Reviews for ஒரு புளியமரத்தின் கதை

பெண்களைப் பற்றிய பேச்சிலும் நடத்தையிலும் வெளிப்படும் பெண் வெறுப்பு வாசிப்பைப் பாதிக்கிறது. கதைசொல்லி அதை ஆதரிப்பதாகச் சொல்ல முடியாவிட்டாலும் கண்டிக்கவும் இல்லை. புளியமரத்தைச் சுற்றிய பழைய கதைகளிலிருந்து அரசியல்வாதிகள், வணிகர்களின் வாழ்க்கைக்கு மாறும்போது தொடர்ச்சி குறைந்து, மரமும் பின்னுக்குச் செல்கிறது. எனினும் ஊடகங்களின் செயல்பாடும் அரசியல் ஊழலும் சூழ்ச்சிகளும் பல சமூகங்களுக்கும் பொருந்துகின்றன; அக்காலத்தை மேலும் அறிய ஆர்வமூட்டுகின்றன.

நம் வாழ்வில் இருந்த மரங்களையும் அவற்றோடு சேர்ந்த நினைவுகளையும் திரும்பிப் பார்க்க வைக்கும் நாவல். தாமோதர ஆசானின் கதைகளில் நாகர்கோவில் பேச்சுவழக்கு ஒலிக்கிறது; பின்னர் வணிகப் பகையும் மதச் சண்டையும் கதைக்குள் வருகின்றன. ஆங்கிலேய ஆட்சியிலிருந்து சுதந்திரக் காலம் வரையிலான வாழ்க்கை மாற்றங்களைப் பதிவு செய்வதோடு, நகர வளர்ச்சிக்காக எத்தனை மரங்களை இழந்திருக்கிறோம் என்றும் யோசிக்க வைக்கிறது.

நாகர்கோவிலும் அதன் சுற்றுவட்டாரமும் பேசும் தமிழ் நன்றாகப் பதிவாகியுள்ளது. அந்த வட்டார வழக்கைப் புரிந்துகொள்ளச் சிரமப்படுபவர்களுக்கு வாசிப்பு எரிச்சலூட்டலாம். மொத்தத்தில், அந்தப் புளியமரத்தின் அருகிலேயே வாழ்வது போன்ற உணர்வைத் தருகிறது.

ஒவ்வொரு விஷயத்தையும் விவரிக்க அளவுக்கு அதிகமான சொற்களும் வருணனைகளும் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளன.

செவ்விலக்கியம் என்று போற்றப்பட்டாலும், புரிந்துகொண்டு ரசிக்கக் கடினமாக இருக்கிறது.

நாகர்கோவிலிலுள்ள ஒரு மரத்தின் வாழ்நாளில் நடக்கும் பல்வேறு நிகழ்வுகளைக் கொண்டு அதன் வாழ்க்கையை அழகாகச் சொல்கிறது.

வாசிப்பின் பெரும்பகுதி ரசிக்கும்படி இல்லை. ஆனாலும், முடிவில் அந்தப் புளியமரத்தின் மீது பாசம் ஏற்படுகிறது.

மனிதர்களின் வாழ்வில் சிக்கிக்கொள்வது ஒரு மரத்துக்கு எவ்வளவு அநீதி! மரங்கள் நமக்குக் கிடைக்க நாம் தகுதியானவர்கள்தானா என்ற கேள்வி எழுகிறது.

காவியமெனப் பாராட்டத்தக்க படைப்பு.

கதை சொல்லும் கலையை முழுமையாக ரசிக்க வைக்கும் படைப்பு.