Reviews for பேட்டை

நகோமியம்மாவிடம் தொடங்கும் கதை, ஒவ்வொரு கதாபாத்திரத்தின் வழியாகவும் வெவ்வேறு தளங்களுக்குச் சென்று விரிகிறது. இப்படி மாறிமாறிச் செல்லும் கதையில் சுவாரசியம் குறையவோ, வாசகருக்குக் குழப்பம் ஏற்படவோ வாய்ப்புண்டு. அந்தச் சவாலைத் தமிழ்ப்பிரபா முடிந்தவரை சமாளித்திருக்கிறார்.

சுவாரசியமான தொடக்கமும் விறுவிறுப்பான நகர்வும் பேட்டையின் மீது எதிர்பார்ப்பை ஏற்படுத்துகின்றன. எழுத்துநடை, கதாபாத்திரங்கள், அவர்களின் வாழ்வியலைச் சொல்லும் விதம் ஆகியவை ரசிக்க வைக்கின்றன. ஆனால் ஒரு கட்டத்துக்குப் பிறகு கதை எதை நோக்கிச் செல்கிறது என்பது தெளிவில்லாமல் சலிப்பு ஏற்படுகிறது. ஆரம்பத்தில் இருந்த வாசிப்பு ஆர்வம் குறைந்து, முடிவில் சற்றே ஏமாற்றமே மிஞ்சுகிறது.

சிந்தாதிரிப்பேட்டையின் தோற்றத்திலிருந்து அங்குள்ள தலித் மக்களின் குடியிருப்பு மாற்றங்கள் வரை பின்னணியாகக் கொண்டு, அவர்களின் வாழ்வை விரிவாகச் சித்தரிக்கிறது பேட்டை. வட்டாரப் பேச்சும் தொழிலும் உறவுகளும் மத, சாதி அரசியலும் நுணுக்கமாகப் பதிவாகியுள்ளன. நகரமயமாதல் உள்ளிட்ட மாற்றங்களையும் நாவல் கவனிக்கிறது. காட்சிகளை உயிர்ப்பிக்கும் உரைநடையும் சென்னையின் அடையாளத்தை வெளிப்படுத்தும் மொழியும் சிறப்பு. கதைசொல்லலில் இயல்பான நகைச்சுவையும் நிறைந்திருக்கிறது.

அலங்காரமற்ற சென்னை வாழ்க்கையை மொழியிலும் பாத்திரங்களிலும் அன்றாட நிகழ்வுகளிலும் நன்றாகக் கொண்டுவந்திருக்கிறது பேட்டை. குடிப்பழக்கத்தின் தாக்கமும் நினைவில் நிற்கும் மனிதர்களும் சிறப்பு; செழுமையான உரைநடையும் கவர்கிறது. வசைச்சொற்களும் அருவருப்பூட்டும் காட்சிகளும் அதிகம்; பல இடங்கள் புரிந்துகொள்வதற்குச் சிரமமாகவும் உள்ளன. இறுதி ஐம்பது முதல் அறுபது பக்கங்களில் ஒரே நிகழ்வை மிகைப்படுத்தித் திரும்பத் திரும்பச் சொல்வது குழப்பத்தையும் சலிப்பையும் தருகிறது. இந்தக் குறைகளுடன், சென்னையின் எதார்த்த வாழ்வை அறிய விரும்புவோருக்குப் படிக்கத்தக்க நாவல்.

பேட்டையின் வரலாற்றோடு அதன் மனிதர்கள்மீதும் அக்கறை கொள்ளவைக்கும் நாவல். இவாஞ்சலினின் ஆசை நெகிழவைக்கிறது; தொழில்நுட்ப வளர்ச்சி பூபாலனின் வாழ்வில் ஏற்படுத்தும் மாற்றம் வருத்தமளிக்கிறது. பாலுவின் விளையாட்டுத் திறனும் முன்னேற்றமும் பெருமிதம் தருகின்றன. நகோமியம்மா, ரெஜினா போன்றோரின் வாழ்க்கை தொடர வேண்டும் என்றும், குடிப்பழக்கத்தால் பாதிக்கப்படும் மற்றவர்கள் மீள வேண்டும் என்றும் எண்ணவைக்கும் பாத்திரங்கள்.

