Reviews for ஜே.ஜே. சில குறிப்புகள்

கற்பனை எழுத்தாளரான ஜே.ஜே. உண்மையில் வாழ்ந்தவரோ என்று எண்ணவைக்கும் அளவுக்கு வாழ்க்கைக் குறிப்புகள் அமைந்துள்ளன. அவரது வறுமை, சுயமரியாதை, அறச்சீற்றம் வழியே எழுத்தாளர்களின் துயரங்களை வெளிப்படையாகச் சொல்கிறது. புதுமையான வடிவம் கொண்டிருந்தாலும், ஆழமான கருத்துகளை உடனே முழுமையாகப் புரிந்துகொள்வது எளிதல்ல. எழுத்தாளர்களுக்கு மேலும் சுவாரசியமாக இருக்கக்கூடும்; காலம் கழித்து மீண்டும் படித்தால் கூடுதல் புரிதல் கிடைக்கலாம்.

தொடக்கத்தில் ஒன்ற முடியாமல் போனாலும், பின்னொரு வாசிப்பில் நூலின் சிறப்பும் சிந்தனைகளின் ஆழமும் புலப்படுகின்றன. கால இடைவெளிகளில் மீண்டும் வாசிக்கத் தோன்றும் தனித்துவமான புத்தகம்.

ஜே.ஜே. மீதான பாலுவின் ஈடுபாட்டிலிருந்து தொடங்கும் நாவல், பாசாங்கு, உண்மைத் தேடல், மன அமைதியின்மை என விரிகிறது. உண்மைக்காக எதையும் ஆராயும் ஜே.ஜே.வுக்கும் பாசாங்குகளோடு வாழும் பாலுவுக்கும் உள்ள வேறுபாடு கவனிக்க வைக்கிறது. முடிவான பதில்களை ஏற்காமல் தேடிக்கொண்டே இருப்பதன் துயரத்தை நுட்பமாகச் சொல்கிறது. மனதை அலைக்கழிக்கும் உணர்வுகளுக்கிடையில் அமைதியான கதைசொல்லலும் அக்கறையான உறவுகளும் இருப்பது தனிச்சிறப்பு; வாசித்த பின்னும் கேள்விகள் தொடர்கின்றன.

பாலு உருவாக்கும் ஜே.ஜே.வின் பிம்பமும் அவரது நாட்குறிப்புகளும் ஆழமாக எதையோ சொல்லப்போவதுபோல் எதிர்பார்ப்பை ஏற்படுத்துகின்றன. ஆனால் பல இடங்களில் மேலோட்டமாகவே நின்றுவிடுவதால் நாவல் பெரிதாக ஈர்க்கவில்லை.

அறிவுத் தேடல், ரசனை, இலக்கியம் ஆகியவற்றின் வழியே வாழ்க்கையின் பொருளைப் பற்றி யோசிக்க வைக்கும் நாவல். தலைமுறைகளைக் கடந்து வாசகர்களை ஈர்க்கும் சுந்தர ராமசாமியின் ஆற்றலை உணர்த்துகிறது. தமிழின் சிறந்த நாவல்களில் ஒன்று.

முழுமையாகப் புரிந்ததா என்ற தயக்கம் இருந்தாலும், வாழ்நாள் முழுவதும் மனதில் தங்கும் நாவல்.

தேடலும் கேள்விகளும் நிறைந்த இளமனதைத் தூண்டும் எழுத்து. ஜே.ஜே.வின் நாட்குறிப்புகள் தரும் அறிவுக் கிளர்ச்சி நீட்சேவின் எழுத்தை நினைவூட்டுகிறது. சமூகத்தின் எதிர்பார்ப்புகளுக்காகச் சுயத்தை விட்டுக்கொடுக்காமல், தத்துவங்களையும் கோட்பாடுகளையும் அறிந்தபடி தொடர்ந்து தேட வேண்டும் என்ற உறுதியை வலுப்படுத்துகிறது. வாழ்நாள் முழுவதும் உடனிருக்கக்கூடிய, நவீன இலக்கியத்தின் உச்சமாக மதிக்கத் தோன்றும் நூல்.

குறிப்புகள் வழியே ஓர் எழுத்தாளனின் வாழ்வையும் அறிவுச்சூழலையும் ஆராயும் வடிவம் புதுமையானது; இலக்கியக் குழுக்களைச் சாடும் நகைச்சுவையும் ரசிக்க வைக்கிறது. ஆனால் தத்துவ விவாதங்களுக்கு ஈடான உணர்வாழம் இல்லை. மேற்கத்திய சிந்தனைகளை விமர்சனமின்றி ஏற்றுக்கொள்வதும், சாதி மற்றும் ஆண்–பெண் ஏற்றத்தாழ்வுகளைக் கேள்விக்குட்படுத்தாததும் பெரும் குறைகள். ஜே.ஜே. மீதான பாலுவின் ஈடுபாடும் வளர்ச்சி பெறவில்லை; முதல் பகுதியில் உருவாகும் ஜே.ஜே.வின் பிம்பத்தை நாட்குறிப்புகள் தாங்கவில்லை. ஏமாற்றங்கள் இருந்தாலும், தமிழ்ப் புதினத்தில் முக்கியமான முயற்சி.

எழுத்தாளர்களின் கருத்துகள், இலக்கியப் பார்வைகள், போலித்தனங்கள் ஆகியவற்றை அணுகும் விதமும் நாவலின் அமைப்பும் ஈர்க்கின்றன. ஆனால் ஜே.ஜே. கற்பனையானவர் என்று தெரிந்திருப்பதால், அவர் மீதான தீவிரமான அபிமானம் சில இடங்களில் செயற்கையாகத் தோன்றுகிறது. நாட்குறிப்புகளும் சுந்தர ராமசாமியின் சொந்தக் கருத்துகளாகவே படுகின்றன. அந்தச் சிந்தனைகள் பிடித்திருந்தாலும், இந்த முரண்பாடு நாவலை முழுமையாக ரசிக்கத் தடையாகிறது.

கதாபாத்திரங்களின் வாழ்க்கையைவிட அவர்கள் வழியே எழும் கருத்துகளுக்கு முக்கியத்துவம் தரும் நாவல். நினைவுகளும் நாட்குறிப்புகளும் இணைந்து ஜே.ஜே.வை உண்மையில் வாழ்ந்த எழுத்தாளராக நம்பவைக்கின்றன. படைப்பின் நேர்மை, வாழ்வின் பொருள் பற்றிய தேடலோடு தமிழ், மலையாள இலக்கிய உலகின் போலித்தனங்களை நகைச்சுவையாகச் சாடுகிறது. மேலோட்டமாக வாசித்துக் கடந்துவிட முடியாத, சிறப்பான படைப்பு; ஆற்றூர் ரவிவர்மாவின் மலையாள மொழிபெயர்ப்பும் மனதைக் கவர்கிறது.