Reviews for கோசலை

கோசலையின் மனப்போராட்டங்களை நெருக்கமாகச் சொல்லும் தமிழ்பிரபாவின் விவரிப்பு, தொடர்ந்து வாசிக்கத் தூண்டுவதோடு மனதையும் பாரமாக்குகிறது. மெட்ராஸ் பேச்சுவழக்கும் சிந்தாதிரிப்பேட்டைத் தெருக்களும் பழைய நகரச் சூழலை இயல்பாக உருவாக்குகின்றன. அன்பு, சமூகப் படிநிலைகள், நமக்குக் கிடைக்கும் சிறப்புரிமைகள் குறித்து யோசிக்க வைக்கும் நாவல் இது. கோசென் நூலகத்தின் வரலாறு இடம்பெறுவதும் இதன் சமூகப் பதிவுக்கு வலு சேர்க்கிறது.

வாழ்வின் தடைகளையும் சவால்களையும் எதிர்த்துப் போராடும் ஒரு பெண்ணின் அழகான கதை. சமத்துவமின்மைக்கு எதிரான அவளுடைய போராட்டமும், முன்னேறக் கல்வியைத் துணையாக்கிக்கொள்வதும் சிறப்பாகச் சொல்லப்பட்டுள்ளன. வருத்தம் என்னவென்றால், இந்தப் போராட்டத்தின் முடிவு இன்னும் கண்ணுக்குத் தெரியவில்லை; அது தொடரத்தான் செய்கிறது.

ஏற்கெனவே பழகிப்போன குடும்பக் கதையை ஆழமற்ற எழுத்தாலும் அழுத்தமற்ற கதாபாத்திரங்களாலும் மேலும் மலிவாக்கியிருக்கிறது இந்த நாவல். அம்பேத்கரும் சாதி பற்றிய குறிப்புகளும் வலிந்து சேர்க்கப்பட்டு, சோகக்கதை சுயமுன்னேற்றக் கதையாக மாற்றப்பட்டிருப்பதாகத் தோன்றுகிறது. இதைத் தலித் இலக்கியத்தின் அல்லது வடசென்னை வாழ்வின் அடையாளமாக முன்வைப்பது ஏற்புடையதல்ல. போராட்டங்களால் உருவான இலக்கிய மரபை விற்பனைக்கான பொருளாக அணுகும் சந்தைப் பார்வையே மேலோங்குகிறது; நாவலைவிடத் தொலைக்காட்சித் தொடரின் சாயல்தான் அதிகம்.

தவறுகளைச் செய்பவர்கள் தங்களையே நியாயப்படுத்திக்கொள்வதும், அளவற்ற அன்பை மற்றவர்கள் பொருட்படுத்தாமல் விடுவதும் இயல்பாகச் சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளன. கோசலையின் உடல் சார்ந்த சவால்களையும் மனப் பாதுகாப்பின்மையையும் சிறு விவரங்களால் உணர்த்துகிறார் தமிழ்பிரபா. சில இடங்களில் ரமணிச்சந்திரன் நாவலின் சாயல் இருந்தாலும் நடைமுறை உண்மை வலுவாக உள்ளது. கல்வியும் தற்சார்பும் தரும் மாற்றம், பேட்டையைவிடத் தமிழ்நடை மேலோங்கியிருப்பது, தொண்ணூறுகளை நினைவூட்டும் புத்தக வடிவமைப்பு ஆகியவை வாசிப்புக்குச் சிறப்பு சேர்க்கின்றன.

கோசலை என்ற சாதாரணப் பெண்ணின் வாழ்வுப் போராட்டத்தை ஆழ்ந்த அக்கறையுடன் எழுதியிருக்கிறார் தமிழ்பிரபா. ஒவ்வொரு கதாபாத்திரத்தின் உணர்வுகளும் தெளிவாகப் பதிவாகின்றன; தொண்ணூறுகளின் சென்னைச் சூழலும் உயிர்பெறுகிறது. கோசலையின் தனிமைக்குத் துணையாக மேகங்கள் கதை நெடுக வருவதும், அட்டையில் அவை இடம்பெறுவதும் சிறப்பு. நிராகரிப்புக்குப் பதிலாக அன்பை வழங்கும் அவளுடைய வாழ்க்கை, வாசிப்பின் துணையையும் மனிதர்களிடமிருந்து கற்றுக்கொள்ள வேண்டியவற்றையும் உணர்த்துகிறது.

