Reviews for கங்காபுரம்

வரலாற்றுப் புனைவுகளில் சிறந்தவற்றில் ஒன்று. சோழப் பேரரசைப் பற்றித் தெரிந்துகொள்ள ஆர்வமுள்ளவர்கள் தவறவிடக் கூடாத நூல்.

ஒரு முழுமையான கதையைப் படிக்கும் உணர்வு வரவில்லை; தனித்தனிச் சிறுகதைகளை வாசிப்பதுபோலவே இருக்கிறது. பல இடங்களில் கதையின் தொடர்ச்சி அறுபடுவதால், படித்து முடிக்கவும் நேரம் பிடிக்கிறது.

தந்தையின் புகழையும் அவர் விட்டுச் சென்ற சிக்கல்களையும் எதிர்கொள்ளும் ராஜேந்திரனின் மனநிலையைப் புரிந்துகொள்ள உதவும் மாறுபட்ட வாசிப்பு. அவனது அகப்போராட்டமும் உணர்ச்சித் தருணங்களும் சிறப்பு. ஆனால் காதல் பகுதி கதையுடன் பொருந்தாமல் மையத்தைத் தளர்த்துகிறது; எண்ணங்களும் மீண்டும் மீண்டும் வருகின்றன. போர்கள், கங்காபுரம், அவனது மகன் மற்றும் அவனைச் சார்ந்தவர்கள் பற்றிய விவரங்கள் குறைவு. அவசரமாக முடித்த உணர்வும் எஞ்சுகிறது.

கோவிலைப் பற்றியே தொடர்ந்து பேசுவதால், இது கோவிலைப் பற்றிய புத்தகமா என்ற கேள்வி எழுகிறது.

சோழர்களின் வெற்றியையும் பெருமையையும் தாண்டி, ராஜேந்திரனின் வெளிப்படாத மனப்போராட்டங்களை அறிமுகப்படுத்துகிறது கங்காபுரம். இதனால் கங்கைகொண்ட சோழபுரத்தின் பின்னணியும் வெறும் வரலாற்றுச் செய்தியாக இல்லாமல் மனதுக்கு நெருக்கமாகிறது. பெரும் அரசர்களுக்கும் அவர்களுக்கே உரிய தனிப்பட்ட கதைகள் உண்டு என்பதை உணர்த்துகிறது. சோழர் வரலாற்றின் மீதான பெருமையோடு இன்னும் ஆழமான புரிதலையும் தரும் நூல்.

ராஜராஜனின் புகழைத் தாண்டித் தனக்கான இடத்தைத் தேடும் ராஜேந்திரனின் கதையாக இந்நூல் அமைகிறது. எத்தனை சாதித்தாலும் அவனுக்கு நிறைவு கிடைத்ததா என்ற கேள்வியே மையமாகிறது. அவனை இயக்கியது பெருமையா, ஆசையா, துயரமா என்பதை மனதைத் தொடும்படி ஆராய்கிறார் ஆசிரியர். அந்த அகப்போராட்டத்திலிருந்து கவனத்தை விலக்க முடியாதபடி எழுதியிருக்கிறார்.

வெற்றிவீரனாக மட்டுமல்லாமல் தந்தையின் நிழலில் தனிமையுடன் வாழும் மனிதனாக ராஜேந்திரனைச் சித்தரித்திருப்பது அருமை. அவனது வலியோடு, கோவில் நடைமுறைகளிலும் சமூகத்திலும் நிகழும் மாற்றங்களையும் நாவல் உணர்த்துகிறது. ஆனால் முழுமையான படைப்பை வாசித்த நிறைவு இல்லை. கடைசி அறுபது பக்கங்களில் வரும் பல்லவ மன்னர் பரமேஸ்வரரின் நாடகப் பகுதி நீண்டு, எப்போது முடியும் என்ற அயர்ச்சியை ஏற்படுத்துகிறது.

ராஜராஜனின் புகழுக்குப் பின்னால் மறைந்துபோகும் ராஜேந்திரனின் அகவுலகைக் கங்காபுரம் மையப்படுத்துகிறது. போர்களை விரிவாகச் சொல்லாமல், அக்கால அரசியல், கோவில்களில் அதிகார மாற்றம், மக்களின் எதிர்ப்புகள் ஆகியவற்றுக்கும் இடமளித்திருப்பது சிறப்பு. தந்தையிடமிருந்து தனித்த அடையாளத்தைத் தேடும் ராஜேந்திரனின் பயணத்துடன் வரலாற்றையும் மீளாய்வு செய்கிறது. தொய்வில்லாத நடை சோழர் காலத்துக்குள் அழைத்துச் செல்கிறது. சோழர் ஆட்சியின் இன்னொரு முகத்தை அறிய வாசிக்க வேண்டிய நாவல்.

சோழர்களின் வெற்றிகளைத் தாண்டி அவற்றுக்குப் பின்னுள்ள நிர்வாக உழைப்பையும் ராஜேந்திரனின் மனப்போராட்டத்தையும் நாவல் பேசுகிறது. நில அளவை, வரி, ஊர்ச் சபைகள் பற்றிய நுணுக்கமான தகவல்களைத் திரட்டிய உழைப்பு வியப்பளிக்கிறது. தகவல் மிகுதி கதையின் சுவாரசியத்தைக் குறைத்தாலும் அதுவே நூலின் தனிப்பட்ட பலமும் ஆகிறது. ஏக்கமும் இயலாமையும் கொண்ட மனிதனாக ராஜேந்திரனை அணுகியிருப்பதும், வீரமாதேவியின் பாத்திரப் படைப்பும் சிறப்பு. சாதியப் பூசல்களும் சமூக மாற்றங்களும் கதைக்குள் பதிவாகின்றன.

போர்க்களப் பிரம்மாண்டத்தை விட ராஜேந்திரனின் மனநெருக்கடிகள் வழியே வரலாற்றை அணுகுவது புதுமை. கோவில் நிர்வாகம், பார்ப்பனர்களின் ஆதிக்கம், பிரம்மதேயங்கள், தேவரடியார் வாழ்வு போன்ற சமூக அம்சங்களையும் நாவல் அறிமுகப்படுத்துகிறது. இவ்வளவு இருந்தும் ஒரு முழுமையான நாவலை வாசித்த நிறைவு கிடைக்கவில்லை. ராஜேந்திரனின் வெறுமையும் இயலாமையும் வாசிப்பிலும் உணர முடிகிறது.