Reviews for புறப்பாடு

முதல் ஐம்பது பக்கங்கள் நன்றாகச் சென்றாலும், அதற்குப் பிறகு ஜெயமோகனின் சுயதம்பட்டமும் நாயர் சாதிப் பெருமையும் மேலோங்குவதால் புத்தகம் பிடிக்கவில்லை.

ஓர் எழுத்தாளரின் இளமை வாழ்க்கை வழக்கமானதாக இருப்பதில்லை என்பதை ஜெயமோகன் தனது அனுபவங்களால் காட்டுகிறார்.

இருபதுகளின் தொடக்கத்தில் ஜெயமோகன் எதிர்கொண்ட போராட்டங்களைச் சொல்லும் இந்தச் சுயசரிதை நூல் மிகவும் சுவாரசியமானது. வலைப்பதிவில் வாசித்த பிறகும் புத்தகமாக வாங்கி மீண்டும் படிக்கத் தூண்டுகிறது.

மிகுந்த ஆழமும் சிறப்பும் கொண்ட, வியக்க வைக்கும் புத்தகம்.

புறப்படுவதற்கு ஒரு காரணம் அவசியமா என்ற கேள்வியை எழுப்புகிறது புறப்பாடு. வீட்டை விட்டு வெளியேறியதற்கு வெளிப்படையான காரணங்கள் இருந்தாலும், புறப்பட விரும்புகிறவருக்கு அவை வெறும் சாக்குகளாகவே இருக்கலாம். புறப்பட வேண்டும் என்ற விருப்பமே காரணமாகவும் செயலாகவும் அமைவதுதான் இந்நூல் குறித்த முக்கியமான எண்ணம்.

பல வாழ்க்கைகளின் அனுபவம் சேர்ந்ததுபோல் விரிகிறது புறப்பாடு. ராதாகிருஷ்ணனைச் சார்ந்த பகுதிகள் ஆழமாகப் பாதிக்கின்றன. பயணங்களில் எதிர்ப்படும் வறுமையும் துயரமும் பலவிதமான மனிதர்களும் ஜெயமோகன் உருவான விதத்தை உணர்த்துகின்றன. இந்த அலைச்சலுக்கான விடை தெளிவாக இல்லாவிட்டாலும், அது திறக்கும் அனுபவங்கள் வியக்க வைக்கின்றன. இறுதியில் சக ரயில் பயணியிடம் அனுபவங்களைச் சொல்லும் இடம் போன்ற சில பகுதிகள் மட்டும் வாசிப்பைச் சோதிக்கின்றன.

புறப்பாட்டில் வரும் மனிதர்களின் வேறுபட்ட இயல்புகள் வியக்க வைக்கின்றன. உணவு வாங்கித் தரும் பாட்டியின் பரிவுக்கு நேர்மாறாக, வேலை வாங்கிவிட்டு ஒரு தேநீர்கூட தராதவர்களும் இருக்கிறார்கள். ரயில் பயணப் பாடல்கள் நிலங்களையும் நினைவுகளையும் மீட்டெடுக்கின்றன. உடைமைகளைத் துறந்தாலும் பென்சிலைப் பாதுகாப்பதில் எழுத்தின் மீதான பற்று தெரிகிறது. இந்தப் பயண அனுபவங்களுக்கும் ஜெயமோகனின் பிற படைப்புகளுக்கும் உள்ள தொடர்புகள் கவனிக்கத்தக்கவை; பல ஊர்களுக்கும் அவருடன் சென்ற உணர்வை நூல் தருகிறது.

இளமையில் ஜெயமோகன் இருமுறை வீட்டை விட்டு வெளியேறிய அனுபவங்களே புறப்பாடு. ஒவ்வோர் அத்தியாயமும் சிறுகதை போல இயல்பாக அமைந்திருக்கிறது. வழியில் சந்திக்கும் ஏழை மனிதர்களின் அன்பும் நண்பர்களின் அளவற்ற பாசமும் உள்ளிட்ட பல்வேறு உணர்வுகள் அவற்றில் வெளிப்படுகின்றன.

வீட்டை விட்டு இருமுறை வெளியேறிய அனுபவங்களை ஜெயமோகன் சுவாரசியமாகவும் சிந்திக்க வைக்கும் விதத்திலும் எழுதியிருக்கிறார். ஆனால் அக்காலச் சூழலும் சுற்றியிருந்தவர்களின் துயரங்களும் போதிய இடம் பெறவில்லை. சாதி அடையாளம், சொந்தச் சிரமங்கள், பெருமைகள் எனத் தன்னை மையப்படுத்தும் பார்வையே மேலோங்குகிறது. துண்டுதுண்டான நிகழ்வுகளும் சுயதம்பட்டமும் நூலோடு ஒன்றவிடாமல் தடுத்தாலும், இந்தக் குறைகளைத் தாண்டி ஒருமுறை வாசிக்க வேண்டிய புத்தகம்.

கடைசி அத்தியாயம் கண்ணீர் வரவழைக்கிறது.