Reviews for மானசரோவர்

வேறுபட்ட பின்னணிகளிலிருந்து வரும் கோபாலையும் சத்யனையும் சினிமா இணைக்கிறது; நட்பு அவர்களது வாழ்விலும் தேடலிலும் தாக்கம் செலுத்துகிறது. விளங்காத புதிர்களுக்கு ஆன்மீகத்தில் விடை தேடும் மனிதர்களை இவர்கள் பிரதிபலிக்கின்றனர். பிரிவினை பற்றிய சித்திரம் மேம்போக்காக இருந்தாலும், குடும்பத்தைப் பிரிந்த முஸ்லிமின் உளவியல் நுட்பமாக அமைந்துள்ளது. சினிமாத் தொழிலாளர்களின் நிலையற்ற வாழ்வும் பதிவாகிறது. சில இடங்களில் செயற்கைத்தனம் தென்பட்டாலும், கதை சொல்லும் விதம் நாவலை உயிர்ப்புடன் நகர்த்துகிறது.

சினிமாச் சூழலில் வாழும் இரு மனிதர்களின் அன்றாட வாழ்க்கையும் நிம்மதிக்கான ஏக்கமும் நாவலின் மையம். அவர்கள் தேடுவது கிடைக்கிறதா என்பதைவிட, சாதாரண நிகழ்வுகள் அவர்களது வாழ்வை எப்படி அமைக்கின்றன என்பதே முக்கியமாகிறது. எளிய அன்றாட விஷயங்களைக்கூட ஆழமாகச் சிந்திக்க வைப்பது அசோகமித்திரனின் தனிச்சிறப்பு. கதையைவிட அதைச் சொல்லும் விதமே வாசிப்பில் அதிகத் தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகிறது.

வழக்கம்போலவே அசோகமித்திரனின் எழுத்தாற்றல் சிறப்பாக வெளிப்பட்டிருக்கிறது.

தமிழின் மிகச் சிறந்த படைப்புகளில் ஒன்று.

பல வகையிலும் வேறுபட்ட இரு மனிதர்களை அவர்கள் பணிபுரியும் துறை இணைக்கிறது. அவரவர் பார்வையில் கதை நகரும் விதமே நாவலின் சிறப்பு; இறுதிப் பகுதியும் ஆர்வத்தை அதிகரிக்கிறது. நேரு காலத்தைய நாட்டின் சூழலை விவரிப்பதோடு, பெரும் மாற்றங்களுக்கு நடுவிலும் மாறாமல் கழியும் தனிமனித வாழ்வு குறித்த சிந்தனை இன்றும் பொருந்துகிறது. அசோகமித்திரனின் மற்ற நாவல்களையும் படிக்கத் தூண்டும் தனித்துவமான படைப்பு.

தொழில், பழக்கவழக்கங்களை வைத்து மனிதர்களைக் குறுகிய பார்வையில் மதிப்பிடுவதைப் பிரதிபலிக்கும் வித்தியாசமான நாவல். கோபால் மீது சத்யன் கொண்ட மரியாதையும் நட்பும் முக்கியமாக அமைகின்றன. இருவரது பார்வைகளும் பின்கதைகளும் இயல்பாக இணைந்தாலும், எழுத்துநடை சில இடங்களில் வாசிப்பைத் தடுக்கிறது. எதிர்பாராத சம்பவங்கள் நிலைகுலைய வைக்கின்றன; பணமும் புகழும் தராத நிம்மதியைப் பற்றிச் சிந்திக்கச் செய்து, முடிவில் அமைதி பரவுவது போன்ற உணர்வைத் தருகிறது.

சில இடங்களில் எழுத்து அபாரமாக இருக்கிறது. நூல் முழுவதும் இழையோடும் ஓரின ஈர்ப்பின் அடிநாதமும் பிடித்திருக்கிறது.

சம்பவங்களுடன் ஒன்ற முடியவில்லை; அவை ஏன் நிகழ்கின்றன, பாத்திரங்களை எப்படிப் பாதிக்கின்றன என்பதும் ஆராயப்படவில்லை. தொடர்பற்றதாகத் தோன்றும் கதைப்போக்கில் மையப் பாத்திரங்களும் தெளிவுபெறவில்லை; துணைப் பாத்திரங்கள் இருப்பதற்கும் போதிய காரணம் தெரியவில்லை. திடீரென வரும் தத்துவத் திருப்பம் பிடிப்பை மேலும் குறைக்கிறது. கிட்டத்தட்ட எல்லோரும் ஒரே பிராமணத் தமிழ் வழக்கில் பேசுவதும் எரிச்சலூட்டுகிறது. குறுகிய அளவு மட்டுமே ஆறுதல்; இந்த நூலை மட்டும் வைத்து ஆசிரியரை மதிப்பிடாமல், அவரிடம் இன்னும் சிறந்த படைப்புகளை எதிர்பார்க்கலாம்.

கதை சொல்லும் நேர்த்தியால் உயர்ந்து நிற்கும் அற்புதமான நாவல். எதிர்பாராத இறுதித் திருப்பம், முந்தைய பகுதிகளை மீண்டும் எண்ணிப் பார்க்க வைக்கிறது; முழுமையாகப் புரிந்துகொள்ள மறுவாசிப்புகள் தேவைப்படுகின்றன. தொடக்கத்திலேயே அதிர்ச்சியூட்டும் படிமங்கள் இருப்பதால் வாசிப்பைக் கடந்து செல்வது எளிதல்ல. படித்து முடித்த பிறகும் அவற்றின் தாக்கம் நீடிக்கிறது.

மனிதர்கள் பிறருக்குச் செய்யும் தீங்கையும், குற்றவுணர்விலிருந்து விடுபடத் தேடும் வழிகளையும் இருண்ட தொனியில் ஆராய்கிறது. புகழின் நடுவே தனிமையில் இருக்கும் சத்யனுக்கும் கோபாலுக்கும் இடையிலான நட்பு சிக்கலானது. மிகக் குறைந்த விவரங்களால் அந்தச் சிக்கல்களை உணர்த்துவது அசோகமித்திரனின் சிறப்பு. இருவரது குரல்களிலும் சொல்லப்படும் கதையில், அவர்கள் தங்களைப் பற்றிச் சொல்வதை எவ்வளவு நம்பலாம் என்ற கேள்வி தொடர்ந்து எழுகிறது; தெளிவான விடைகள் கிடைப்பதில்லை.