Reviews for காகித மலர்கள்

நவீன வாழ்வின் போலித்தனங்களையும், வாழ்க்கையைப் பற்றி நாம் உருவாக்கிக்கொள்ளும் கற்பிதங்களையும் பிம்பங்களையும் காகித மலர்கள் துல்லியமாகச் சித்தரிக்கிறது. ஒரு தலைமுறையின் மனப்போக்கையும் அதனூடே பதிவு செய்கிறது.

டெல்லியில் வாழும் ஒரு மேல் நடுத்தரவர்க்கக் குடும்பத்தின் வழியாக மனிதர்களின் பாவனைகளையும் உறவுகளில் உள்ள விலகல்களையும் நிதானமாக ஆராய்கிறார் ஆதவன். ஆண் பாத்திரங்களின் மனநிலைகள் நுட்பமாக அமைந்துள்ளன; பெண் பாத்திரங்களோ அதே ஆழமின்றி, சில கேள்விகளைத் தீர்க்காமல் விட்டுவிடுகின்றன. முடிவு பொருத்தமாக இருந்தாலும் திடீரென வந்துவிட்ட உணர்வு எழுகிறது. கால இடைவெளியை மீறியும் மனித இயல்பைப் பற்றிச் சிந்திக்க வைக்கும் நாவல்.

பாத்திரங்கள் வழியாக நம்மையும் நாம் நம்பிவந்த கருத்துகளையும் கேள்விக்குள்ளாக்குகிறார் ஆதவன். பல ஆண்டுகளுக்கு முன் எழுதப்பட்டிருந்தாலும், சமூகச் சூழலும் மனிதர்கள் உருவாக்கிக்கொள்ளும் பிம்பங்களும் பெரிதாக மாறாததால் இன்றும் நெருக்கமாக இருக்கிறது. ஆழமான எண்ணங்களை முன்வைத்து, வாசிப்போடு சிந்தனைக்கும் இடமளிக்கும் நல்ல புத்தகம்.

தனக்கென ஒரு சுயத்தை உருவாக்காமல், பிறருடைய தோற்றங்களையும் நடத்தைகளையும் பின்பற்றும் மனிதர்களைப் பற்றிய நாவல். ஒருவரிடமிருந்து மற்றொருவருக்கு மாறிக்கொண்டே இருக்கும் வேடங்களையும், உண்மையான தனித்தன்மைக்குப் பதிலாக நிலைக்கும் பாவனைகளையும் காகித மலர்கள் சித்தரிக்கிறது.

பொழுதுபோக்குக்கான கதையாக இதை அணுக முடியாது. மனிதர்கள் நினைப்பதற்கும் பேசுவதற்கும் இடையிலுள்ள வேறுபாட்டையும், காதல் முதல் அன்றாடச் செயல்கள் வரை அவர்கள் ஏற்கும் வேடங்களையும் ஆதவன் வெளிப்படுத்துகிறார். பாத்திரங்களைப் பார்க்கும்போது நம்முடைய நடத்தையையும் கவனிக்கத் தோன்றுகிறது. தன்னைப் பற்றிய புரிதலுடன் வாசிப்பவருக்கு இன்னும் நெருக்கமாகும் நாவல்.

மனித உணர்வுகளையும் அவை உருவாக்கும் செயல்களையும் எதிர்வினைகளையும் ஆதவன் மிக அழகாகச் சித்தரிக்கிறார். பத்ரியையோ பத்மினியையோ முழுவதும் புரிந்துகொண்டதாகச் சொல்ல முடியாதபடி, பாத்திரங்களில் மனித இயல்பின் முரண்பாடுகள் நிறைந்திருக்கின்றன. பழைய நாவலாக இருந்தாலும் அதன் சமூகப் பார்வை இன்றும் பொருந்துகிறது. மேற்கத்திய இலக்கியத்துக்கு இணையாக மதிக்கத்தக்க இந்த நாவல், இலக்கியத்தில் ஆர்வமுள்ளவர்களும் அதை அறியத் தொடங்குபவர்களும் படிக்க வேண்டியது.

செல்லப்பாவின் மாற்றம் சாத்தியமா என்ற கேள்வி எழுந்தாலும், ஆதவனின் நம்பகமான எழுத்து அதை ஏற்கச் செய்கிறது. உச்சக்காட்சி கீஸ்லோவ்ஸ்கியின் படங்களுக்கு இணையாக அமைந்துள்ளது.