Reviews for பேட்டை

சென்னையின் வரலாற்றையும் வாழ்வையும் பதிவு செய்யும் நல்ல முயற்சி. ரூபனின் வாழ்க்கை வழியாகச் சிந்தாதிரிப்பேட்டையின் மக்களையும் அரசியலையும் உணவுப் பழக்கங்களையும் விரிவாக விவரிக்கிறார் தமிழ்ப்பிரபா. நகோமியம்மா, ரெஜினா, லாரன்ஸ் போன்றோர் நிஜ மனிதர்களாகத் தோன்றுகிறார்கள். எனினும் கரண் கார்க்கியின் ‘கறுப்பர் நகரம்’ தந்த தாக்கம் இதில் கிடைக்கவில்லை. பாலு, அண்டா உருட்டி ஆகிய பாத்திரங்களையும் இன்னும் ஆழமாகச் சித்தரித்திருக்கலாம்.

வடசென்னையின் வாழ்க்கையை இலக்கியத்தில் வலுவாகப் பதிவு செய்திருக்கும் நாவல். ரூபன், ரெஜினா, நகோமியம்மா, இவாஞ்சலின் ஆகிய பாத்திரங்களும் கண்முன் விரியும் காட்சிகளும் சிறப்பு. பாத்திரங்கள் பெருகும்போது மையக்கதை எது என்ற குழப்பம் ஏற்படுகிறது; மதம் குறித்த தொடர் விவரிப்பும் சற்று அயர்ச்சியூட்டுகிறது. ரூபனின் மனநிலை தெளிவாக விளக்கப்படாததும் முடிவின் சினிமாத்தனமும் குறைகள். இவற்றை மீறி, தமிழ்ப்பிரபாவின் உழைப்பு தெரியும் சிறந்த நாவல்; படிக்கப் பரிந்துரைக்கலாம்.

1980களிலிருந்து இன்றுவரை சிந்தாதிரிப்பேட்டை மக்களின் வாழ்வில் ஏற்பட்ட மாற்றங்களை நாவல் பேசுகிறது. அவர்களின் மதநம்பிக்கைகள், பேச்சுமொழி, தொழில், உணவு, விளையாட்டு, இசை ஆகியவை இயல்பாகப் பதிவாகியுள்ளன. பேட்டை உருவான வரலாற்றைச் சொல்லும் முதல் அத்தியாயம் ஆர்வத்தைத் தூண்டுகிறது. அதில் இருந்த சுவாரசியம் பின்வரும் அத்தியாயங்களில் சற்றுக் குறைந்துவிடுவது குறை.

சிந்தாதிரிப்பேட்டை உருவான வரலாறும் மக்களின் வாழ்க்கையும் விரியும் தொடக்க அத்தியாயம் சிறப்பாக அமைந்திருக்கிறது. வசைச்சொற்கள் கலந்த பேச்சுமொழியையும் அவர்களின் வாழ்வின் இயல்பான பகுதியாகக் கையாண்டிருப்பது நாவலின் பலம். ஆனால் இரண்டாவது அத்தியாயத்திலிருந்தே எழுத்தின் நுணுக்கம் சீராகத் தொடரவில்லை. இடையிடையே சில பகுதிகள் சிறப்பாக இருந்தாலும், பல இடங்களில் கதை மேலோட்டமாக நகர்வதால் தொடக்கம் தந்த எதிர்பார்ப்பு ஏமாற்றத்தில் முடிகிறது.

சிந்தாதிரிப்பேட்டையின் பெயருக்குப் பின்னுள்ள வரலாற்றிலிருந்து அங்குள்ள மக்களின் மொழி, தொழில்கள், நம்பிக்கைகள், உறவுகள் வரை பலவற்றை இணைக்கிறது பேட்டை. அவர்களின் வெற்றிகளுக்கும் சறுக்கல்களுக்கும் கதையில் இடமுண்டு. சென்னையின் விளிம்புநிலை மக்களின் வாழ்வை இவ்வளவு அழுத்தமாக உணரச் செய்யும் புனைவுகள் அரிதாக வரும் சூழலில், தமிழ்ப்பிரபாவின் இந்த நாவல் முக்கியமான படைப்பாக அமைகிறது.

கூவம் கரையோரம் தலித் மக்களின் வாழ்விடம் உருவான பின்னணியையும் சிந்தாதிரிப்பேட்டையின் வரலாற்றையும் அறிமுகப்படுத்தி, ரூபனின் வாழ்க்கைக்குள் அழைத்துச் செல்கிறது நாவல். அவன் வழியாக அப்பகுதியின் வாழ்வியல், இசை, உணவு, மத நம்பிக்கைகள் ஆகியவற்றைப் பார்க்க முடிகிறது. சாதியும் நிலமும் உணவும் சார்ந்த அரசியலையும் பேசும் கதை சுவாரசியமாக நகர்கிறது.

சிந்தாதிரிப்பேட்டையின் வரலாற்றுப் பின்னணியும் சென்னைத் தமிழின் சுவையும் பேட்டையின் மீது ஆர்வத்தை ஏற்படுத்துகின்றன. நடுவில் சில தொய்வுகள் இருந்தாலும் ரூபன், சௌமியன், ரெஜினா, நகோமியம்மா போன்ற பாத்திரங்கள் கதையுடன் ஒன்ற வைக்கின்றன. அவர்களின் இயல்பான சித்தரிப்பு எளிய மக்களின் வாழ்வைப் புரிந்துகொள்ள உதவுகிறது. எழுத்துநடை, கதை சொல்லும் விதம், இடையிடையே வரும் இலக்கிய மேற்கோள்கள் ஆகியவற்றுக்காக வாசிக்க வேண்டிய நல்ல நாவல்.

சிந்தாதிரிப்பேட்டை மக்களின் வாழ்வையும் காலப்போக்கில் ஏற்பட்ட மாற்றங்களையும் நுட்பமாகப் பதிவு செய்கிறது பேட்டை. மனநலச் சிக்கல்களை மதம் அணுகும் விதம், உணவைச் சுற்றிய சாதிப்பாகுபாடு, நலிவடையும் தொழில்கள் ஆகியவை கதையோடு இணைகின்றன. இவாஞ்சலின் உள்ளிட்ட பெண் பாத்திரங்கள் வலுவாக அமைந்துள்ளன; மெட்ராஸ் தமிழ் உரையாடல்களுக்கு உயிரூட்டுகிறது. பல கிளைக்கதைகள் இருந்தும் கதை தடம் மாறுவதில்லை. ஆங்காங்கே சிறு தொய்வுகள் உண்டு; மொத்தத்தில் நிறைவான வாசிப்பு.

சிந்தாதிரிப்பேட்டை உருவான வரலாற்றிலிருந்தும், ஒதுக்கப்பட்ட தலித் மக்கள் கூவத்தின் கரையில் குடியேறிய பின்னணியிலிருந்தும் தொடங்குகிறது பேட்டை. அங்கு வளரும் ரூபனின் வாழ்க்கை வழியே அப்பகுதி மக்களின் அன்றாடம் விரிகிறது. இசை, மத நம்பிக்கைகள், உணவுப் பழக்கங்களோடு சாதி, நிலம் சார்ந்த அரசியலையும் பேசுகிறது. இவற்றைச் சுவாரசியமான கதையாகச் சொல்லியிருக்கிறார் தமிழ்ப்பிரபா.