படுத்தும் மனித இயல்புமே சாயாவனத்தின் மையமாகத் தெரிகின்றன.

கரும்பாலை அமைக்க ஒரு தோப்பை வாங்குபவனின் முயற்சிகளே கதை. புளியந்தோப்பின் வர்ணனை அதன் மணத்தையே உணரச் செய்கிறது. அடர்ந்த வனத்தை அழிக்கும்போது பாதிக்கப்படும் விலங்குகள், பறவைகள், ஊர்வன பற்றிய சித்தரிப்பு மனதை உறுத்துகிறது. இன்றும் தேவையின் பெயரால் தொடரும் காடழிப்பை நினைவூட்டி, இயற்கையைச் சீரழிப்பதன் விளைவுகளை அலட்சியப்படுத்தக் கூடாது என்ற எச்சரிக்கையைத் தருகிறது.

ஒரு கட்டிடம் எழுவதற்கு முன் அந்த நிலம் எப்படியிருந்திருக்கும் என்ற கேள்விக்கு இந்த நாவல் இடமளிக்கிறது. சிதம்பரத்தின் பார்வையிலும் வனத்தின் பார்வையிலும் கதையை அணுக முடிகிறது. மனிதனுக்கும் வனத்துக்கும் இடையிலான மோதலைச் சித்தரிக்கும் விதமும், செடிகொடிகளின் இயல்புகளை விவரிப்பதும் சிறப்பு. தீ பரவி உயிர்களைப் பாதிக்கும் காட்சிகள் கண்முன் நிகழ்வதுபோல் இருக்கின்றன. செடிகொடிகள், பறவைகளின் பெயர்களை அறிமுகப்படுத்துவதோடு, காட்டின் தேவையையும் உணர்த்துகிறது எழுத்து.

கரும்பாலை அமைக்கும் முயற்சியை வைத்து நிலம், மனிதன், மரங்கள் ஆகியவற்றின் உறவைப் பல அடுக்குகளில் காட்டுகிறார் கந்தசாமி. தமிழர் வாழ்வின் பல நிகழ்வுகளிலும் மரங்கள் வகிக்கும் பங்கும், நெல்லைப் பண்டமாற்றும் காட்சிகளும் வாசிக்க வேண்டியவை. மரங்களின் பயன்களை அனுபவித்துக்கொண்டே வனத்தை அழிக்கும் சிதம்பரம், தன்னலமான நவீனமயத்தின் பிரதிநிதியாகத் தெரிகிறான். நிலத்தை வாங்குவதால் அங்குள்ள உயிர்களையும் அழிக்கும் உரிமை வந்துவிடுமா என்ற கேள்வியை நாவல் எழுப்புகிறது.

தோட்டத்தை அழிப்பதே பெரும்பகுதியாக இருந்தாலும் சலிப்பின்றி நகர்கிறது நாவல். மரங்கள், பறவைகள், பிற உயிர்களின் தொடர்புகளை விவரித்து, தொழில் முயற்சி ஒரு ஊரின் சூழலையும் வாழ்வியலையும் எவ்வாறு மாற்றுகிறது என்பதை உணர்த்துகிறது. பண்டமாற்று, தொழிலாளர்களின் பற்றுதல், சாதி அமைப்பு ஆகிய பதிவுகளும் கவனிக்கத்தக்கவை. இயல்பான நடையும் எதார்த்தமான கதைப்போக்கும் ஊரை நேரில் கண்டதுபோல் உணரச் செய்தாலும், அழிவுக்குள்ளாகும் உயிர்களின் இழப்பே வாசிப்புக்குப் பின் நிற்கிறது.

மாற்றத்தைத் தவிர்க்க முடியாமல் ஏற்றுக்கொள்ளும் கிராம மக்களின் வாழ்வைச் சாயாவனம் முன்வைக்கிறது. தொழில் வளர்ச்சிக்காக வனம் அழிவதைச் சித்தரிக்கும் காட்சிகள் கடுமையாகப் பாதிக்கின்றன. யாராவது இந்த அழிவைத் தடுக்க மாட்டார்களா என்ற ஏக்கத்துடன், கதையில்கூட எதிர்ப்புக் குரல் இல்லையே என்ற கோபமும் எழுகிறது. மரங்கள் பல உயிர்களின் வாழிடம் என்பதை உணர்த்தி, இயற்கையை அழிப்பதையே முன்னேற்றமாகக் கருதும் போக்கைக் கேள்விக்குள்ளாக்குகிறது நாவல்.

அழகான மொழியும் எளிய நடையும் நாவலின் பலங்கள். கதை திசை மாறுவதாகச் சொல்வதைவிட, சிதம்பரத்தின் வாழ்வில் நிகழும் மாற்றங்களாகப் பார்க்க முடிகிறது. உறவுகளற்றவனுக்கு ஓர் ஊரே உறவாவது நெகிழ வைக்கிறது; அந்த மக்களிடம் அன்புடன் பொறாமையும் வெளிப்படுகிறது. வன அழிவில் சிக்கிய உயிர்களின் தவிப்பு மிகுந்த வேதனையைத் தருகிறது. மனிதன் தன் தேவைக்காக ஏற்படுத்தும் இழப்பை நாவலின் முடிவு நியாயப்படுத்துகிறதா என்ற கேள்வியும் எஞ்சுகிறது.