Reviews for என் இனிய இயந்திரா

சுஜாதாவின் மிகச் சிறந்த படைப்பாகத் தோன்றுகிறது. எண்பதுகளில் இருந்துகொண்டு 2021-ஆம் ஆண்டின் உலகை இவ்வளவு சுவாரசியமாகக் கற்பனை செய்திருப்பது வியப்பளிக்கிறது. நிஜத்தில் இன்னும் எட்டாத அறிவியல் வளர்ச்சியை நாவலில் காண முடிகிறது என்ற எண்ணமும் எழுகிறது. ஜீனோ மீது பாசம் கொள்ள வைக்கும் இந்தப் படைப்பு, சுஜாதாவின் இழப்பையும் உணர்த்துகிறது.

2021-ஐக் களமாகக் கொண்ட இந்த நாவலின் தொழில்நுட்பக் கற்பனை, 2020-இன் நடைமுறை வளர்ச்சியைவிட வெகுதூரம் முன்னே இருப்பதாகத் தோன்றுகிறது. அறிவியல் புனைகதையில் சுஜாதா விட்டுச் சென்ற இடத்தை நிரப்புவது எளிதல்ல என்பதை உணர்த்தும் சிறந்த வாசிப்பு. அதன் தொடர்ச்சியான மீண்டும் ஜீனோவையும் படிக்க வேண்டும் என்ற ஆர்வத்தை ஏற்படுத்துகிறது.

தமிழில் அறிவியல் புனைகதை எப்படி இருக்கும் என்ற தயக்கத்தைப் போக்கும் நாவல். தொடக்கம் முதல் பதற்றத்தோடு வாசிக்க வைக்கும் கதையில், முக்கியப் பாத்திரங்கள் கவனமாக உருவாக்கப்பட்டுள்ளன. தனித்துவமான கதைக்களத்துடன் அதன் சூழலும் கதையோடு இணைந்து வரும் தொழில்நுட்பமும் கவர்கின்றன. எழுதப்பட்ட காலத்தை நினைத்துப் பார்க்கும்போது அந்தக் கற்பனை மேலும் வியப்பளிக்கிறது.

காணாமற்போன கணவனைத் தேடும் நிலாவுக்கு ரவியும் இயந்திர நாய் ஜீனோவும் உதவுகின்றனர். எதிர்காலத்தைப் பின்னணியாகக் கொண்டிருந்தாலும் கதை அவ்வளவாகச் சுவாரசியப்படுத்தவில்லை. பல விஷயங்கள் போதிய விளக்கமின்றிக் கடக்கின்றன; தர்க்கப் பிழைகளும் நிறைய உள்ளன. வெளியான காலத்தில் கொண்டாடப்பட்டிருக்கலாம்; இன்றைய வாசிப்பில் ஒரு முறை படித்துப் பார்க்கலாம் என்ற அளவில்தான் இருக்கிறது.

எண்பதுகளிலேயே இவ்வளவு தூரம் கற்பனை செய்திருப்பது வியப்பளிக்கிறது. கதை நகர நகரப் பிடிப்புக் கூடுகிறது; இயந்திர நாயின் நகைச்சுவையும் தொடர்ந்து ரசிக்க வைக்கிறது. நெருக்கமான காட்சிகள் மட்டும் பழகிப்போன பாணியில் அமைந்துள்ளன. இந்தக் குறையைத் தவிர்த்துப் பார்த்தால், ஒரு முறையாவது படிக்கத் தகுந்த நாவல்.

ஜீனோவின் சிந்தனையும் பேச்சும் செயல்களும் இந்த அறிவியல் நாவலின் பெரிய ஈர்ப்பு. தொடக்கம் முதலே ரசிக்க வைக்கும் அந்த இயந்திர நாயை, கதை முடிந்த பிறகும் பிரிய மனம் வருவதில்லை. எதிர்காலத்தைச் சுஜாதா கற்பனை செய்திருக்கும் விதமும் வியக்க வைக்கிறது. சலிப்பில்லாமல் படித்து ரசிக்கக்கூடிய, பரிந்துரைக்கத் தகுந்த நாவல்.

குழந்தை பெறுவதிலிருந்து வாழ்நாள் வரை அரசு தீர்மானிக்கும் உலகத்தின் வழியாக, சர்வாதிகாரத்தின் கையில் அறிவியல் வளர்ச்சி எவ்வளவு ஆபத்தாக முடியும் என்பதைக் காட்டுகிறது கதை. இதை வேறொருவரும் எழுதியிருக்கலாம் என்றாலும், 1986-லேயே இப்படியொரு அறிவியல் புனைவைச் சுஜாதா எழுதியிருப்பதே பெரும் பாராட்டுக்குரியது. தொடர்ச்சியான மீண்டும் ஜீனோவை வாசிக்கத் தூண்டுகிறது.

சர்வாதிகார ஆட்சியில் சிக்கிக்கொள்ளும் நிலாவின் கதையை, எளிமையும் நகைச்சுவையும் கலந்த நடையில் சொல்லியிருக்கிறார் சுஜாதா. ஒரு நல்ல தமிழ்ப் படம் பார்த்தது போன்ற உணர்வு கிடைக்கிறது. ஆங்காங்கே 1984 நாவலின் சாயல் தெரிந்தாலும், சர்வாதிகாரத்தைப் பற்றிய கதையில் அந்த ஒற்றுமை இயல்பானதாகவும் தோன்றுகிறது. சுஜாதாவின் எழுத்தைப் பிடித்தவர்களுக்கு முயற்சித்துப் பார்க்க வேண்டிய நூல்.

எதிர்காலத்தைத் தொழில்நுட்ப வளர்ச்சியாக மட்டும் பார்க்காமல், பொருளாதாரம், அரசியல், மக்களின் சுதந்திரம் ஆகியவற்றோடும் சேர்த்துக் கற்பனை செய்திருப்பது சிறப்பு. இந்தியப் பார்வையில் அந்த உலகைச் சித்தரிக்கும் விதமும் தொடர்ந்து பரபரப்பைத் தக்கவைக்கும் கதைசொல்லலும் கவர்கின்றன. வாசிக்க வேண்டிய சுவாரசியமான அறிவியல் புனைவு.

எண்பதுகளிலேயே எதிர்காலத் தொழில்நுட்பங்களையும் அரசின் கண்காணிப்பையும் கற்பனை செய்த விதம் வியக்க வைக்கிறது. எளிய தமிழும் வேகமான கதைசொல்லலும் வாசிப்பில் பிடிப்பைத் தக்கவைக்கின்றன. ஆனால் தர்க்க இடைவெளிகள் அதிகம்; இறுதிப் பகுதி அவசரமாக நகர்வதுடன் உச்சக்கட்ட நிகழ்வுகளும் நம்பும்படி இல்லை. இக்குறைகளுக்கு இடையிலும், அடுத்த பாகத்தை எதிர்பார்க்க வைக்கும் சுவாரசியமான முடிவு அமைந்துள்ளது.