Reviews for வெள்ளையானை

இது வெளிவந்தவுடனே வாங்கிப் படித்தேன். இது வரலாற்றுப் புதினமா இல்லை, ஜெயமோகன் சினிமாவுக்குள் வர தன்னை நிரூபிக்க கோலிவுட் ஸ்டைலில் எழுதப்பட்ட மசாலா கதை என்றே தோன்றியது. படித்துப் பாருங்கள், நல்லா பொழுது போகும் — ஆனால் மூளைக்கு அப்பாற்பட்ட ஆழம் இல்லை.

ஜெயமோகனின் வெள்ளையானை கண் திறக்கும் நூல். மதராஸின் ஐஸ் ஹவுஸ் என்ற பெயரே சொல்வது போல, கடல் கடந்து ஒரு கப்பல் நிறைய பனிக்கட்டிகளைக் கொண்டு வந்து, ஏழு கப்பல் நிறைய பொருட்களை ஏற்றிச் சென்ற வர்த்தகம். மிகவும் சுவாரஸ்யமான தகவல்கள் நிறைந்த நூல்.

இது ஒரு புத்தக விமர்சனம் அல்ல — மறுவாசிப்புக்கான காரணங்கள்.

மனதை கனமாக்கும் நாவல் என்று தெரிந்தும் விடுமுறையில் இதை எடுத்துச் சென்றேன். தெரியாத ஒரு இடத்தில் அலையும்போது, சொந்த மண்ணுடன் இணைக்கும் ஒரு கொக்கி இது. தற்போதைய இடத்திலிருந்து தப்பிக்க விரும்புகிறோம், அதே நேரத்தில் திரும்ப இழுக்கும் அந்தக் கொக்கியை இறுக்கமாகப் பிடித்துக்கொள்கிறோம் — மனித மனத்தின் சிக்கலான தன்மை இது.

வெள்ளையானை — நீதியுணர்வின் அறவுணர்வின் கேள்விகள்.

தமிழ்நாட்டில் நடந்த முதல் தொழிலாளர் போராட்டம். பிரிட்டிஷ் அரசின் கொள்ளையால் உருவாக்கப்பட்ட செயற்கைப் பஞ்சத்தில், பிரிட்டிஷ் நிர்வாகம், மேல் ஜாதி இந்துக்கள் என அனைவராலும் கைவிடப்பட்ட தலித்துகளிடம் உருவான முதல் எழுச்சியை சொல்லும் நாவல். அது எப்படி முற்றிலும் அடித்து ஒதுக்கப்பட்டது என்ற சித்திரம்.

அயோத்தி தாச பண்டிதர் — காத்தவராயன் என்ற கதாபாத்திரம் மூலம் நம்மிடம் மழுங்கிப் போன அறவுணர்ச்சியையும் நீதியுணர்ச்சியையும் சுட்டிக்காட்டும் இடம் அனைத்துமே ஜெயமோகன் மாஸ்டர் என்பதை நிரூபிப்பவை. அருமையான நாவல்.

பஞ்சத்தையும் அதன் பேரழிவு விளைவுகளையும், சுற்றியுள்ள அரசியலையும், பிரிட்டிஷாரின் கொடுமையையும் — அதை விடவும் அதிர்ச்சியாக — இந்தியர்களின் கொடுமையையும் பேசும் சக்திவாய்ந்த கதை. நல்லது செய்ய முயன்று தோல்வியடைபவர்கள், அல்லது அவர்களின் முயற்சிகள் முற்றிலும் அர்த்தமற்றதாகிப் போகும் ஆழமான மனப்போராட்டத்தை ஆராய்கிறது.

நமது வரலாற்றின் அடிக்கடி பேசப்படாத ஒரு முக்கியமான பகுதியை கற்றுக்கொடுத்த கதை. சில பகுதிகள் அவற்றின் கனத்தால் தலை சுற்றச் செய்தன. இந்தியாவில் உள்ள அனைவரும் (குறிப்பாக தமிழ்நாட்டினர்) படிக்க வேண்டிய அத்தியாவசிய நாவல்.

