"உன்ன பத்தி பேசணும்ன்னா நான் யார்கிட்ட பேசணும்... "ஆர்ப்பாட்டம் இல்லாமல் விழிகளால் ஊடுருவியபடி கேட்டான்.

துவாரகாவிற்கு தான் இதயம் படபடவென துடிக்கத் தொடங்கியது.

வார்த்தைகள் தந்தியடிக்க, "என் என்ன பத்தி... என்னை பத்தி என்ன பேச போறீங்க?" என்றவளை மேலும் சோதிக்கவென்றே,

"உன்ன என்கூட கூட்டிட்டு போகனும். ஐ வான்ட் டூ டேக் யூ வித் மீ... மே ஐ நோ த ப்ரொசீஜர்" என்று கூலாக கூறியதில், 'என்ன ஹோட்டல்ல ஆர்டர் டேக் அவே பண்ணணும்ன்ற மாதிரி கேக்குறான்' என அவளுக்கு மயக்கமே வரும் போல் இருந்தது.

"நீங்க என்ன பேசுறீங்க? அதுவும் கோவில்ல நின்னு?" அவளின் முகம் அஷ்டகோணலாகியது.

மர்மப் புன்னகை பூத்த உதய், "நான் என்ன தப்பா பேசிட்டேன்?" என்று தாடையை தடவியபடி சிந்திக்கும் பாவனை கொடுக்க,

"நீங்க பேசுனது தப்பு இல்லையா? உங்க கூட வர..." என மேலும் பேசக்கூட வராமல் அவள் தான் தடுமாறினாள்.

"லுக்... 'என் கூட வா'ன்னு சொன்னா ஒரே அர்த்தம் தான் இருக்கா துவாரகா. கோவில்ல நின்னு நீ தான் டர்ட்டியா யோசிக்கிற! டூ பேட்!" மூக்கை சுருக்கி தலையை ஆட்டிக்கொண்டான்.

அவளுக்கோ தலையைப் பிய்த்துக் கொள்ளலாம் போல இருந்தது. "நீங்க தேவையில்லாம என்னை வம்புக்கு இழுக்குறீங்க. நான் போறேன்!" உதட்டை குவித்து கோபத்தை வெளிப்படுத்தியவள் அவனைத் தாண்டி செல்ல எத்தனிக்க, மீண்டும் அவளை அவன் மீது மோத வைத்தான்.

"உங்களுக்கு என்னதான் வேணும்?" பொறுமை இழந்து அவள் குரலை உயர்த்தி கேட்க,

"சிம்பிள். நீ தான் வேணும்! என் கூட நீ வரணும்." என்றவன், அவள் மேலும் ஏதோ பேச வருவதை உணர்ந்து தடுத்து,

"வெய்ட் வெய்ட்! உடனே கண்டமேனிக்கு யோசிக்காத. என் தங்கச்சியை பார்த்துக்குறதுக்காக நீ என்கூட வரணும். தட்ஸ் இட்!" என்று சற்றே இறுகிய வார்த்தைகளுடன் கூறி முடிக்க, அவளோ திருதிருவென விழித்தாள்.

ஒன்றும் சிந்திக்கத் தோன்றாமல், துப்பாட்டாவில் இருந்த குட்டி குட்டி பாசி மணிகளை ஆராய்ச்சி செய்து கொண்டே வந்தவளை, அவனின் ஓரப்பார்வையும் தீண்டாமல் இல்லை.

சில நிமிடங்களில் உதயே, விமான பணிப்பெண்ணை அழைத்து, ஏதோ கேட்க அவளும் அவனின் உத்தரவை ஏற்று குளிர்பானத்தை கொணர்ந்தாள்.

அதனை துவாரகா முன் நீட்டியவன், "டூ யூ வாண்ட்?" என வினவ,

"வேணாம்" என்றாள் மறுப்பாக.

"பிளைட் டிராவல் டயர்ட் - ஆ இருக்கும். ட்ரிங்க் இட்!" என்றவனின் ஆளுமையில் 'இதனை குடித்தே ஆக வேண்டும்' என்ற கட்டளை மிதக்க, அவளோ கமறலுடன் "வேணாம் ப்ளீஸ். பிளைட்ல எல்லாம் விஸ்கி, பீர் தான தருவாங்க. எனக்கு அந்த பழக்கம் இல்ல" என்றதில்,

"அலாஸ் தேவரு! யூ ஹுச்சு ஹுடுகி! என்னை என்ன 'பார் சர்வர்'ன்னு நினைச்சியா உனக்கு சரக்கு ஊத்தி குடுக்க. ஏதோ டயர்ட் - ஆ இருக்கன்னு ஆரஞ்சு ஜுஸ் குடுத்தா, என்ன ஏதோ குடிகாரன் மாதிரி ட்ரீட் பண்ற. யூ ப்ளடி!" என்று அவன் பற்களைக் கடித்து கண்டமேனிக்கு திட்டும் போதே, அவள் அந்த கண்ணாடிக் குவளையை வாங்கி மடமடவென குடித்து முடித்திருந்தாள்.

பேந்த பேந்த விழிகளை உருட்டியவளின் மேலுதட்டில் தேங்கி இருந்த ஆரஞ்சு சாறின் மிச்சம், ஆடவனின் கவனத்தை சிதறவைத்தது. உதயின் பார்வை சென்ற திசையை அவளும் ஒரு நொடி உணர்ந்து, சட்டென துப்பட்டாவைக் கொண்டு வாயை துடைக்கச் செல்ல, அவன் அவளின் கை பிடித்து தடுத்தான்.

அவளோ திகைத்து கண்ணை அகல விரிக்க, சொடுக்கிட்டு மீண்டும் பணிப்பெண்ணை அழைத்தவன், "டிஸ்ஸியூ" என கை நீட்டியதில், அது அடுத்த நொடி அவன் கரத்திற்கு வர, அதனை அவளிடம் கொடுத்தான்.

உதயின் கையில் சிக்கி இருந்த தன் கரத்தை மெல்ல உருவிக்கொண்டவள், டிஸ்யூ கொண்டு வாயைத் துடைத்து விட்டு, ஜன்னலோரம் ஒட்டி அமர்ந்து கொண்டாள்.

இத்தனை நேரம் இருந்த இறுக்கம் அவனிடம் சுத்தமாக மறைந்தது. அவளின் பாவனையைக் கண்டு வெளிப்படையாகவே புன்னகைத்து விட்டான்.

soft and romantic love story... enjoy reading