Reviews for இடக்கை

ஒரே காலப்பின்னணியில் அமைந்த சிறுகதைகளைப் பிரித்துக் கோத்ததுபோல் இருக்கிறதே தவிர, வலுவான கதைக்களமுள்ள நாவலாக இடக்கை அமையவில்லை. வறண்ட நடை, சீரற்ற கதைசொல்லல், பிடிப்பற்ற பாத்திரங்கள், நிறைவளிக்காத முடிவு ஆகியவை ஏமாற்றுகின்றன. வரலாறு, கற்பனை, அரசியல் என மாறிச் செல்லும் இழைகள் ஒன்றிணையவில்லை. எனினும் ஔரங்கசீப், சாமானியர்கள், சிறைவாழ்க்கை பற்றிய சில அத்தியாயங்கள் ஈர்க்கின்றன; முடியாட்சி குறித்த விவாதங்கள் இன்றைக்கும் பொருந்துவது சிறப்பு.

அரசின் அதிகாரமும் சாதிய ஒடுக்குமுறையும் எளிய மனிதர்களின் வாழ்வைச் சிதைப்பதை இடக்கை ஆழமாகப் பேசுகிறது. ஔரங்கசீப்பின் முதுமையைச் சித்தரிக்கும் தொடக்க அத்தியாயம் தனித்துச் சிறக்கிறது. தூமகேதுவின் வழியாக நீதிக்காகக் காத்திருக்கும் சாமானியர்களின் நிலையை உணர்த்துவதோடு, காதல், அன்பு, குற்றவுணர்வு போன்ற உணர்வுகளையும் நுட்பமாகக் கையாள்கிறது. கதைகளுக்குள் மறைந்திருக்கும் தொடர்புகளும் மாய யதார்த்தமும் வாசகன் சிந்தித்து அறிய நிறைய இடமளிக்கின்றன.