Reviews for விஷ்ணுபுரம்

எழுத்துநடை நன்றாக இருந்தாலும் கதை தொடர்ந்து ஈர்ப்பதில்லை. தமிழ், சமஸ்கிருதச் சொற்கள் கலந்த மொழியும், குறிப்பாக இரண்டாம் பாகத்தின் அடர்த்தியும் வாசிப்பைச் சிரமமாக்குகின்றன. இந்து, பௌத்தத் தத்துவங்களில் திரட்டிய அறிவையெல்லாம் காட்டுவதே ஆசிரியரின் முதன்மை நோக்கமோ என்ற எண்ணம் வருகிறது. இரண்டாம் பாகத்தின் தொடக்கத்திலேயே தொடர்ந்து படிப்பது ஆர்வத்தால் அல்லாமல் முடித்தாக வேண்டிய கடமையாக மாறுகிறது.

இன்றும் காவியங்களைப் படைக்க முடியும் என்பதற்குச் சிறந்த எடுத்துக்காட்டு விஷ்ணுபுரம். ஒரு கற்பனை நகரத்தின் வழியே கடந்த காலத்தையும் நிகழ்காலத்தையும் இணைத்து, மனிதனின் நம்பிக்கைகளையும் உண்மைத் தேடலையும் கேள்விக்கு உட்படுத்துகிறது. வரலாற்றிலிருந்து கற்றுக்கொள்ளத் தவறுவதன் விளைவுகளையும், ஞான நூல்கள் மனிதர்களின் விளக்கங்களாக இருக்கக்கூடிய சாத்தியத்தையும் சிந்திக்க வைக்கிறது. முன்முடிவுகளை விலக்கி வாசிக்க வேண்டிய படைப்பு; புதிய இலக்கிய முயற்சிகளில் ஈடுபட விரும்புவோருக்கும் ஊக்கமளிக்கிறது.

மனிதன், கடவுள், நம்பிக்கை ஆகியவற்றைப் புதிய கோணத்தில் சிந்திக்க வைக்கும் ஆழமான நாவல். நகரத்தின் பார்ப்பன மரபுகளுக்குள் சுயநலமும் கொடுமைகளும் செயல்படுவதைச் சித்தரிக்கிறது; சங்கர்ஷணன் போன்ற பாத்திரங்கள் தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகின்றன. தொடக்கம் கனமாகவும் இரண்டாம் பாகத்தின் ஆன்மீக விவாதங்கள் சிலருக்குச் சலிப்பூட்டுவதாகவும் இருக்கலாம். அதே விவாதங்கள் சிந்தனையையும் விரிவாக்குகின்றன. காலம் செல்லச் செல்ல நிகழ்வுகள் புராணங்களாக மாறும் விதமும், மனித நினைவு உண்மையைத் திரிக்கும் விதமும் குறிப்பிடத்தக்கவை.

கற்பனை நகரத்தின் நுணுக்கமான விவரிப்புகளும் பல்வேறு ஞான மரபுகளை இணைக்கும் விதமும் ஆசிரியரின் பெரும் உழைப்பைக் காட்டுகின்றன. சில கதாபாத்திரங்கள் ஆழமான தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகின்றன. ஆனால் கவனமாக வாசித்தாலும் பல இடங்களில் புரிதல் சிக்குகிறது; குறிப்பாக ஞானசபைத் தர்க்கங்கள் கடினமாக இருக்கின்றன. பழக்கமில்லாத சொற்களும் விரிவான வர்ணனைகளும் வாசிப்பை மெதுவாக்குகின்றன. வியப்பைத் தரும் அதே நேரம், முழுமையாகப் புரிந்துகொள்ள முடியாத வருத்தத்தையும் மறுவாசிப்பின் தேவையையும் விட்டுச் செல்கிறது.

விஷ்ணுபுரத்தின் தனிச்சிறப்பு, கதாபாத்திரங்கள் சொல்லும் வரலாறுகளுக்கே உறுதியான ஆதாரம் இல்லாததுதான். காலப்போக்கில் மனிதர்களும் நிகழ்வுகளும் புராணங்களாக மாறுவதை நாவல் காட்டுகிறது. சமஸ்கிருதச் சொற்களும் கடினமான நடையும் வாசிப்பைச் சிரமமாக்குகின்றன. இரண்டாம் பாகத்தின் ஞான விவாதங்களுக்கு முதல் பாகமே வாசகரைத் தயார்படுத்துவதால் அவை குறையாகத் தெரியவில்லை. கதாபாத்திரங்களே நாவலைப் பற்றி விவாதிப்பதும் சுவாரசியம். இதற்கு முன் காவல் கோட்டம் வாசிப்பது நல்ல பயிற்சியாக இருக்கும்.

விஷ்ணுபுரத்தைச் சாதாரண வரலாற்று நாவலாக எண்ணி அணுக முடியாது. முன்தயாரிப்புடன் வாசித்தாலும் சில இடங்களில் குழப்பம் ஏற்படுகிறது. ஏராளமான கதாபாத்திரங்களையும் அவர்களின் தொடர்புகளையும் நினைவில் வைத்துக்கொள்ள வேண்டியிருக்கிறது. அதே நேரம், மனிதர்களையும் களங்களையும் விவரிக்கும் விதம் இந்த நகரம் உண்மையில் இருந்ததோ என்று நம்ப வைக்கிறது. மேலும் பக்குவமும் தெளிவும் கிடைத்தபின் மறுவாசிப்பில் அணுக வேண்டிய கனமான படைப்பு.