Reviews for நான் கிருஷ்ணதேவராயன்

கிருஷ்ணதேவராயரிடம் எதிர்பார்த்த கம்பீரமும் தெலுங்குப் பண்பாட்டுடனான ஆழ்ந்த உறவும் சித்தரிப்பில் கிடைக்கவில்லை. இன்றைய மேற்கத்தியப் பார்வையில் அவரை அணுகுவதுபோல் தெரிகிறது; அறம் பற்றிய அவரது மனநிலையும் நிகழ்வுகளின் காலவரிசையும் குழப்புகின்றன. கவிஞர்களுடனான நட்புக்கும் இளமைக்காலத் தமிழ், வைணவத் தொடர்புகளுக்கும் கூடுதல் இடம் தந்திருக்கலாம். ஏமாற்றங்கள் இருந்தாலும், மன்னரின் குடும்பம், திம்மராசுவின் செல்வாக்கு, இடைக்காலத் தென்னிந்தியச் சூழல் ஆகியவற்றுக்குள் அழைத்துச் செல்லும் கதை ஈடுபாட்டுடன் படிக்க வைக்கிறது. இத்தகைய வரலாற்றுப் புனைவு முயற்சி பாராட்டத்தக்கது.

போர்த்திறன் கொண்ட பேரரசராக மட்டுமல்லாமல், காதலுக்கும் கலைக்கும் ஏங்கும் மனிதராகக் கிருஷ்ணதேவராயரைச் சித்தரித்திருப்பது ஈர்க்கிறது. அவரது சொந்தக் குரலில் விரியும் கதை, மன விருப்பங்களுக்கும் அரசக் கடமைகளுக்கும் இடையிலான போராட்டத்தை நெருக்கமாகக் காட்டுகிறது. உரையாடல்களில் அக்கால அரச வாழ்க்கை பற்றிய சுவாரசியமான தகவல்களும் கிடைக்கின்றன. இன்னும் செறிவாகத் தொகுத்திருக்கலாம்; சுகந்தி கிருஷ்ணமாச்சாரியின் மொழிபெயர்ப்பு இனிய வாசிப்பைத் தருகிறது.

நூலில் போதிய ஆழம் இல்லாததாகத் தோன்றுகிறது. தமிழில் படித்துப் பார்த்தால் வேறுபடுமோ என்ற எண்ணம் எழுகிறது.

தொடக்கத் தயக்கத்தை விரைவிலேயே போக்கி, கதை வலுவாகப் பற்றிக்கொள்கிறது. விஜயநகர உலகில் மூழ்கச் செய்யும் அளவுக்கு ஆசிரியரின் கதைசொல்லல் திறன் சிறப்பாக உள்ளது.

பேரரசரே தன் கதையைச் சொல்வதால் அவரது வாழ்க்கையை நெருக்கமாக அறிய முடிகிறது. தேவையற்ற விவரங்களாலும் நீண்ட வர்ணனைகளாலும் கதையை இழுக்காமல் நகர்த்தியிருப்பது நன்றாக உள்ளது. இறுதிவரை கதைக்களம் நேர்த்தியாக அமைந்து, நல்ல வாசிப்பைத் தருகிறது.

பேரரசர்களும் தங்கள் செயல்களைப் பற்றிக் கேள்வி எழுப்பிக்கொள்வதை உணர்த்தும் அருமையான நூல்.

கிருஷ்ணதேவராயருக்கும் சின்னதேவிக்கும் இடையிலான காதலே கதையின் மையம். வரலாற்றுத் தகவல்களைவிட மன்னரின் மனவோட்டத்துக்கு இடமளிக்கும் கதைசொல்லல் வாசிப்பைச் சுவாரசியமாக்குகிறது. அவரது பெருமையைச் சிதைக்காமல் தனிப்பட்ட உணர்வுகளை முன்னிறுத்தியிருப்பது சிறப்பு.

கிருஷ்ணதேவராயரின் வாழ்க்கையும் சின்னதேவியின் மீதான காதலும் இந்த நாவலை ரசிக்க வைக்கின்றன. அவரே வாசகர்களிடம் பேசும் கதைசொல்லல் சுவாரசியமாக உள்ளது. ஹம்பியின் கன்னட, தெலுங்குப் பின்னணியைக் காட்டிலும் தமிழுக்கும் தமிழகத்துக்கும் அதிக முக்கியத்துவம் தருவது வியப்பளிக்கிறது. தமிழில் எழுதப்பட்ட நாவல் என்ற வகையில் அந்தத் தேர்வைப் புரிந்துகொள்ள முடிகிறது.

மன்னருக்குள் இருக்கும் மனிதரை அவரது குரலிலேயே காட்டும் முயற்சி நல்ல வாய்ப்புகளைக் கொண்டது. ஆனால் கிருஷ்ணதேவராயர் காதலில் தவிக்கும் இளைஞராகவே அதிகம் தெரிகிறார்; எதிர்பார்த்த கம்பீரமும் வசீகரமும் குறைகின்றன. சுவாரசியமான துணைப் பாத்திரங்கள் கதையைத் தாங்குகின்றன. எதிர்பார்ப்பை முழுமையாக நிறைவேற்றாவிட்டாலும், ஒருமுறை படிக்க ஏற்ற நாவல்.

ஹம்பியின் பிரமாண்டமும் வரலாற்றுச் சூழலின் கனமும் இந்த நாவலில் போதுமான அளவு வெளிப்படவில்லை. கிருஷ்ணதேவராயரை இன்றைய அறநெறிகளுக்கு ஏற்ப நல்லவராகச் சித்தரிக்கும் முயற்சி, அவரது முரண்பாடுகளை மறைத்துவிடுகிறது. காதலுக்கு அளிக்கும் முக்கியத்துவமும் தமிழ் சார்ந்த அம்சங்களை முன்னிறுத்துவதும் பிற வரலாற்றுப் பரிமாணங்களைப் பின்னுக்குத் தள்ளுகின்றன. மன்னரின் குறைகளையும் அக்காலச் சூழலையும் எதிர்கொள்வதற்குப் பதிலாக, கடந்த காலத்தை அழகுபடுத்தும் புனைவாகவே தோன்றுகிறது.