Reviews for பேய் கதைகளும் தேவதை கதைகளும்

எதிர்பார்த்த அளவுக்கு இல்லை. இருந்தாலும் ஆசிரியரின் வழக்கமான பாணி இருக்கிறது.

வாய்வழிக் கதைகளாக இருப்பதால் இன்றைய வாசகர்களுக்குப் பெரிய சுவாரசியத்தை அளிக்காது. இருந்தாலும் ஒருமுறை படிக்கலாம்.

பத்துக் கதைகளும் சுவாரசியமாக உள்ளன; ‘தம்பி’ குறிப்பாகப் பிடித்தமான கதை. பல கதைகள் ஆண், பெண் உறவுகளையும் தனிமையில் மனம் நிகழ்த்தும் உரையாடல்களையும் சார்ந்திருக்கின்றன. வட்டாரச் சொற்கள் வரும் இடங்களில் வாசிப்புச் சற்றுச் சிரமமாகிறது. அந்தச் சிரமத்தைத் தாண்டியும் ரசிக்க முடிகிற தொகுப்பு.

திகிலுக்காகவே படித்துப் பார்க்கலாம்!

ஜெயமோகனின் சிறுகதைகள் அடங்கிய நல்ல சிறிய தொகுப்பு. இன்னும் கூடுதலாகப் பேய்க்கதைகள் இருந்திருக்கலாம் என்ற ஆசையை ஏற்படுத்துகிறது.

பல ஆண்டுகள் கடந்தும் தெளிவாக நினைவில் நிற்கும் கதைகள். குறிப்பாக வன்முறையும் சமூகத்தின் எதிர்வினையும் இடம்பெறும் கதைகள் மனதை விட்டு அகல்வதில்லை. வெளியில் இணக்கமாகத் தோன்றும் சமூகத்தின் கோரமான முகத்தை இவை காட்டுகின்றன. மனதைத் தொடும் உரைநடையும் அதன் சரளமான ஓட்டமும் இந்தக் கதைகளின் வலிமை.

மனிதர்களுக்குள் இருக்கும் பேய்களை உளவியலும் கவித்துவமும் கலந்து வெளிப்படுத்தும் தொகுப்பு. குறைந்த பக்கங்களிலேயே அநீதி, துரோகம், மோகம் போன்ற உணர்வுகளை ஆழமாக உணர்த்துகிறார் ஜெயமோகன். ‘இமையோன்’, ‘பாதைகள்’, ‘தம்பி’, ‘யட்சி’, ‘குரல்’ குறிப்பிடத்தக்கவை. ‘யட்சி’, ‘இரண்டாவது பெண்’ ஆகியவை புரிபட மறுவாசிப்பு தேவைப்படுகிறது. ‘அறம்’ தொகுப்புக்கு அடுத்த இடத்தில் வைக்கத்தக்க சிறந்த தொகுப்பு.

பேய், அமானுஷ்யம், திகில் ஆகியவற்றை மையமாகக் கொண்ட பத்துச் சிறுகதைகள். காட்சிகளை விவரிக்கும் விதம் அச்சமூட்டுவதோடு, மனித மனத்தின் ஆழங்களையும் பாத்திரங்கள் வழியாகத் திறந்து காட்டுகிறது. உளவியல் பின்னணி கொண்ட ‘தம்பி’ குறிப்பாகக் கவனிக்க வைக்கிறது. விலங்குகளுடன் அமானுஷ்யத்தை இணைக்கும் ‘குரல்’, ‘ரூபி’ கதைகள் கூடுதலாக நடுக்கத்தை ஏற்படுத்துகின்றன.

தம்பி சிறுகதையில் மனநல மருத்துவர் ஒருவரின் அணுகுமுறை, அந்நியன் படத்தின் மருத்துவ ஆலோசனைக் காட்சியை நினைவூட்டுகிறது. மனம் தன்னையே ஏமாற்றிக்கொள்வதும் அதற்காக மனிதர்கள் நடிப்பதும் கதையில் பேசப்படுகின்றன. அச்சத்தை ஏற்படுத்தும் இந்தக் கதை, அன்பின் வழியாக அதை எதிர்கொள்ளும் சாத்தியத்தையும் முன்வைக்கிறது.

பேய்களை வெறும் தீய உருவங்களாகக் காட்டாமல், அவற்றின் உணர்ச்சிகளை அணுகுவது இந்தத் தொகுப்பில் பிடித்த அம்சம். தேவதைகளாகவும் அவற்றைப் பார்க்க வைக்கிறது ஜெயமோகனின் எழுத்து. பத்துக் கதைகளில் அறைகள், பாதைகள், தம்பி, ஐந்தாவது நபர், ரூபி ஆகியவை குறிப்பாகப் பிடித்தவை.