Reviews for ரத்தம் ஒரே நிறம்

சிப்பாய்க் கலகம் ஏன், எப்படித் தொடங்கியது என்பதை இன்னும் விரிவாக விளக்கியிருக்கலாம்.

தமிழ்ச் சரித்திர நாவல்கள் பண்டைய மன்னர்களைப் பற்றியே இருக்க வேண்டும் என்ற வழக்கத்திலிருந்து விலகி, முதல் சுதந்திரப் போரின் பின்னணியில் சுவையான கதையை உருவாக்கியிருக்கிறார் சுஜாதா. ஆங்கிலேயர் பக்கமோ இந்தியர் பக்கமோ சாயாமல் நிகழ்வுகளை அணுகியிருப்பது இதன் சிறப்பு. அந்த நடுநிலையும் துணிச்சலும் இதை வித்தியாசமான சரித்திர நாவலாக்குகின்றன.

வரலாற்றுப் புனைவில் சுஜாதாவின் இந்த முயற்சி மேலோட்டமாகவே உள்ளது. சிப்பாய்க் கலகத்தில் சீக்கியர்கள் ஆங்கிலேயரை ஆதரித்ததற்குத் துப்பாக்கித் தோட்டாக்களில் பயன்படுத்திய கொழுப்பு அவர்களுக்குப் பிரச்சினையில்லை என்பதையே காரணமாகச் சொல்வது போதாது. சீக்கியர்களின் மாறுபட்ட அரசியல், சமூகப் பின்னணிகளை விரிவாக அணுகாமல், சிக்கலான வரலாற்றை நாவல் எளிமைப்படுத்திவிடுகிறது.

அரண்மனை ஆடம்பரங்களும் மிகையான கற்பனைகளும் இல்லாமல், சிப்பாய்க் கலகத்தை எளிமையாகவும் திறமையாகவும் கதையாக்கியிருக்கிறார் சுஜாதா. ஒரு தரப்பின் நியாயம் எதிர்த்தரப்புக்கு அநியாயமாகத் தெரிவதை நாவல் காட்டுகிறது. நல்லவர்களுக்குள்ளும் தீமை இருக்கலாம்; கெட்டவர்களிடமும் நன்மை இருக்கலாம் என்ற பார்வையுடன் மனிதர்களைச் சித்தரித்திருப்பது சிறப்பு.

சிப்பாய்க் கலகத்தின் பின்னணியில் தமிழ்க் கதாபாத்திரங்களின் பயணத்தை இணைத்திருக்கிறார் சுஜாதா. காதலும் பழிவாங்கும் முயற்சிகளுமாகத் தொடங்கும் கதை, பிற்பகுதியில் வரலாற்றின் கொடூரங்களை விரிவாகக் காட்டுகிறது. ஆங்கிலேயரை மட்டும் குற்றவாளிகளாக்காமல், இந்தியச் சிப்பாய்கள் நிகழ்த்திய வன்முறையையும் பதிவு செய்வது குறிப்பிடத்தக்கது. வரலாறும் புனைவும் கலக்கும் விதம் பிரமிப்பூட்டுகிறது; கனமான காட்சிகளுடன் நிறைவடைகிறது நாவல். ரா.கி.ரங்கராஜனின் தெளிவான, விரிவான அணிந்துரையும் சிறப்பு.