Reviews for மெர்குரிப் பூக்கள்

வேகமான நகர்வோ அத்தியாயந்தோறும் பரபரப்போ இல்லாமல், கதாபாத்திரங்களை நிதானமாக உருவாக்குகிறது நாவல். கதைப்போக்கு எளிதில் ஊகிக்கக்கூடியது; பெரிய திருப்பங்களும் இல்லை. இருந்தாலும், கதை நடக்கும் உலகைக் கண்முன் நிறுத்தும் எழுத்தும் பாத்திரங்களுடன் ஏற்படும் நெருக்கமும் வாசிப்பை விரும்ப வைக்கின்றன. சியாமளியும் சாவித்திரியும் நினைவில் நிற்கிறார்கள்; இன்றும் அவர்களின் நிலை பெரிதாக மாறியிருக்குமா என்ற கேள்வி எழுகிறது.

பாலகுமாரனின் முக்கியமான நாவல். ஒவ்வொரு கதாபாத்திரமும் தனக்கேயுரிய ஆசைகள், எண்ணங்கள், மனவோட்டங்களுடன் அறிமுகமாகிறது; ஒரு போராட்டம் அவர்களை இணைக்கிறது. கம்யூனிசத்தை ஓரளவு தொட்டாலும், பெண்களை மதிக்க வேண்டும் என்பதே வலுவாக முன்வைக்கப்படுகிறது. எண்பதுகளில் எழுதப்பட்ட கதையின் பெண்களை இன்றும் சந்திக்க முடிகிறது. சரி, தவறு என்ற தீர்ப்புகளை ஒதுக்கி வாசித்தால் சிறந்த அனுபவம் தரும்.

தொழிலாளர் பிரச்சினைகளையும் சமூகத்தில் பெண்கள் எதிர்கொள்ளும் நெருக்கடிகளையும் ஆழமாகப் பேசும் நாவல். கதையின் நிகழ்வுகளைவிடக் கதாபாத்திரங்களின் மனநிலைகளுக்கே முக்கியத்துவம் தரப்படுகிறது. தொழிற்சாலை முதலாளி ரங்கசாமியின் சிக்கல்களுக்குக்கூட நியாயம் செய்யப்பட்டுள்ளது. குறிப்பாகச் சியாமளியின் சித்தரிப்பில் உள்ள உண்மைத்தன்மை ஈர்க்கிறது. தொடக்கத்திலிருந்தே பிடித்துப்போகும், பாலகுமாரனின் சிறந்த படைப்பாகப் பரிந்துரைக்கத்தக்க நூல்.

டிராக்டர் தொழிற்சாலைப் போராட்டத்தின் வழியே தொழிற்சங்கம், நிர்வாகம் ஆகியவற்றின் அதிகார மீறல்களையும் சமூகப் பொருளாதாரச் சிக்கல்களையும் நேர்த்தியாகச் சொல்கிறது நாவல். சாதாரணத் தொழிலாளர்கள் எப்படிப் பயன்படுத்தப்படுகிறார்கள் என்பதும் தெளிவாகிறது. சியாமளி, சாவித்திரி ஆகியோரின் வாழ்க்கையை மையமாகக் கொண்டாலும், சிறிய பாத்திரங்களும் கவனம் ஈர்க்கின்றன. மனித உறவுகளும் உணர்ச்சிகளுமே கதையை ஆர்வத்துடன் வாசிக்க வைக்கின்றன.

நாவலின் முற்போக்கு மீள்வாசிப்பில் கேள்விக்குள்ளாகிறது. சியாமளியும் சாவித்திரியும் சமூகக் கட்டுப்பாடுகளை மீறுவதுபோல் தோன்றினாலும், அவற்றுக்குள்ளேயே மீண்டும் அடைபடுகிறார்கள். முற்போக்கு பேசும் ஆண் பாத்திரங்களும் பழைய கட்டுப்பாடுகளைத் தாண்டுவதில்லை. பெண்களுக்கு மாற்றத்தின் சாத்தியத்தைக் காட்டிவிட்டு, பழைய நிலையையே ஏற்கச் சொல்வதாக இருப்பதால், அந்த முற்போக்கு போலியாகத் தோன்றுகிறது.

