பதினாறு வருடங்களுக்கு முன்பு, தமிழ் சினிமா தன்னைத் தானே சீரியஸாக எடுத்துக்கொண்டிருந்த ஒரு காலகட்டத்தில், C.S. அமுதன் என்ற இயக்குனர் ஒரு படம் எடுத்தார். அதன் பெயர் 'தமிழ் படம்'. அந்தப் பெயரைப் போலவே, அது தமிழ் சினிமாவின் அத்தனை ஃபார்முலாக்களையும், க்ளிஷேக்களையும் ஒன்றுவிடாமல் கிழித்துத் தொங்கவிட்டது. இன்று அதன் ஆண்டுவிழாவைக் கொண்டாடும்போது, அதை வெறும் 'ஸ்பூஃப்' அல்லது 'காமெடி' படம் என்று சொல்வது, அதன் முக்கியத்துவத்தைக் குறைத்து மதிப்பிடுவதற்குச் சமம்.

'தமிழ் படம்' ஒரு நகைச்சுவைப் படம் மட்டுமல்ல; அது தமிழ் சினிமா ரசிகர்களின் மனதில் பல ஆண்டுகளாகப் புழுங்கிக்கொண்டிருந்த கேள்விகளின், ஆதங்கங்களின் ஒட்டுமொத்த வடிவம். ஒரு ஹீரோ என்றால் ஏன் இப்படித்தான் introduction ஆக வேண்டும்? ஒரு பாடலில் எப்படி காதல் வருகிறது? கிராமத்து flashback ஏன் இவ்வளவு செயற்கையாக இருக்கிறது? அம்மா, தங்கை, நண்பன் சென்டிமென்ட் இல்லாமல் ஏன் ஒரு படம் எடுக்க முடிவதில்லை? – இப்படிப்பட்ட அத்தனை கேள்விகளுக்கும் ஒரு நக்கலான பதிலாக வந்தது 'தமிழ் படம்'.

A still from the movie Tamizh Padam, showing the hero Shiva in a dramatic, over-the-top pose, spoofing typical Kollywood hero introductions with lens flares and a low-angle shot.

வெறும் காமெடி இல்லை, இது ஒரு அறுவை சிகிச்சை

இந்த படத்தின் மிகப்பெரிய வெற்றி, அது குப்பைப் படங்களை மட்டும் கிண்டல் செய்யவில்லை. தமிழ் சினிமா கொண்டாடிய 'சிவாஜி', 'அந்நியன்', 'கில்லி', 'சந்திரமுகி' போன்ற மெகா ஹிட் படங்களின் மையக் கூறுகளையே எடுத்து வைத்துக்கொண்டு கிண்டல் செய்தது. ஹீரோவின் intro பாடலான 'பச்ச மஞ்ச...' ஒரு கடவுள் வாழ்த்துப் பாடல் போல ஆரம்பித்து, அது 'அகில உலக சூப்பர் ஸ்டார்' சிவாவுக்கானது என்று தெரியவரும்போது தியேட்டரில் எழுந்த சிரிப்பொலி இன்னும் காதுகளில் ஒலிக்கிறது.

'சினிமா பட்டி', 'சீரியல் பட்டி', 'தங்கச்சி பட்டி' என சென்டிமென்ட்களின் மொத்த உருவமாக வரும் பாட்டிகள், ஹீரோ ஒரு நொடியில் காதலில் விழுவது, அடுத்த பாட்டிலேயே வெளிநாடு செல்வது என தமிழ் சினிமாவின் அத்தனை மரபுகளையும் தோலுரித்துக் காட்டியது. இது வெறும் கிண்டல் அல்ல; இது ஒரு புத்திசாலித்தனமான விமர்சனம். ஒரு ரசிகனாக, நாம் பார்த்துப் பழகிப்போன விஷயங்கள் எவ்வளவு அபத்தமானவை என்பதை முகத்தில் அறைந்தாற்போல் காட்டியதுதான் அமுதனின் வெற்றி.

