Reviews for கருவாச்சி காவியம்

கிராமத்து மக்களையும் அவர்களின் வாழ்க்கை முறையையும் பற்றிய தகவல்கள் நிறைந்த நூல். வைரமுத்துவின் சொற்கள் மனதைத் தொடுகின்றன.

கதை நன்றாக இருந்தாலும், பாரதிராஜா படங்களில் ஏற்கெனவே பார்த்த காட்சிகளை நினைவூட்டுகிறது. அடுத்து என்ன நடக்கும் என்பதையும் எளிதில் ஊகித்துவிட முடிகிறது. வட்டார மொழிநடை சில இடங்களில் வாசிப்பின் தொடர்ச்சியைத் தடுத்து, சலிப்பை ஏற்படுத்துகிறது.

இதுவரை வாசித்த பகுதிகள், ஐம்பது அறுபது ஆண்டுகளில் கிராமத்து வாழ்க்கையிலிருந்து நாம் எவ்வளவு விலகிவிட்டோம் என்று சிந்திக்க வைக்கின்றன. கதாபாத்திரங்கள் சந்திக்கும் கிராமப்புறத் துயரங்களுக்கும் நகர வாழ்க்கைக்கும் பெரும் இடைவெளி தெரிகிறது. முன்னோரின் வாழ்வை வியப்புடன் திரும்பிப் பார்க்க வைக்கும் கதை.

கிராமியக் கதையை விரும்புபவர்களுக்கு இது ஒரு சுமாரான நாவல். வாழ்நாள் முழுவதும் துன்பப்பட்டும் யாரையும் வெறுக்காத ஒரு பெண்ணின் கதை; இறுதியில் சொல்லும் கருத்து நல்லது. ஆனால் முடிவு இயல்பாக இல்லாமல் சினிமாத்தனமாக இருக்கிறது. கதை நடக்கும் காலமும் தெளிவாகப் புரியவில்லை. வைரமுத்துவின் எழுத்துநடை முழுமையாகத் திருப்தி அளிக்கவில்லை.

வட்டார வழக்குதான் கருவாச்சி காவியத்தின் தனிச்சிறப்பு; மொழிபெயர்ப்பில் அந்தச் சுவையை அப்படியே கொண்டுவருவது கடினம். அரசர்களையும் கற்பனை நாயகர்களையும் வியந்து பார்த்த வாசிப்பிலிருந்து, சாதாரண மனிதர்களின் உண்மையான வாழ்க்கையை நோக்கித் திருப்புகிறது வைரமுத்துவின் எழுத்து. கருவாச்சியின் தன்னம்பிக்கை கவர்கிறது. ஆனால் இறுதியில் கதை தேவையற்ற திசைகளில் செல்வதுபோல் தோன்றி, அதுவரை இருந்த தெளிவான ஓட்டத்தைக் குலைக்கிறது.

கருவாச்சிக்கு இடைவிடாமல் துன்பங்களையே கொடுப்பது நிஜ வாழ்க்கையாக நம்ப முடியவில்லை. பெண்கள் அனைத்தையும் தியாகம் செய்து ஆண்களின் தவறுகளை மன்னிக்க வேண்டும் என்பதுதான் நாவலின் செய்தியா என்ற கடும் எதிர்ப்பு எழுகிறது. இறுதிப் பகுதியில் வரும் சாமியார் உரையாடலும் எதற்கென்று புரியவில்லை. மிகவும் ஏமாற்றமளிக்கும் இந்த வாசிப்பு, வைரமுத்துவின் மற்ற நூல்களைப் படிக்கும் விருப்பத்தையும் இல்லாமல் செய்கிறது.

கள்ளிக்காட்டு இதிகாசத்தைவிட ஆவணப்படத் தன்மையுடன் விரியும் கருவாச்சியின் வாழ்க்கை மனதைப் பிசைகிறது. கணவனாலும் மகனாலும் வரும் துன்பங்களுக்கு நடுவிலும் அவள் நம்பிக்கையை விடுவதில்லை. கதையில் உறவுமுறையைச் சொல்லியிருப்பதில் குழப்பம் இருக்கிறது. அந்தக் குறையைத் தாண்டி, தனக்கே போதாமல் இருக்கும்போதும் பிறருக்கு உதவும் கருவாச்சியின் பண்புதான் அவளது வாழ்க்கையைக் காவியமாக்குகிறது.

கிராமத்தையும் அதன் மனிதர்களையும் பழக்கவழக்கங்களையும் கண்முன் நிறுத்துகிறது வைரமுத்துவின் எழுத்து. சமூக நெருக்கடிகளையும் தனிப்பட்ட துயரங்களையும் எதிர்கொள்ளும் கருவாச்சியின் வாழ்க்கை நெகிழவைக்கிறது. பாலினப் பாகுபாடுகளுக்கு நடுவே தனது கண்ணியத்தைக் காத்துக்கொண்டு அவள் உறுதியுடன் முன்னேறுவது ஊக்கமளிக்கிறது. மனிதர்களின் போராட்டங்களைப் பரிவோடு சித்தரிப்பதே இந்த நாவலை நினைவில் நிறுத்துகிறது.

நல்ல தொடக்கம் இருந்தும், நம்ப முடியாத நிகழ்வுகளும் இயல்பற்ற பாத்திர அமைப்பும் வாசிப்பைக் கெடுக்கின்றன. ஓசைநயத்தை முன்னிறுத்தும் நடை கதையோடு ஒன்றவிடவில்லை. கருவாச்சியின் கோபமற்ற சகிப்புத்தன்மையும் திடீர் ஞானப் பேச்சும் ஏற்கும்படி இல்லை. கொண்ணவாயனை இன்னும் விரிவாக எழுதியிருக்கலாம். பிரசவ அத்தியாயம் உணர்ச்சிகரமாக இருந்தாலும், முடிவு நெகிழ்ச்சிக்குப் பதில் கோபத்தையே தருகிறது. பழைய திரைப்படங்களை நினைவூட்டுகிறதே தவிர, மனதில் தங்கும் கதையாக அமையவில்லை.

கருவாச்சியின் வாழ்க்கையோடு ஒன்றிவிடச் செய்யும் அளவுக்கு உணர்ச்சிகள் நிறைந்த கதை. சில பகுதிகள் கண்ணீரை வரவழைக்கின்றன. கதை முழுவதும் மனதை அழுத்தும் சோகம் இருந்தாலும், முடிவு நல்லதொரு நம்பிக்கையைத் தருகிறது. ஒரு பெண்ணின் வாழ்விலிருந்தே வாழ்க்கைக்கான பாடங்கள் கிடைக்கின்றன.