Reviews for பரங்கிமலை இரயில் நிலையம்

புதிய தலைமுறை "யதார்த்தமான" க்ரைம் துப்பறியும் நாவல். அதிக துப்புகள் இல்லாத கடினமான வழக்கை கதாநாயகன் அல்டோ எப்படி தீர்க்கிறார் என்பது சுவாரஸ்யமாக விவரிக்கப்படுகிறது. இது ஆசிரியரின் தொடரில் இரண்டாவது நூல், ஆனால் தனித்தனியாகவும் படிக்கலாம்.

ஒவ்வொரு அத்தியாயத்திலும் வரும் "தகவல் பகுதி" எனக்கு பிடிக்கவில்லை. ஒன்று அது பழைய ராஜேஷ்குமார் நாவல்களை நினைவூட்டுகிறது, மற்றொன்று அது குற்றத்தின் சாத்தியமான நோக்கத்தை வெளிப்படுத்தி, கதையை ஊகிக்கக்கூடியதாக ஆக்கி, பரபரப்பை குறைக்கிறது. இருப்பினும் படிக்கத்தக்கது.

சமகால அரசியல் நிகழ்வுகளை ஆவணப்படுத்துவது பாராட்டுக்குரியது.

கூட்டமான தொடர்வண்டிப் பெட்டியில் ஒருவரை இடுப்பில் காலால் உதைத்து கீழே தள்ள முடியுமா என்ற சந்தேகம் எழுகிறது. போதைப் பொருட்களின் குறிப்புகள் கதை அதை நோக்கித்தான் செல்கிறதோ என்று நினைக்கையில், ஆபாச வீடியோக்கள் பற்றிய குறிப்புகள் நினைத்தது தவறோ என்ற எண்ணத்தை தந்தது. சஸ்பென்ஸாகவும் சலிப்பு தட்டாமலும் கதை நகர்கிறது.

சிம்ப்ளி சூப்பர்!

ஒரு முழு நேர மருத்துவரால் எப்படி ஒரு உயர் தரமான சுவாரஸ்யங்களும் திருப்பங்களும் நிறைந்த க்ரைம் நாவலை தர முடிந்தது? ஹாட்ஸ் ஆஃப்! அரசியலை அங்கங்கே நைசாக புகுத்தி மிக நேர்த்தியாக ஆப்பு வைக்கிறார். ஒவ்வொரு அத்தியாயத்தின் தொடக்கத்திலும் நாம் தெரிந்துக் கொள்ள வேண்டிய சுவையான தகவல்களை தருவது மட்டுமல்லாமல், அதன் மூலம் எதிர்ப்பார்ப்பை ஏற்படுத்தி திருப்பங்களில் சுவாரஸ்ய மசாலாவை மெல்ல தூவி விடுகிறார். சுஜாதாவை நினைவூட்டுகிறார்.

இந்த நாவல் 2018 அமேசான் கிண்டில் "பேனா டு பப்ளிஷ்" போட்டியில் முதல் பரிசு வென்றது என்பதில் ஆச்சரியமில்லை!

அருமை!

"வெளிச்சத்தில் இருந்து இருட்டுக்குள் செல்லும் கண்கள் கூட தன்னை சரி செய்து தெளிவாக பார்க்க இரண்டு நொடி ஆகும்" - இது போன்ற வரிகளுடன் அடுத்த பாகத்தில் சந்திப்போம்!

படிக்க வேண்டாம்.

கதை நம்பிக்கையுடன் ஆரம்பித்து ஏமாற்றத்துடன் முடிந்தது. சில கதாபாத்திர அமைப்புகள் எனக்கு பிடிக்கவில்லை. ஒரு குறிப்பிட்ட சமூகத்தை மிகவும் சுயநலமாகவும், அருகில் நடக்கும் மரணத்தைப் பற்றி அலட்டிக்கொள்ளாதவர்களாகவும் காட்டியது சரியில்லை. மதக் குறியீடுகள் அணிந்த கதாபாத்திரத்தை 2000 ஆண்டுகளாக மக்களை ஏமாற்றும் குழுவைச் சேர்ந்தவராக சித்தரிப்பதும், பீஃப் பிரியாணி மூலம் ஒரு சமூகத்தின் மீதான வெறுப்பை காட்டுவதும் தேவையற்றது.

வெகுநாட்கள் கழித்து ராஜேஷ்குமார் பாக்கெட் நாவல் படித்த அனுபவம் கிடைத்தது. என்னால் க்ளைமாக்ஸை கணிக்க முடியவில்லை.

எனது வீடு பரங்கிமலை ரயில் நிலையம் அருகில் இருப்பதால் இந்த புத்தகத்தை படித்தேன். அந்த இடம் பற்றிய விவரணை நெருக்கமாக உணர வைத்தது.

நாவலை படிப்பது வேகமாகவும் சற்று பரபரப்பாகவும் இருந்தது. குறிப்பாக "கார்த்திக் அல்டோ" என்ற பெயரே மிகவும் அருமை. ஆசிரியர் இந்த நாவலை எழுத நிறைய ஆராய்ச்சி செய்திருப்பதை உணர முடிகிறது.

இருப்பினும் சில குறைகள்: புத்தகம் படித்த பிறகு, இது ஒரு நாவலை விட திரைக்கதை போல தோன்றுகிறது. செல்வகுமார் மொபைல் பயன்படுத்தியதாக பெற்றோர் ஆரம்பத்தில் சொல்கிறார்கள், ஆனால் அல்டோ ஏன் கடைசியில் மட்டும் மொபைல் பற்றி கவலைப்படுகிறார்? குற்றவியல் நாவல்களை அதிகம் படிக்கும் எனக்கு, பிரேதப் பரிசோதனை அறிக்கையில் ஆடை மீதான காலடி தடங்கள் பற்றி ஏன் யாரும் கவலைப்படவில்லை என்பது புரியவில்லை.

கதையின் முடிவு எனக்கு திருப்தியளிக்கவில்லை. ஒரு சிறுவனுக்கும் ஆணுக்கும் வித்தியாசம் இருக்கிறது. CCTV காட்சிகளை வைத்தே துப்பறிவாளர் இந்த வழக்கை எளிதாக தீர்த்திருக்கலாம். சஸ்பென்ஸை தக்க வைப்பதில் குறைபாடு இருக்கிறது. நாவலின் சில பகுதிகள் சுஜாதாவின் துப்பறியும் நாவல்களால் ஈர்க்கப்பட்டிருக்கலாம் என்று நினைக்கிறேன்.

எனக்கு 3.5 நட்சத்திரம் தரக்கூடிய அளவு இருந்தது. ஆசிரியர் கதாபாத்திரங்களை இன்னும் ஆழமாக வடிவமைத்திருந்தால், சந்தேகிக்க வேண்டிய நபர்கள் அதிகமாக இருந்திருப்பார்கள். இருப்பினும், படிக்க சுவாரசியமாக இருந்தது.