இந்தக் கதையில் "பெரியவர்கள்" என்பது வெறும் வயது அல்ல. மற்றவர்களின் உணர்வுகளை — அவர்களின் தோல் நிறம், மதம், சாதி, சமூக நிலை எதுவாக இருந்தாலும் — உணர்ந்து புரிந்துகொள்ளும் திறன் கொண்டவர்களே உண்மையான பெரியவர்கள்.

சென்னையின் பெரும் பஞ்சத்தை பின்னணியாக வைத்து, ஒரு பிரிட்டிஷ் சிப்பாயின் கண்களிலும் உணர்வுகளிலும் கதை பயணிக்கிறது. புகழ்பெற்ற ஐஸ் ஹவுஸ் மையப் புள்ளியாக, வலுவான, கடினமான, ஆனால் தவிர்க்க முடியாத பிரச்சனைகள் பிணைக்கப்பட்டு நம்மை வெட்கத்தில் சுருங்கச் செய்கின்றன.

உண்மையை எதிர்கொள்ளும் தைரியம் இருந்தால் படியுங்கள் — ஒவ்வொரு வார்த்தையும் முகத்தில் சூடாக வீசும்.

பசியில் இருப்பவன் உப்பில்லா உணவை சாப்பிடுவது போலத்தான் முதல் 200-250 பக்கங்கள் இந்தப் புத்தகத்தில் சென்றன. வர்ணனைகள் பொறுமையை சோதித்தன, ஒரு கட்டத்தில் கோபத்தை உண்டாக்கின — அற்புதமான கதையை சரியாகப் படிக்க முடியவில்லையே என்ற சோகம் இருந்தது.

இருந்தாலும் தமிழில் முக்கியமாக வாசிக்கப்பட வேண்டிய வரலாற்றுப் புத்தகம். இன்று சகஜமாகச் செல்லக்கூடிய சென்னை மாநகரத்தில் இப்படியெல்லாம் இருந்திருக்குமா என்று நினைக்கும் போது இன்று நாம் பரவாயில்லை என்று தோன்றுகிறது — ஆனால் இன்னும் எதுவும் மாறவில்லை என்றும் தோன்றுகிறது.

எய்டனும் ஒரு விபச்சாரப் பெண்ணும் வண்டியில் செல்லும் போது நடக்கும் உரையாடல் மிகவும் அற்புதமாக இருக்கும். இந்த மருந்து உள்ளுக்குள் கசக்கிறது.

பதினெட்டாம் நூற்றாண்டில் சென்னை மாகாணத்தில் ஏற்பட்ட மிகப்பெரிய பஞ்சம் — இந்திய மக்கள் தொகையில் குறிப்பாக சென்னை மாகாணத்தில் ஐந்தில் ஒரு பங்கு பேர் பட்டினியாலும் நோயாலும் இறந்துபோனார்கள்.

இந்தப் பஞ்சத்திற்குக் காரணம் பிரிட்டிஷ் அரசின் கிழக்கிந்திய கம்பெனி முக்கிய பங்கு வகிக்கிறது. நினைத்திருந்தால் இந்தப் பெரும் பஞ்சத்தைத் தவிர்த்திருக்க முடியும் — ஆனால் அப்படிச் செய்யவில்லை. அதற்கு ஒரு முக்கிய காரணம் நம் நாட்டில் இருந்த சாதிப் பாகுபாடும் தீண்டாமையும் தான்.

ஏய்டன் என்ற அயர்லாந்து காவல் அதிகாரி பிரிட்டிஷ் அரசுக்காக இந்தியா வருகிறார். ஐஸ் தொழிற்சாலையில் தொழிலாளர்களை சாட்டையால் அடிக்கும் காட்சியை பார்க்கிறார். அங்கு மக்கள் அடிமைகளாக வேலை செய்வது தெரியவருகிறது. அவர்கள் வாழும் பகுதிக்குச் சென்று நிலவும் பஞ்சத்தைக் காண்கிறார்.

