Reviews for ரத்தம் ஒரே நிறம்

1857ஆம் ஆண்டின் இந்தியச் சிப்பாய்க் கிளர்ச்சிக் காலத்துக்குள் அழைத்துச் செல்லும் அருமையான வாசிப்பு.

சுஜாதாவிடமிருந்து ஒரு வரலாற்று நாவல் என்பது ஆச்சரியம். கதையும் பிடித்திருக்கிறது.

சுஜாதாவின் நூல்களில் மிகக் குறைவாகப் பிடித்தது இதுதான்.

சுஜாதாவின் நல்ல வரலாற்று நாவல்.

தமிழின் மிகச் சிறந்த வரலாற்று நாவல்களில் ஒன்று. கதையின் ஒவ்வொரு விவரமும் அது நிகழும் காலத்தைப் பிரதிபலிக்கிறது.

நல்ல வரலாற்றுப் புனைவு.

வரலாற்று நாவல் எழுதும் சுஜாதாவின் முயற்சி இது. அவரது மிகச் சிறந்த படைப்பு அல்ல என்றாலும், நன்றாக எழுதப்பட்டிருக்கிறது.

நிறமும் தோற்றமும் வேறுபட்டாலும் மனிதர்களின் ரத்தம் ஒன்றுதான் என்ற கருத்து மனதில் நிற்கிறது. சுஜாதாவின் எழுத்தில் ஒரு புதிய பரிமாணத்தைக் காட்டும் நூல் இது. தமிழில் புதுமைகளைச் செய்ய முடியும் என்ற நம்பிக்கையும் கவனம் பெறுகிறது. கனத்த மனதுடன் பக்கங்களைத் தொடரச் செய்து, முடிவில் கண்கலங்க வைக்கிறது.

சிப்பாய்க் கலகத்தின் பின்னணியில் வரலாற்றையும் புனைவையும் இணைக்கும் விறுவிறுப்பான கதை. தந்தையைக் கொன்ற ஆங்கிலேய அதிகாரியைப் பழிவாங்கச் சென்னையிலிருந்து கான்பூர் செல்லும் இளைஞனின் பயணம் ஒரு புறம்; கிளர்ச்சியின் தொடக்கமும் கங்கைச் சமவெளியில் அது பரவிய விதமும் மறுபுறம் விரிகின்றன. விடுதலைப் போராட்டத்துக்கு அது அளித்த உந்துதலையும் நாவல் பேசுகிறது. நிறைய வரலாற்றுத் தகவல்களுடன் சுஜாதாவின் எழுத்து கவர்கிறது.

தேவையற்ற இடங்களில்கூட ‘கறுப்பு’ என்ற சொல்லை அதிகம் பயன்படுத்தியிருப்பது உறுத்துகிறது. முத்துக்குமரன் பாத்திரம் தமிழனின் குணங்களைப் பிரதிபலிப்பதாகத் தோன்றுகிறது. சுரண்ட வந்தவன் இங்குள்ள மொழியைப் பேச வேண்டும் என்ற கருத்து கவனம் ஈர்க்கிறது. மொழி ஆதிக்கம், சுரண்டல், மதமாற்றம் குறித்த பகுதிகள் இன்றைய அரசியலோடும் தொடர்புபடுத்திப் பார்க்க வைக்கின்றன.