தொழிலாளர் வேலைநிறுத்தத்தில் தொடங்கும் கதை, தனிமனித உறவுகளோடு இயல்பாகப் பின்னிக்கொள்கிறது. சிறிய பாத்திரங்கள்கூட நேர்த்தியாக உருவாகியுள்ளன; கதை சொல்லும் பார்வைகள் மாறுவதும் சிறப்பு. கம்யூனிசத்தைவிடப் பெண்களின் மனச்சுதந்திரமே அதிகம் பேசப்படுகிறது. ஆனால் இவ்வளவு பேசிய பிறகும், மனைவிக்குச் சமையலும் வீட்டைப் பராமரிப்பதும் தெரிந்தால் போதும் என்ற சங்கரனின் பார்வையை எப்படி ஏற்றுக்கொள்வது என்ற கேள்வி எஞ்சுகிறது.

பாலகுமாரனின் சிறந்த படைப்புகளில் ஒன்று. தெளிவான நடையும் சிறுசிறு நிகழ்வுகளை ஒன்றோடொன்று இணைக்கும் நேர்த்தியும் வாசிப்பை எளிதாகவும் இனிமையாகவும் ஆக்குகின்றன. வெறும் பொழுதுபோக்காக நின்றுவிடாமல், வலுவான கதையையும் கொண்டிருக்கிறது. தனிப்பட்ட வாழ்க்கை அனுபவங்களின் சாயல் அதற்கு நம்பகத்தன்மை தருகிறது. தமிழின் சிறந்த குறுநாவல்களில் ஒன்றாகக் கருதத்தக்கது.

கதாபாத்திர உருவாக்கம், கதை சொல்லும் விதம், உவமைகள், சொல்வளம் ஆகியவை நாவலின் பலங்கள். மாறுபட்ட பெண்களின் மனநிலைகள் நேர்த்தியாகக் கையாளப்பட்டுள்ளன. ரங்கசாமியின் வழியே ஆக்கபூர்வமான போராட்டத்தின் அவசியம் வலியுறுத்தப்படுகிறது. குறிப்பாகச் சியாமளியின் அங்கீகாரமும் தனிமனிதச் சுதந்திரமும் குறித்த ஏக்கங்கள் நியாயமாகத் தோன்றுகின்றன. பெண்களின் மனதை ஆண்கள் புரிந்துகொள்ள வேண்டும் என்பதை வலியுறுத்தும் கருத்துகள் அழுத்தமாக அமைந்துள்ளன.

சொல்லும் விதத்திலும் எழுத்தின் ஓட்டத்திலும் வாசகரை ஈர்த்துவிடுகிறார் ஆசிரியர். மனதைச் சமாதானப்படுத்திக்கொண்டும் தியாகம் செய்துகொண்டும் இருப்பதைவிட, விருப்பத்துக்கேற்ப வாழ்வதையே அவர் வலியுறுத்துவதாகத் தோன்றுகிறது.

கம்யூனிசத்தைவிடப் பெண்ணியமே இந்த நாவலில் முன்னிற்கிறது. சியாமளியின் காதல், அதை எதிர்கொள்ளும் சங்கரனின் பார்வை, சமூகத்துக்கு அஞ்சும் மன்னி, காதலுக்கும் நட்புக்கும் இடையே எல்லை வகுக்கும் சாவித்திரி என உறவுகளின் வெவ்வேறு கோணங்களைப் பாலகுமாரன் நன்றாகச் சித்தரித்திருக்கிறார். மகளின் திருமணத்தை எப்படியாவது முடித்துவிடத் துடிக்கும் நாராயணசாமியும் அந்தச் சமூகப் பார்வைகளின் இன்னொரு முகமாக வருகிறார்.