Reviews for இரவு

கேரளக் காயல் சூழலில் இரவில் வாழும் மனிதர்களை அறிமுகப்படுத்தும் நாவல், இரவின் அழகை ரசிக்க வைக்கிறது. சரவணனின் வழியாக விரியும் அந்த உலகமும் நீலிமாவின் பாத்திரமும் ஆழமாக ஈர்க்கின்றன. உறவுகளின் சிக்கல்கள் மனதைப் பாதிக்கின்றன; சில உரையாடல்கள் அதிரவைக்கின்றன. முதலில் ஒரு மதத்தை உயர்த்தி மற்றொன்றைத் தாழ்த்துவதுபோல் தோன்றினாலும், பின்னர் இரண்டின் நிறைகுறைகளையும் நேர்த்தியாக விமர்சிக்கிறது. வாசிப்பு முடிந்ததும் பிரியமான ஒன்றைப் பிரிந்த சோகம் மிஞ்சுகிறது.

சிக்கலின்றி நேராக நகரும் கதை. இரவும் நீலிமாவும் வெறும் பின்னணியும் கதாபாத்திரமும் அல்ல, குறியீடுகள் என்பதை உணரும்போதுதான் நாவலின் பொருள் பிடிபடத் தொடங்குகிறது.

பகலில் உறங்கி இரவில் வாழும் சமூகத்தைச் சொல்லும் கதை, தொடக்கத்தில் அதன் வர்ணனைகளாலும் மொழிநடையாலும் ஈர்க்கிறது. இரவு வாழ்க்கையை முயன்று பார்க்கலாமே என்ற எண்ணத்தையும் ஏற்படுத்துகிறது. ஆனால் காதல் நாடகமாகத் திரும்பும் கதையின் பிற்பகுதியும் முடிவும் வழக்கமான பாதையில் செல்வது ஏமாற்றம். தொடக்கத்தின் புதுமை நீடிக்காவிட்டாலும், இரவின் அறியாத முகங்களை அறிய ஒருமுறை வாசிக்கலாம்.

அற்புதமான நாவலாக அமையும் என்ற எதிர்பார்ப்பை ஏற்படுத்திவிட்டு, சாதாரணமாக முடிகிறது. முகர்ஜி, பிரசண்டனந்த பாத்திரங்கள் தேவையற்றவை போலத் தோன்றினாலும், அவற்றைப் புரிந்துகொள்ளும் அனுபவம் போதவில்லையோ என்ற தயக்கமும் இருக்கிறது. சரவணனின் மனமாற்றம் மிக இயல்பாக அமைந்துள்ளது; இரவைப் பற்றிய புதிய பார்வையையும் ஜெயமோகன் தருகிறார்.

வேலையின் கட்டாயத்தால் அல்லாமல், தத்துவக் காரணங்களுக்காக இரவில் மட்டுமே வாழத் தேர்ந்தெடுக்கும் மனிதர்களைப் பற்றிய நாவல். கொச்சியின் காயல்களும் கோயில்களும் கடலும் காடும் இரவின் அழகுடன் வசீகரமாக வருணிக்கப்படுகின்றன. எதையும் விலக்கிவைக்காத நவீனத் தமிழ் இலக்கியத்தின் போக்கில் அமைந்த இந்தப் படைப்பு, ஜெயமோகனின் எழுத்தாற்றலை உணர்த்துகிறது. தமிழ் வாசிக்கத் தெரிந்தவர்கள் தவறவிட வேண்டாத நூல்.