சிந்தாதிரிப்பேட்டையின் வரலாற்றுடன் தொடங்கி, எண்பதுகளிலிருந்து இன்றுவரை அங்குள்ள மக்களின் வாழ்க்கையை விரிவாக அறிமுகப்படுத்துகிறது பேட்டை. மொழி, உணவு, மதநம்பிக்கைகள் மட்டுமின்றி கல்வி, விளையாட்டு, வேலைவாய்ப்பு, வெளியுலகின் பார்வை ஆகியவற்றையும் கதை கவனிக்கிறது. வசைச்சொற்கள் நிறைந்த பேச்சுமொழி அந்தச் சூழலின் இயல்பைக் காப்பதுடன் வாசகரையும் அதற்குள் அழைத்துச் செல்கிறது. ரசித்துப் படிக்கக்கூடிய, பரிந்துரைக்கத்தக்க நாவல்.

ஒரே மூச்சில் படிக்கவைக்கும் வேகத்துடன் செறிவான கதைசொல்லலும் இணைந்திருக்கிறது. பலவிதமான மனிதர்கள், உணவுப் பழக்கங்கள், பேயோட்டும் சடங்குகள் எனச் சிந்தாதிரிப்பேட்டையின் வாழ்க்கை போகிறபோக்கில் இயல்பாகப் பதிவாகிறது. ஒரு சமூகத்தின் வாழ்வியலை நெருக்கமாக ஆவணப்படுத்துவதோடு, நாவல் தன்னையே பரிசீலிக்கும் அடுக்கும் இருப்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

கூவம் அருகிலுள்ள சிந்தாதிரிப்பேட்டை மக்களின் வாழ்வைத் தமிழ்ப்பிரபா நன்றாக எழுதியிருக்கிறார். ரூபன் வழியாக அப்பகுதியின் நாற்பதாண்டு வாழ்க்கையை நாவல் விவரிக்கிறது. சாதியப் பாகுபாடுகளும் உலகமயமாக்கலும் அந்த மக்களின் வாழ்வில் எவ்வாறு இடம்பெறுகின்றன என்பதைப் பேசும் படைப்பு.

சிந்தாதிரிப்பேட்டை தலித் மக்களின் அன்றாட வாழ்வை ஒளிவுமறைவின்றிப் பதிவு செய்கிறது பேட்டை. அவர்களின் பேச்சுமொழி, உணவு, கானா, கேரம், மதநம்பிக்கைகள் ஆகியவற்றோடு நட்பு, காதல், சண்டை, குடிப்பழக்கம் போன்றவையும் இயல்பாக இடம்பெறுகின்றன. குடியிருப்புகளும் வேலைவாய்ப்புகளும் மாறிவரும் சூழலில், மக்களின் நல்லதும் அல்லாததும் சேர்ந்த வாழ்வை எதார்த்தமாகச் சித்தரிக்கும் நாவல்.

சிந்தாதிரிப்பேட்டையின் சூழலும் மனிதர்களும் மிக நெருக்கமாக அறிமுகமாகும் நாவல். கதாபாத்திரங்கள் வெறும் பெயர்களாக இல்லாமல் உயிருள்ள மனிதர்களாகத் தோன்றுகின்றன. நுணுக்கமான விவரிப்பைக் காட்டிலும், அனுபவத்திலிருந்து இயல்பாக வெளிப்படும் தமிழ்ப்பிரபாவின் எழுத்தே இதன் முக்கிய பலம். செயற்கைத்தனமின்றி மனம்விட்டுப் பேசும் தன்மை அந்த வாழ்க்கையோடு வாசகரை ஒன்றச் செய்கிறது.