Reviews for என் இனிய இயந்திரா

எல்லாவற்றையும் அரசு தீர்மானிக்கும் எதிர்காலச் சர்வாதிகார உலகை நம்பும்படி சித்தரிக்கிறது இந்த விறுவிறுப்பான கதை. ஜீனோவின் பாத்திரமும் சுஜாதாவின் தொழில்நுட்பப் புரிதலும் பெரிதும் கவர்கின்றன. ஆனால் கதையின் சதித்திட்டத்தில் பெரிய தர்க்க ஓட்டை இருக்கிறது; தொழில்நுட்பச் சுவாரசியம் அதிலிருந்து கவனத்தைத் திருப்பிவிடுகிறது. அந்தக் குறையையும் மீறி அடுத்த பாகத்தை வாசிக்கும் ஆர்வம் ஏற்படுகிறது.

மிகவும் மேலோட்டமாக எழுதப்பட்டதாகத் தோன்றுகிறது. 1984 நாவலின் கதையுடன் ஜீனோவைச் சேர்த்தது போல இருக்கிறது; ஆனால் அந்த நாவலின் செறிவோ தாக்கமோ இதில் இல்லை. சுஜாதாவுக்கு ஒரு சறுக்கல்.

எண்பதுகளிலேயே இப்படிச் சிந்தித்த சுஜாதாவின் கற்பனை வியக்க வைக்கிறது. விஞ்ஞான விதிகளை மட்டுமே பேசும் இயந்திர நாய் ஜீனோ, படிப்படியாக மனித உணர்ச்சிகளைக் கற்றுக்கொள்வது கவர்கிறது. எந்திரனுக்கான விதை இந்தக் கதையிலேயே இருப்பதாகத் தோன்றுகிறது. இத்தகைய சிந்தனையுள்ள எழுத்தாளர் அரிது.

நிலாவை மையமாகக் கொண்ட இந்தக் கதை, சர்வாதிகாரத்தின் கையில் விஞ்ஞான வளர்ச்சி சிக்கினால் ஏற்படும் ஆபத்தைச் சொல்கிறது. குழந்தை பெற்றுக்கொள்ளக்கூட அரசின் அனுமதி தேவைப்படும் உலகம் இது. எடுத்தால் முடிக்காமல் வைக்க முடியாத விறுவிறுப்பு இருக்கிறது; எந்திரனுக்கான அடித்தளமும் தெரிவதாகத் தோன்றுகிறது. ஆனால் சில இடங்களில் தர்க்கம் இடிக்கிறது. அடுத்த நூலான மீண்டும் ஜீனோவில் அவற்றுக்குப் பதில் கிடைக்கலாம் என்ற எதிர்பார்ப்பு மிஞ்சுகிறது.

எண்பதுகளிலேயே இவ்வளவு தொலைநோக்குடன் சிந்தித்திருப்பது வியக்க வைக்கிறது. எந்திரனுக்கு ஒரு முன்னோடியாக இந்த நூல் தோன்றுகிறது.