Reviews for யவனிகா

சிலைத்திருட்டை மையமாகக் கொண்ட நல்ல கணேஷ்–வசந்த் கதை. சம்பவங்கள் தொண்ணூறுகளின் சினிமாப் பாணியில் அமைந்திருப்பதால், நாவலைவிட ஒரு படத்தின் திரைக்கதையாகவே தோன்றுகிறது. வசந்தின் வழியாக வெளிப்படும் சுஜாதாவின் வழக்கமான நகைச்சுவையும் இதில் உண்டு.

கணேஷ்–வசந்த் வந்தாலும் இதை விறுவிறுப்பான துப்பறியும் நாவல் என்று சொல்ல முடியவில்லை. தனித்தனியான இரண்டு கதைக்கருக்களை இணைக்கும் முயற்சியில் போதிய நேர்த்தி இல்லை; பல இடங்களில் கதையும் தொய்வடைகிறது. இருப்பினும், இந்த இருவருக்காகச் சுஜாதா ரசிகர்கள் ஒருமுறை படித்துப் பார்க்கலாம்.

கணேஷ்–வசந்த் கதைகளில் இது ஓரளவு நன்றாக இருந்தாலும், சிறந்தவற்றில் சேராது. யவனிகா சிலையின் வரலாற்றுக்கும் மர்மத்துக்கும் இன்னும் இடம் கொடுத்திருக்கலாம் என்ற எதிர்பார்ப்பு நிறைவேறவில்லை. இறுதிப் பகுதியில் வெளிப்படும் சுஜாதாவின் ஆழ்வார்கள் பற்றிய அறிவு குறிப்பாகக் கவனம் ஈர்க்கிறது.

சோழர் கால யவனிகா சிலைகளில் மூன்று வெளிநாடு சென்றுவிட்ட நிலையில், நாட்டில் எஞ்சியுள்ள சிலையைப் பற்றிய தகவல் கணேஷ்–வசந்தை ஒரு வழக்குக்குள் இழுக்கிறது. ஒரு பெண்ணின் மூலம் இதில் ஈடுபடும் இருவரும் அந்தச் சிலையை மீட்கிறார்களா என்பதே கதை. கணேஷ்–வசந்துக்காகப் படிக்கலாம் என்ற வரிசையில் சேரும் நாவல்.