இந்தப் பஞ்சத்தைக் கட்டுக்குள் கொண்டு வர முடியும் என அறிக்கை தயார் செய்கிறார். ஆனால் அந்த வெள்ளையானை அவரை சும்மா விடவில்லை.

வெள்ளையர் காலத்தில் ஏற்படுத்திய செயற்கைப் பஞ்சத்தைப் பற்றி பேசுகிறது இப்புதினம். அந்தப் பஞ்சக் காலத்தில் நம் நாட்டவர் எவ்வாறு நடந்துகொண்டார்கள், குறிப்பாக சாதியின் பெயரைச் சொல்லி எப்படி நடந்துகொண்டார்கள் என்பதைத் தீவிரமாகப் பேசுகிறது.

பஞ்சங்கள் பெரும்பாலும் இயற்கையாக உருவாவதில்லை — தனி நபர்களின் பேராசையினாலே உருவாகிறது. வெள்ளையர்கள் அளவுக்கு அதிகமான தானியங்களை வெளிநாடுகளுக்கு ஏற்றுமதி செய்வதால் மிகப்பெரிய பஞ்சம் ஏற்படுகிறது.

ஐஸ் ஹவுஸில் வேலை பார்க்கும் தாழ்த்தப்பட்ட மக்களின் நிலை படிக்கும் போது மனம் வருந்துகிறது. பஞ்சத்தைப் பற்றிய விவரிப்புகள் மனதில் காட்சியாக விரியும் போது அது உண்மையில் நடந்தது என்பதை நம்ப மறுக்கிறது. அவ்வளவு பெரிய கூட்டம் உயிர் போகும் பசியிலும் உணவை அடித்துப் பிடுங்க ஏன் தோன்றவில்லை — கடைசி வரை இறைஞ்சியே இறக்கிறார்கள். அந்த பயங்கள் எத்தனை தலைமுறைகளாக உருவாக்கப்பட்டிருக்கும்!

சாதி மாபெரும் மக்கள் கூட்டத்தை உதிரிகளாக்குகிறது. காத்தவராயன், கருப்பன், எய்டனுக்கு நுங்கு தரும் கிழவி ஆகியோர் நம்பிக்கையை ஏற்படுத்துகின்றனர்.

19ஆம் நூற்றாண்டின் இறுதியில் (1876-78) இந்தியா சந்தித்த பஞ்சத்தின் போது சென்னையைச் சுற்றி நிகழ்ந்த மனிதப் பேரழிவுகளின் பின்னணியில், சென்னையில் பணிபுரியும் அயர்லாந்தைச் சேர்ந்த போலீஸ் அதிகாரியின் மனப்போராட்டங்களும், அவர் சந்திக்கும் மனிதர்களுடன் நடந்த உரையாடலும், சென்னை ஐஸ் ஹவுஸில் பணிபுரியும் தொழிலாளர்களின் நிலையும் அவர்களின் போராட்டமுமே கதைப் போக்கு.

இயற்கையின் வறட்சி, ஆங்கில அரசின் சுரண்டலும் இந்திய சாதிப் பிரிவமைப்பும் கூட்டாக தாழ்த்தப்பட்ட மக்களுக்கு இழைத்த அநீதியாக சித்தரிக்கப்படுகிறது. இறந்தவர்களில் பெரும்பாலோர் தாழ்த்தப்பட்ட வகுப்பைச் சார்ந்தவர்கள்.

மனித அழிவின் வர்ணனைகள் பேரிரைச்சலாக இருந்தாலும் ஒரு தாக்கத்தை உண்டாக்குகின்றன. பஞ்சத்திற்கான காரணங்கள் இன்னும் விரிவாக விளக்கப்பட்டிருக்கலாம். மறக்கப்பட்ட ஒரு நிகழ்வை நினைவுபடுத்தியதற்காக ஜெயமோகனைப் பாராட்டலாம்.

இவை பற்றி மேலும் அறிந்துகொள்ள மைக் டேவிஸின் "Late Victorian Holocausts" நூலைப் படிக்கலாம்.