Reviews for பூனாச்சி அல்லது ஒரு வெள்ளாட்டின் கதை

ஒரு வெள்ளாட்டின் நேரான கதைபோல் தோன்றினாலும், பூனாச்சி வழியாகப் பெண் வாழ்வின் பல பருவங்களைப் பெருமாள் முருகன் அழகாகச் சித்தரிக்கிறார். அரசின் ஆதிக்கம், புவி வெப்பமயமாதலின் பாதிப்புகள், இலவசங்கள் மீதான மக்களின் மனப்பாங்கு போன்றவற்றையும் கதை பேசுகிறது. எளிய மக்களின் அன்பையும் இயற்கையுடனான வாழ்வையும் அடிப்படைத் தேவைகளுக்கான உழைப்பையும் ஆட்டின் பார்வையில் உணர முடிகிறது. வாழ்க்கை மனிதர்களுக்கு மட்டுமானதல்ல என்பதை நினைவூட்டுகிறது.

வறுமை நிறைந்த கிராம வாழ்வில் ஆடு குடும்பத்தின் ஓர் அங்கமாகவும் வருமானத்திற்கான உடைமையாகவும் இருப்பதை இந்தக் கதை காட்டுகிறது. முதிய தம்பதியின் போராட்டங்களும் ஆடுகளைப் பதிவு செய்ய வேண்டிய அரசு நடைமுறைகளும் இடம்பெறுகின்றன. நீதிக்கதைபோல் தொடங்கினாலும், தொடர்ந்து நிலவும் துயரம் வாசிப்பைச் சோர்வாக்குகிறது. மேலும் பிடித்திருக்க வேண்டும் என்ற விருப்பம் இருந்தும், எதிர்பார்த்த ஈர்ப்பு கிடைக்கவில்லை.

தொடக்கத்திலேயே கதைக்குள் இழுத்துவிடும் பெருமாள் முருகனின் எழுத்து சிரிக்கவும் கலங்கவும் சிந்திக்கவும் வைக்கிறது. பூனாச்சியின் வாழ்க்கையை மனிதர்களுடைய, குறிப்பாகப் பெண்களுடைய வாழ்க்கையோடு ஒப்பிடாமல் இருக்க முடியவில்லை. ஆடுகளையும் பிற உயிர்களையும் அவற்றின் உணர்வுகளோடு பார்க்கத் தூண்டுகிறது. வாசித்து முடித்த பின்னும் விளக்க முடியாத ஓர் உணர்வும் பல சிந்தனைகளும் மனதில் தங்குகின்றன.

சோர்ந்துபோன முதிய தம்பதியின் வாழ்வில் அன்பையும் நம்பிக்கையையும் கொண்டுவரும் பூனாச்சி மனதைக் கவர்கிறது. அதன் வளர்ச்சியிலும் நேசத்திலும் இழப்புகளிலும் உலகெங்கும் பெண்கள் எதிர்கொள்ளும் நிலையைப் பார்க்க முடிகிறது. ஓர் ஆட்டின் அனுபவங்களாகவே அணுகினாலும் ரசிக்கத்தக்க கதை.

பூனாச்சியின் அனுபவங்களில் இந்திய அதிகார அமைப்பின் கெடுபிடிகள் தெரிகின்றன; குறிப்பாகக் காதில் அடையாளமிடும் பகுதி நினைவில் நிற்கிறது. ஒதுக்கப்படுதலும் துன்புறுத்தப்படுதலும் மக்களின் நிலையை நினைவூட்டுகின்றன; உடைமை மீதான பற்றையும் கதை விமர்சிப்பதாகத் தோன்றுகிறது. இந்திய அரசியல் பின்னணி முழுவதும் தெரியாவிட்டால் சில அர்த்தங்கள் தவறலாம். இருந்தாலும் விலங்குகளை மையமாகக் கொண்ட உருவகக் கதையாக இதை ரசிக்க முடிகிறது.

