Reviews for மானசரோவர்

சினிமாவைப் பின்னணியாகக் கொண்ட அசோகமித்திரனின் முக்கியமான நாவல்களில் ஒன்று. எல்லாவற்றையும் விளக்காமல், சிதறிய குறிப்புகளின் வழியே வாசகரே ஊகித்துக்கொள்ள இடமளிக்கும் பாணி இதில் சிறப்பாக அமைந்துள்ளது. வாசித்து முடித்த பின்னும் பல சிந்தனைகளைத் தொடரச் செய்கிறது. கால இடைவெளிக்குப் பிறகு மீண்டும் வாசித்தால் வேறொரு உணர்வையும் புதிய பொருளையும் தரக்கூடிய நாவல்.

சிறிய நாவலுக்குள் மெதுவாகக் கனமேறும் மனநிலையைத் தொடர்ந்து தக்கவைக்கும் எழுத்து; ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பிலும் அந்தத் தீவிரம் நிலைக்கிறது. எளிய கதையைச் சத்யன்குமார், கோபால் இருவரின் ஆழமான பாத்திரச் சித்தரிப்புகளே நகர்த்துகின்றன. சென்னை, நாட்டுப் பிரிவினை, புகழ் எனப் பலவற்றைத் தொட்டாலும், மையத்தில் இருப்பது ஆறுதலையும் வாழ்வின் பொருளையும் தேடும் மனிதர்கள்தான். எதிர்பார்க்கக்கூடிய உணர்ச்சிப்பூர்வ முடிவாக இருந்தும், கடைசி அத்தியாயம் பெரும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகிறது.

நேர்கோட்டில் செல்லாத கதையமைப்பும் சுவாரசியமான நடையும் கொண்ட நாவல். இனம்புரியாத உளச்சிக்கல்களால் தவிக்கும் இருவர் நண்பர்களாகும் விதத்தையும் அவர்களது மன அமைதிக்கான தேடலையும் அசோகமித்திரன் சிறப்பாக எழுதியுள்ளார். இறுதியில் ஒரு திருப்பத்துடன் கதை நிறைவடைகிறது.

முதல் வாசிப்பில் பெரிதாக ஈர்க்காவிட்டாலும், அசோகமித்திரனின் எழுத்துக்குப் பழகிய பின் மறுவாசிப்பில் சுவை கூடும் நாவல். சத்யன்குமார், கோபால் இருவரின் பார்வைகளும் மாறிமாறி வர, நட்பும் குடும்பம் சார்ந்த வெவ்வேறு மனச்சிக்கல்களும் விரிகின்றன. சிக்கனமான நடை, மெலிதான நகைச்சுவை, ஸ்டுடியோ வாழ்க்கை ஆகியவை ஒரே அமர்வில் வாசிக்கத் தூண்டுகின்றன. எதிர்பாராத திருப்பங்கள் சுவாரசியமானவை; அவை தொடர்கதை வடிவத்திற்காக வைக்கப்பட்டவை போலவும் தோன்றுகின்றன.