Reviews for குறிஞ்சி மலர்

கதாநாயகனையும் கதாநாயகியையும் இணைக்கும் விதத்தில் இது ஒரு சிறந்த நாவல். எழுத்தாளருக்கு மொழியில் அபார ஆளுமை இருக்கிறது. அரவிந்தன் என்றும் நினைவில் நிற்பவன்...

அரவிந்தனும் பூரணியும் — என்றென்றும் நிலைத்திருக்கும் காதல். இந்த இரண்டு பாத்திரங்களும் மனதில் நீங்காத இடம் பிடித்துவிடுகின்றன.

இந்தப் புத்தகத்தை வாங்கிப் படிக்க ஆசைப்படுகிறேன்.

சுமாரான வாசிப்பு அனுபவம். கதாபாத்திரங்கள் யதார்த்தத்திலிருந்து மிகவும் தூரமாக இருக்கின்றன. கதையின் முக்கிய கதாபாத்திரங்களின் கருத்துகளுடன் என்னால் ஒன்றிப்போக முடியவில்லை. இந்தக் கதை 1960களில் எழுதப்பட்டிருக்கலாம், 2019ல் இது காலாவதியாகிவிட்டது.

ஒரு உதாரணம்: பூரணி இந்நாவலின் முக்கிய கதாபாத்திரம். அவளது தந்தை ஒரு கற்றறிந்த தமிழ்ப் பேராசிரியர். பள்ளிக்குப் பிறகு பூரணியைக் கல்லூரிக்கு அனுப்பவில்லை, ஏனெனில் கல்லூரிச் சூழல் மகளைக் கெடுத்துவிடும் என்று நம்புகிறார். இதற்காக இப்புத்தகத்தில் அவர் பாராட்டப்படுகிறார். தமிழ்ப் பண்பாடு என்ற பெயரில்.

நான் இதுவரை படித்த அல்லது அறிந்த புத்தகங்களிலேயே மிகச் சிறந்தவற்றில் ஒன்று. தமிழ் இலக்கிய ஆர்வலர்கள் அனைவரும் கட்டாயம் படிக்க வேண்டிய நாவல்.

மிக அருமையான படைப்பு! அமரர் நா.பார்த்தசாரதி அவர்களின் சிறந்த படைப்புகளில் ஒன்று. வாசிக்க வாசிக்க மனதைக் கொள்ளை கொள்ளும் நாவல்.

பூரணியும் அரவிந்தனும் — என்ன அழகான பாத்திரப் படைப்புகள்! ஐம்பது ஆண்டுகளுக்கும் மேலாகிவிட்டது, முதன்முதலில் இதைப் படித்ததிலிருந்து. எத்தனை முறை மீண்டும் படித்தேன் என்று நினைவில்லை. தமிழ் தெரிந்த அனைவருக்கும், குறிப்பாக இளைஞர்களுக்கு இந்தப் புத்தகத்தைப் பரிந்துரைக்கிறேன். இது என்றும் புதிது!

சில புத்தகங்கள் நமக்குள் மிகப்பெரிய வலியை ஏற்படுத்தும். வாசித்து முடித்து இரண்டு மூன்று நாட்களாவது நம்மைத் தூங்கவிடாமல் செய்துவிடும்.

அறுபதுகளிலும் அதன் பின்னரும் இந்நாவல் ஏற்படுத்திய தாக்கத்தால் நிறையப்பேர் தன் குழந்தைகளுக்கு பூரணி, அரவிந்தன் என்றே பெயர் வைத்தனர் என்றால் இந்நாவலின் வீரியத்தைத் தனியாக விளக்கத் தேவையில்லை.

அரவிந்தன், பூரணி இருவரும் ஒரு காலகட்டத்தின் பிரதிநிதிகள். லட்சியவாதம் என்று அன்று உணரப்பட்டதை இந்தப் பாத்திரப் படைப்புகளின் மூலம் நா.பா. பிரதிபலித்திருக்கிறார். கதையின் முக்கியத்துவமும் ஒரு காலத்தில் அதற்கு இருந்த தாக்கத்தால்தான். ஒவ்வொரு அத்தியாய ஆரம்பத்திலும் சிறு பாடல்வரிகள் கொடுத்திருப்பது ரசிக்கும்படியாக உள்ளது.

கதையின் முடிவில் மலர்ந்த குறிஞ்சி மலர் உதிர்ந்துவிட்டது போல் ஒரு வருத்தம்.

என் தந்தை இந்த நாவலைப் படித்துவிட்டு, கதையின் தலைவனின் பெயரை எனக்கு வைத்தார் என்பதில் நான் இன்று பெருமை படுகிறேன்... என்னை அறியாமலே என் கண்களிலிருந்து தாங்க முடியாத அனுபவத்தால் நீர் கொட்டியது... கடைசி மூன்று பக்கங்கள் படிக்கும்போது முற்றிலும் அழுதுவிட்டேன்... பார்த்தசாரதியின் கனவு நிஜமாக என் வாழ்த்துகள்.

தனக்கென்று ஒரு உலகம், தனக்கென்று ஒரு நாட்குறிப்பு, மதுரையின் வீதிகள் — இவ்வளவுதான் அரவிந்தனின் உலகம். பூரணியைச் சந்திக்கும் வரை.

புத்தகங்கள், அப்பா, திருப்பரங்குன்றம் — இதுதான் பூரணியின் உலகு. அரவிந்தனைச் சந்திக்கும் வரை.

ஒரே மாதிரியான எண்ணங்கள் கொண்ட இருவர் வெவ்வேறு சூழ்நிலையில் சந்தித்து ஒரே பயணத்தை மேற்கொள்கிறார்கள். நா.பார்த்தசாரதி இருவரையும் சேர்த்துவைத்துத் தொலைத்திருக்கலாம்.

பதிப்பகம், புத்தகங்கள், கலித்தொகையின் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட பாடல்களைச் சார்ந்த கதையெனச் சுவாரசியமாய் பயணிக்கிறது குறிஞ்சி மலர். நா.பார்த்தசாரதியின் இயல்பான எழுத்துநடை மற்றும் இந்தக் குறிப்பிட்ட காலத்திற்கு மட்டுமே இது பொருந்தும் என்ற வரையறையைத் தாண்டிய கதையின் கரு — இவையிரண்டும் அலுப்பின்றிக் கதையைப் படிக்கத் தூண்டுகின்றன.