விலங்குகளின் எண்ணங்களும் மனிதர்களின் செயல்களும் கலந்த கதைசொல்லலுக்குப் பழக ஆரம்பத்தில் நேரம் தேவைப்படுகிறது. இது சாதாரணப் புனைவா, நீதிக்கதையா என்ற குழப்பமும் ஏற்படுகிறது; விலங்குப் பண்ணையுடன் ஒப்பிடுவதும் பொருத்தமாகத் தெரியவில்லை. விலங்குகளுக்கு மனித உணர்வுகள் தரப்பட்டாலும், அவற்றின் இயல்பும் தேவைகளும் மாறாமல் இருப்பது குறிப்பிடத்தக்கது. முடிவை நெருங்கும் வாசிப்பு மிகுந்த மனவேதனையைத் தருகிறது. மொத்தத்தில் புதுமையும் தனித்தன்மையும் கொண்ட நல்ல நூல்.

பூனாச்சியின் வாழ்க்கை வழியாக சமூகத்தின் பொருளற்ற விதிகளையும் மனிதர்களின் பாசாங்கையும் பெருமாள் முருகன் கேள்விக்குள்ளாக்குகிறார். குறைந்த பக்கங்களில் பல பிரச்சினைகளைச் சொல்லியிருப்பது சிறப்பு; கல்யாணராமனின் மொழிபெயர்ப்பும் பாராட்டத்தக்கது. முடிவு அநீதியைப் பற்றியும் பேச முடியாத உயிர்கள்மீது மனிதர்கள் செலுத்தும் அதிகாரத்தைப் பற்றியும் சிந்திக்க வைக்கிறது. குழந்தைகளுக்கான ஆட்டுக் கதையாக அல்லாமல், பெரியவர்கள் வாசிக்க வேண்டிய நூலாகவே இது தோன்றுகிறது.

கதையில் பெரிய நிகழ்வுகள் இல்லாவிட்டாலும், பூனாச்சியின் எளிமையும் இனிமையும் மனதைத் தொடுகின்றன. விலங்கின் பார்வையில் வாழ்க்கையைச் சொல்வது புத்துணர்வைத் தருகிறது. வளர்ப்பு விலங்குகளை நாம் நடத்தும் விதமும், குட்டிகளைத் தாயிடமிருந்து பிரிப்பதும் குறித்த குற்றவுணர்வை எழுப்புகிறது. பாசமும் வருத்தமும் ஒருசேர மிஞ்சும் கதை; பழக்கமான மனிதப் பார்வையிலிருந்து விலகி வாசிக்க வைக்கிறது.

உருவகங்களை ஒதுக்கிவிட்டுப் பார்த்தாலும் பூனாச்சி தனக்கென உயிருள்ள கதையாக நிற்கிறது. அதன் மகிழ்ச்சியும் துயரமும் நெருக்கமாக உணரப்படுவதோடு, சுயமாக முடிவெடுக்க முடியாத நிலையும் அதிகார அடுக்குகளும் பெண் வாழ்வுடனான ஒற்றுமைகளும் தெளிவாகின்றன. என். கல்யாணராமனின் ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பில் உரையாடல்களின் தமிழ்த்தன்மை சிறப்பாகப் பாதுகாக்கப்பட்டுள்ளது. சிரிப்பையும் கண்ணீரையும் வரவழைக்கும், ஆழமான உணர்வுத் தாக்கமுள்ள வாசிப்பு.

பெரும் எதிர்பார்ப்பை ஏற்படுத்திய பூனாச்சி ஏமாற்றவில்லை. தீவிரமான அரசியல் உருவகத்தைவிட, பெண் வாழ்வின் துயரங்களை ஓர் ஆட்டின் வழியாகச் சொல்லும் எளிய கதையாகவே இது நெருக்கமாகிறது. கிராமச் சூழலும் மழையை எதிர்பார்க்கும் விவசாயிகளின் வாழ்க்கையும் பிடித்தமானவை. கனமான அனுபவங்கள் இருந்தும் வாசிப்பு சுமையாகவில்லை. கதை மெதுவாக நகர்ந்தாலும் வாசிப்பைத் தேக்குவதில்லை; சமூக அரசியல் பின்னணியுடன் கூடிய கிராமக் கதைகளை விரும்புவோர் படிக்கலாம்.