Reviews for நைலான் கயிறு

வெளியான காலத்துக்கு எழுத்தில் புதுமை காட்டிப் புதிய போக்கை உருவாக்கிய நாவல். கணேஷின் அறிமுகமும் இதில் இடம்பெறுகிறது. கதை மிகுந்த விறுவிறுப்புடன் செல்கிறது. நாட்குறிப்பின் துண்டுகள் ஒன்றிணையும் விதத்தை ஊகிக்க முடிந்தாலும், அதைச் செய்திருக்கும் நேர்த்தி பாராட்டத்தக்கது.

ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பில் எழுத்து நன்றாக அமைந்து வாசிப்பை ரசிக்க வைக்கிறது. கதை ஓரளவு நன்றாக இருந்தாலும், மிகச் சிறப்பான முதல் பாதிக்கு ஈடாக இரண்டாம் பாதி இல்லை; அதில் சில தர்க்க இடைவெளிகள் உள்ளன. முடிவும் சற்றுச் சினிமாத்தனமாகத் தோன்றுகிறது. இக்குறைகள் இருந்தபோதும் படிக்கத் தகுந்த நூல்.

மர்மக் கொலை, அதைத் தொடரும் விசாரணை, சவாலை எதிர்கொள்ளும் அதிகாரி எனப் பழக்கமான அமைப்பிலேயே கதை நகர்கிறது. விறுவிறுப்பைத் தக்கவைக்க முயன்றாலும், இன்னொரு கொலை மர்ம நாவலாகவே தோன்றுகிறது. ஆனால் நாட்குறிப்பின் வழியாக நிகழ்வுகளை நேர்வரிசையின்றிச் சொல்லி ஆர்வத்தைத் தக்கவைப்பதில் சுஜாதாவின் திறமை வெளிப்படுகிறது.

2019-இல் வாசிக்கும்போது எளிமையான குற்ற நாவலாகத் தோன்றினாலும், வெளியான காலத்தை நினைத்தால் இதன் புதுமை வியக்க வைக்கிறது. அகதா கிறிஸ்டியின் நாவல்களுக்கு இணையாக மதிப்பிடத்தக்கது. கதையோடு வரும் சிறு தகவல்களும் குறிப்புகளும் வாசிப்புக்கு மேலும் சுவை சேர்க்கின்றன; வென்ச்சர்ஸ், பெக்கி லீயின் இசை, ஜேம்ஸ் ஜாய்ஸ், டு மோரியரின் படைப்புகள் எனப் புதிய தேடல்களுக்கும் வழி காட்டுகின்றன.

பயண நேரத்தில் விறுவிறுப்பாக வாசிக்க ஏற்ற குற்ற நாவல். கொலை, திறமையற்ற காவல்துறை, வழக்கறிஞர் என இந்த வகைக் கதைக்குத் தேவையான அம்சங்கள் இதில் உள்ளன. சமூகத்தின் ஒழுக்க அளவுகோல்களைப் பற்றிய விமர்சனமும் இடம் பெறுகிறது. இந்தியப் பின்னணியில் ஒரு நல்ல பொழுதுபோக்குக் குற்றக் கதை தேடுபவர்கள் படிக்கலாம்.

சுஜாதாவின் முதல் நாவலிலேயே கதாபாத்திரங்களைச் செதுக்கும் நேர்த்தி வியக்க வைக்கிறது. கொலையை மறைக்கும் கதையம்சம் கொண்ட திரைப்படங்களுக்கு வழிகாட்டியாகக் கொள்ளத்தக்க படைப்பு. ராமநாதன் கதாபாத்திரம், பின்னாளில் வந்த ‘செவன்’ திரைப்படத்தில் மோர்கன் ஃப்ரீமேன் நடித்த கதாபாத்திரத்தை நினைவூட்டுகிறது. கதாபாத்திரச் சித்தரிப்புக்காகவே பெரிதும் பாராட்டத்தக்க நாவல்.

வேகமாக நகரும் இந்தத் துப்பறியும் கதையில் கதாபாத்திரங்கள் இயல்பாக அறிமுகமாகின்றன. சுஜாதாவின் தனித்துவமான நடையும், துப்பறிபவர் கொலையாளியை நெருங்கும் விதமும் அவர்களது உரையாடல்களும் சிறப்பாக உள்ளன. ஒவ்வோர் அத்தியாயத்திலும் நாட்குறிப்புத் துணுக்குகளும் கதையின் நிகழ்வுகளும் தனித்தனியாகச் செல்கின்றன. கடைசிவரை மர்மத்தைத் தக்கவைத்து இரண்டையும் இணைக்கும் அமைப்பு நாவலுக்குச் சிறப்புச் சேர்க்கிறது.

காலம் கடந்தும் விறுவிறுப்பை இழக்காத சுஜாதாவின் முதல் நாவல். அவரது பிற படைப்புகளுக்குரிய விரிவும் முழுமையும் இதில் குறைவுதான்; இளம் எழுத்தாளரின் குறும்பு வெளிப்படுகிறது. முக்கியக் கதாபாத்திரம் நடுவில் விடுபடுவது போன்ற இடங்களில் கதைத் தொடர்ச்சி தடுமாறுகிறது. துப்பறியும் காட்சிகள் அந்தக் குறையை மீறிக் கதையோடு ஒன்றச் செய்கின்றன. சுருக்கமான தமிழ் நாவல் தேடுபவர்களுக்கு நல்ல தேர்வு.

முதல் நாவலிலேயே கதை சொல்லும் முறையிலும் உரையாடல்களிலும் புதுமை காட்டுகிறார் சுஜாதா. காட்சிகளைத் தெளிவாகக் கண்முன் நிறுத்தும் விவரிப்பும் வேகமான நடையும் பக்கங்களைப் புரட்ட வைக்கின்றன. முடிவில் எதிர்பார்த்த திருப்பம் இல்லாததும் கதை வழக்கமான பாதையில் செல்வதும் சற்று ஏமாற்றம். இருந்தாலும் உணர்வும் விறுவிறுப்பும் சேர்ந்த வாசிப்பு இது; சரி, தவறு குறித்த தீர்ப்பை வாசகரிடமே விட்டுவிடுகிறது.

நாவல் என்பதைவிடச் சிறுகதை போன்ற உணர்வைத் தருகிறது. சில கதாபாத்திரங்கள் புத்திசாலித்தனமாகவும் நேர்த்தியாகவும் உருவாக்கப்பட்டுள்ளன; சில மர்மங்கள் வெளிப்படும் விதமும் நன்றாக இருக்கிறது. ஆனால் உச்சக்கட்டம் வழக்கமான ஒன்றாக அமைந்து சற்றே ஏமாற்றுகிறது. அறுபதுகளிலேயே தமிழில் இத்தகைய நல்ல துப்பறியும் கதை வந்திருப்பதும், அதுவே எழுத்தாளரின் முதல் நாவலாக இருப்பதும் மகிழ்ச்சியளிக்கின்றன.