Reviews for இடக்கை

தலைப்புக்கும் ஒடுக்கப்பட்ட மனிதர்களின் வாழ்வுக்கும் உள்ள தொடர்பு சிந்திக்க வைக்கிறது. வலுவான தொடக்கமும் வரலாற்றுச் சூழலைக் கதையுடன் இணைக்கும் விதமும் சிறப்பு. ஆனால் தூமகேதுவின் பிற்காலப் பயணமும் அவனை ஒத்த ஒருவனைப் பற்றிய நிகழ்வும் மையக்கதையிலிருந்து விலகியதாகத் தோன்றுகின்றன. சில மாற்றங்களுடன் முன்னதாகவே முடித்திருந்தால் இன்னும் சிறந்த படைப்பாகியிருக்கும். குறைகள் இருந்தாலும் எஸ்.ராவின் சிந்தனைக்கும் கற்பனைக்கும் வாசிக்கப் பரிந்துரைக்கலாம்.

இடக்கை புறக்கணிக்கப்படுவதைப் போல நீதி மறுக்கப்பட்ட மனிதர்களின் வாழ்வைச் சொல்லும் நாவல் இது. அஜ்யாவும் தூமகேதுவும் அனுபவிக்கும் அநீதிகள் வழியாக அவர்களின் நீண்ட காத்திருப்பை உணர்த்துகிறது. வாசிப்பில் பொறுமையைச் சோதித்தாலும், அந்தத் துயரங்களை நிஜத்தில் சுமப்பவர்களின் நிலையை யோசிக்க வைக்கிறது. அறிந்த உண்மையை வெளிப்படையாகச் சொல்ல வேண்டியதன் அவசியம் பற்றிய எண்ணத்தையும் ஆழமாகப் பதிக்கிறது.

நீதி மறுக்கப்பட்ட எளிய மனிதர்களின் போராட்டங்களை இடக்கை வலுவாக உணர்த்துகிறது. அதிகாரத்தின் கொடுமையைச் சித்தரிப்பதோடு, அஜ்வாவின் அன்பும் அவள் எதிர்கொள்ளும் அநீதிகளும் மனதைத் தொடுகின்றன. தூமகேது தனியொருவராக அல்லாமல் நீதிக்காகக் காத்திருக்கும் பலரின் பிரதிநிதியாகத் தெரிகிறான். தப்பிப் பிழைப்பதற்கும் நீதி கிடைப்பதற்கும் உள்ள வேறுபாட்டைச் சிந்திக்க வைக்கும் இந்நாவல், எஸ்.ராவின் எழுத்தை நேசிக்கச் செய்கிறது.

ஔரங்கசீப் காலத்தைப் பின்னணியாகக் கொண்ட கதை நேர்கோட்டில் நகராமல் விரிகிறது. விசித்திரமான மனிதர்களை நேரில் சந்திப்பதுபோன்ற உணர்வைத் தருகிறது; இடையிடையே மிகுபுனைவின் சாயலும் தெரிகிறது.

தொடக்கத்தில் வாசிப்புக்குப் பிடிகொடுக்காத நாவல், போகப்போக அணுகக்கூடியதாகிறது. பல திசைகளில் விரியும் கதைகளின் மையமாக நீதி இருக்கிறது. அதிகாரத்தில் இருப்பவர்கள் அதைத் தமக்கேற்ப வளைத்துக்கொள்ளும்போது, சமூகத்தின் அடித்தட்டிலும் சாதியால் ஒடுக்கப்பட்ட நிலையிலும் இருப்பவர்களே பாதிக்கப்படுகிறார்கள் என்பதை இடக்கை பேசுகிறது.

ஒரே கதையாக நகரும் நாவல் அல்ல இது. பல கதைகள் பின்னிப்பிணைந்தாலும் அவற்றின் தொடர்புகளை வாசகரே தம் புரிதலுக்கேற்ப உருவாக்கிக்கொள்ள வேண்டியிருக்கிறது. இருந்தாலும் பொதுவான வாசகர்களுக்கு அருமையான வாசிப்பாக அமையும்.

ஏழ்மை, சாதி, அதிகாரம் ஆகியவற்றால் எளியோருக்கு நீதி மறுக்கப்படுவதை வரலாற்றுப் பின்னணியில் அழுத்தமாகப் பேசுகிறது இடக்கை. கிளைக்கதைகளும் அஜ்யாவின் பாத்திரமும் நீதியைப் பகடி செய்யும் மண்புழுக் கதையும் சிறப்பானவை. அதே நேரம் பெயர்கள் மாறும் பிழைகள், வரலாற்று முரண்கள், சில இடங்களில் மொழிபெயர்ப்பைப் போன்ற நடை உறுத்துகின்றன. சமகாலச் சாதிய ஒடுக்குமுறைக்குக் காரணமானவர்களைத் தெளிவுபடுத்தாமல் பழைய சூழலில் மறைப்பதாகவும் தோன்றுகிறது. இக்குறைகளுக்கு அப்பாலும் சமூக மாற்றத்தின் தேவையை வலியுறுத்தும் நாவல்.

நம்பிக்கையளிக்கும் தொடக்கம் இருந்தும், கதையும் அதன் முதன்மைப் பாத்திரமும் நோக்கமின்றி அலைகின்றன. ஒரு சாமானியனின் கதையைச் சொல்ல வரலாற்றுப் பின்னணி வலிந்து பொருத்தப்பட்டதுபோல் தோன்றுகிறது. பாத்திரங்கள் முழுமையாக வளர்க்கப்படாமல் விரைவில் மறைந்துவிடுகின்றன. பல வாய்ப்புகள் இருந்தும் அவற்றைப் பயன்படுத்தாமல் அவசரமாக முடிக்கப்பட்ட நாவல்.

ஒவ்வொரு பாத்திரமும் தொடர்பற்ற குட்டிக்கதைகளில் அலைவதால் வாசிப்பு அலுப்பூட்டுகிறது. இவை ஒன்றிணையாதபோது இதை நாவல் என்று கொள்ள முடியுமா என்ற சந்தேகம் எழுகிறது. தலைப்புக்கும் கதைக்கும் உறவு இருப்பதாகவும் தெரியவில்லை. எழுத வேண்டும் என்பதற்காகவே எழுதப்பட்டதுபோல் தோன்றும் இடக்கை, எஸ்.ராவின் மிக மோசமான படைப்பாக இருக்கக்கூடும்.

சங்கிலிபோல் தொடரும் கிளைக்கதைகள் வாசிப்பை உற்சாகமாக்குகின்றன. எஸ்.ராவின் கதைசொல்லும் திறன் சிறப்பாக வெளிப்படும் இந்தப் புதினம் அனைவரும் படிக்க வேண்டியது.