Reviews for பூனாச்சி அல்லது ஒரு வெள்ளாட்டின் கதை

பூனாச்சியுடனும் முதிய தம்பதியுடனும் நெருக்கத்தை ஏற்படுத்தும் வகையில் கதாபாத்திரங்களைச் சிறப்பாக உருவாக்கியிருக்கிறார் பெருமாள் முருகன். அவர்களின் உணர்வுகள் வாசிப்பிலும் தொற்றிக்கொள்கின்றன. கற்பனையான அசுர உலகில் கதையை அமைத்த விதமும், அங்குள்ள அரசின் காதுகுத்தும் விதிமுறைகளும் கவனத்தை ஈர்க்கின்றன. இந்த எழுத்து, ஆசிரியரின் மற்ற படைப்புகளையும் வாசிக்கும் ஆர்வத்தைத் தருகிறது.

ஓர் ஆட்டின் பார்வையில் மனித வாழ்க்கையை அழகாகச் சொல்லும் கதை.

பூனாச்சியின் பார்வையில் விரியும் இந்தக் கதை, ஓர் ஆட்டின் வாழ்க்கையோடு நின்றுவிடுவதில்லை. பிறப்பிலிருந்தே அடையாளமிட்டு, இயல்பான விருப்பங்களையும் வேறுபாடுகளையும் தண்டிக்கும் சமூகத்தையும், மக்களிடமிருந்து விலகி நிற்கும் அதிகாரத்தையும் கேள்விக்கு உட்படுத்துகிறது. எளிய கதையோட்டத்துக்குள் பல அடுக்குகளை வைத்திருக்கிறார் பெருமாள் முருகன். சிந்தனைகளை மறுபரிசீலனை செய்யவும், சில இடங்களில் துயரத்துடன் நிறுத்தி வாசிக்கவும் வைக்கும், இக்காலத்துக்குத் தேவையான கதை.

மனதை உடைக்கும் ஆட்டின் கதையாகவும் உருவகக் கதையாகவும் பூனாச்சி அமைகிறது. ஜார்ஜ் ஆர்வெல்லின் அனிமல் ஃபார்மை உடனே நினைவூட்டுகிறது. இந்திய மொழிகளில் இத்தகைய நல்ல படைப்புகள் கிடைப்பது மகிழ்ச்சி அளிக்கிறது; ஆசிரியரின் பிற நூல்களையும் வாசிக்கத் தூண்டுகிறது.

மனச்சோர்வைத் தரும் கதை. எழுத்து நன்றாக இருக்கிறது.

அரசு அதிகாரிகளைச் சீண்டும் நுட்பமான நையாண்டியும் முதிய தம்பதியின் நேர்த்தியான சித்தரிப்பும் நமக்குப் பரிச்சயமான வாழ்க்கையை நினைவூட்டுகின்றன. கதையின் சில அம்சங்கள் இன்றும் பொருந்துகின்றன. ஊட்டச்சத்தின்றி வாடும் குட்டியாக இருந்து எல்லோரின் அன்பையும் பெறும் ஆடாகப் பூனாச்சி வளர்வது சுவாரசியமாக இருக்கிறது. மொத்தத்தில் ரசிக்கத்தக்க நல்ல வாசிப்பு.

அனிமல் ஃபார்மின் கருப்பொருள்களை நினைவூட்டினாலும் பூனாச்சிக்குத் தனித்துவமான கதை உள்ளது. பூனாச்சியையும் அதை வளர்க்கும் முதிய தம்பதியையும் கொண்டு கிராமத்து மக்களின் துயரங்களைச் சொல்கிறது. பருவநிலைச் சிக்கல்களும் அதிகாரத் தடைகளும் அவர்களின் வாழ்வை நெருக்குகின்றன. பூனாச்சியை இழந்துவிடுவோமோ, அதை ஒப்படைத்தவரை ஏமாற்றிவிடுவோமோ என்ற அச்சம் உருக்கமாகப் பதிவாகிறது. விலங்கு நலனிலும் துயரங்களைத் தாங்கும் மனிதர்களின் மனஉறுதியிலும் ஆர்வமுள்ளவர்களை ஈர்க்கும் எளிய கதை.

சில இடங்களில் அனிமல் ஃபார்மை நினைவூட்டுகிறது. மனிதர்களுக்குப் பரிச்சயமில்லாத விலங்குகளின் உணர்வுகளை நன்றாகச் சொல்லியிருக்கிறது.

பூனாச்சியின் வளர்ச்சி, காதல், தாய்மை ஆகியவற்றோடு அதை வளர்க்கும் விவசாயக் குடும்பத்தின் ஏற்றத்தாழ்வுகளும் இணைந்து செல்கின்றன. விலங்குகள் மீதும் கிராமத்து வாழ்வின் மீதும் உள்ள அன்பும் ஆழ்ந்த அறிதலும் எழுத்தில் தெரிகின்றன. அவற்றைக் கண்முன் நிறுத்தும் அழகான நடையுடன், மென்மையாக மனதைத் தொடும் படைப்பு.

ஆழமான பொருளை எதிர்பார்த்தால் மேலோட்டமான கருத்துகளே மிஞ்சுகின்றன. ஆட்டுக்குட்டி விவசாயியிடம் வந்து சேர்வதும், காட்டில் தனியாக ஓர் இரவைக் கழிப்பதும் மட்டுமே நல்ல காட்சிகள். மற்றபடி ஆச்சரியமற்ற வழக்கமான கதைசொல்லல்; குறிப்பாக முதிய தம்பதியின் பாத்திரப் படைப்பு பலவீனமாக உள்ளது. முடிவும் ஏமாற்றமளிக்கிறது. ஆடுகளின் வாழ்க்கை குறித்த விவரிப்புகளை மட்டும் சலிப்பின்றி வாசிக்க முடிகிறது.