மிகவும் உணர்வுபூர்வமான நாவல். கோசலை மனதில் நிலைக்கும் கதாபாத்திரம்; அவள் வாழ்வில் அம்பேத்கரின் சிந்தனை இடம்பெறும் பக்கங்கள் குறிப்பாக நெகிழ வைக்கின்றன.

நெருங்கிய உறவுகள் தரும் ஏமாற்றங்களையும் பெருந்துயரங்களையும் கடந்து கோசலை வாழ்க்கையை எதிர்கொள்ளும் விதம் நம்பிக்கை அளிக்கிறது. அம்பேத்கரின் சிந்தனை அவளுக்குத் துணையாவதும், அவளுடைய செயல்கள் பிறர் வாழ்வில் ஏற்படுத்தும் தாக்கமும் நெகிழ வைக்கின்றன. சிந்தாதிரிப்பேட்டை மக்களின் அன்றாட வாழ்வைத் தமிழ்பிரபா இயல்பாகச் சித்தரிப்பதால் அந்தத் தெருக்களும் மனிதர்களும் வாசிப்பில் நெருக்கமாகிறார்கள்.

தனக்கே உரிய அன்புக்காக ஏங்கும் கோசலையின் வலியைத் தமிழ்பிரபா ஆழமாக உணர்த்துகிறார். உடலை நேசிக்க உதவ வேண்டியவர்களே கேலியும் குறைகூறலும் செய்யும்போது அவளுடைய தன்னம்பிக்கை எப்படிச் சிதைகிறது என்பது மனதைப் பாரமாக்குகிறது. அவளைச் சுற்றி அன்பு இருந்திருக்கக் கூடாதா என்ற ஏக்கம் மிஞ்சுகிறது. அரசியல், வாழ்வியல் சிக்கல்களோடு, வாசிப்பு ஒருவருடைய வாழ்க்கையில் ஏற்படுத்தக்கூடிய மாற்றத்தையும் நாவல் உணர்த்துகிறது.

தமிழ்பிரபாவின் எழுத்தில் மட்டுமல்ல, அதன் பின்னுள்ள நோக்கத்திலும் தெளிவிலும் இந்த நாவலின் சிறப்பு தெரிகிறது. உறவுகள் நீடிக்காது என்ற அச்சத்துடன் துயரத்தை எதிர்கொள்ளும் கோசலையும், தன் முடிவுகளுக்குத் தானே நியாயம் கற்பிக்கும் ஜோதியும் நமக்குள் மறைந்திருக்கும் உணர்வுகளை வெளிப்படுத்துகிறார்கள். அந்த மனநிலைகளை இவ்வளவு நெருக்கமாக எழுத முடிந்திருப்பது வியக்க வைக்கிறது. முக்கியமான எழுத்தாளராகத் தமிழ்பிரபா உயர்வதற்கான படியாக இந்தப் படைப்பு அமைந்துள்ளது.

உறவுகளிடம் அன்பை அளித்தும் நிராகரிப்பையே சந்திக்கும் கோசலை, செயல்களின் வழியாகத் தன்னை மீட்டுக்கொள்வது நாவலின் வலுவான பகுதி. குடும்ப அதிகாரம், சாதிய ஆணவம், உடல் குறைபாடுள்ளவர்களை நடத்தும் விதம் போன்ற சிக்கல்களுடன் சிந்தாதிரிப்பேட்டையின் அன்றாட வாழ்வையும் தமிழ்பிரபா அழகாக இணைக்கிறார். கோசலைக்கு அடுத்து அந்தப் பகுதியே முக்கியக் கதாபாத்திரமாகத் தோன்றுகிறது. சில காட்சிகளில் சினிமாவின் சாயல் இருப்பதாகவும் தோன்றுகிறது.