அகில உலக சூப்பர் ஸ்டாரின் அசுரத்தனம்

சிவா இல்லாமல் இந்தப் படம் இல்லை. 'அகில உலக சூப்பர் ஸ்டார்' என்ற பட்டப்பெயருக்கு முற்றிலும் தகுதியானவர். காரணம், அவர் ஒரு காமெடியனாக நடிக்கவில்லை. ஒரு முழுமையான மாஸ் ஹீரோவாகவே வாழ்ந்தார். முகத்தை சீரியஸாக வைத்துக்கொண்டு, நம்ப முடியாத சண்டைக் காட்சிகளிலும், பஞ்ச் வசனங்களிலும் அவர் காட்டும் தீவிரம் தான் படத்தின் அச்சாணி. "Angelina Jolie-யவே எங்க வெச்ச அழகன்டா நான்" என்று அவர் சொல்லும்போது, அது வெறும் காமெடி வசனம் அல்ல; அது ஹீரோயிசத்தின் உச்சகட்ட அபத்தத்தை நோக்கிய ஒரு தாக்குதல்.

அந்தப் படத்தின் பாடல்களும் அப்படித்தான். கண்ணனின் இசையில் ஒவ்வொரு பாடலும் ஒரு கிண்டலாக இருந்தாலும், தனியாகக் கேட்கும்போது சூப்பர் ஹிட் பாடல்களாக இருந்தன. 'ஓ மஹ ஸீயா' ஒரு கிளாசிக் மெலடி போலவும், 'லாலக்கு லாலக்கு டோல்டாபிமா' ஒரு குத்துப்பாடல் போலவும் நம்மை ரசிக்க வைத்தது. இதுதான் 'தமிழ் படம்' படத்தின் மேஜிக்.

A vibrant collage of classic Tamil movie posters like Sivaji, Anniyan, and Ghilli, with the Tamizh Padam poster in the center, illustrating the films it parodies.

அடுத்தது என்ன? தமிழ் படம் 3 மற்றும் Pan-India கலாட்டா

'தமிழ் படம் 2' வெளிவந்து, அப்போதைய ட்ரெண்டுகளைக் கிண்டல் செய்தது. ஆனால் இன்று இந்திய சினிமாவே மாறியிருக்கிறது. 'Pan-India' என்ற பெயரில் ஒரே மாதிரியான பிரம்மாண்டப் படங்கள், மெதுவாக நகரும் ஸ்லோ-மோஷன் காட்சிகள், தேசப்பற்று வசனங்கள் என ஒரு புதிய ஃபார்முலா உருவாகியிருக்கிறது. இந்த ஃபார்முலாவை உடைக்க 'தமிழ் படம் 3'-ஐ விட சிறந்த ஒரு ஆயுதம் இருக்க முடியாது.

'பாகுபலி' முதல் 'KGF', 'புஷ்பா', 'RRR' என அத்தனை Pan-India படங்களையும் வைத்து ஒரு கலாய் கலாய்த்தால், அது தமிழ் சினிமாவின் முதல் 1000 கோடி வசூல் படமாக மாறுவதற்கான வாய்ப்புகள் கூட இருக்கிறது. அது நடந்தால், அதுதான் சினிமாவின் ஆகப்பெரிய ஐரனி.

'தமிழ் படம்' ஒரு படம் மட்டுமல்ல, அது ஒரு பாடம். பெரிய பட்ஜெட், பெரிய ஸ்டார்ஸ் இல்லாமலேயே, ஒரு நல்ல ஐடியா இருந்தால் போதும், ஒரு இண்டஸ்ட்ரியையே அசைத்துப் பார்க்க முடியும் என்பதற்கு அதுவே சாட்சி. அடுத்த பாகம் வெறும் பொழுதுபோக்கிற்காக வரவில்லை; இன்றைய இந்திய சினிமாவின் போக்கை விமர்சிக்க அது கண்டிப்பாகத் தேவை.