Reviews for கோவேறு கழுதைகள்

நியோகி பதிப்பகத்தின் மொழிபெயர்ப்பு நாவல்கள் எப்போதும் மகிழ்ச்சியளிக்கும்; இந்தப் புத்தகமும் விதிவிலக்கல்ல. தமிழ் எழுத்தாளர் இமையம் எழுதிய இந்நாவலை லட்சுமி ஹோம்ஸ்ட்ரோம் ஆங்கிலத்தில் மொழிபெயர்த்துள்ளார்.

புத்தகத்தின் அட்டைப்படம் கலை ஆர்வலர்களுக்கு விருந்தாக இருக்கும் — வரலாற்றுச் சித்திரத்தின் அழகான தேர்வு. கதையின் கருவும் மனதில் நீண்ட நாள் தங்கும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகிறது.

கதையின் நிகழ்வுகள் 1970களின் இந்தியாவில் நடக்கின்றன, ஆனால் இன்றைய உலகத்துடன் காணும் ஒற்றுமைகள் வெட்கமும் பயமும் தருகின்றன. சமூகத்தின் ஆழமான இருண்ட பக்கங்களைக் காண்கிறோம். கதாபாத்திரங்களுடன் சுற்றுச்சூழலையும் கலாசாரத்தையும் ஆராய முடிவது சுவாரஸ்யமானது. ஆசிரியரின் இலக்கிய முதிர்ச்சியும் அனுபவமும் இந்தப் புத்தகத்தில் தெளிவாகத் தெரிகிறது.

கதை ஆழமான தனிப்பட்ட மட்டத்தில் தொடுகிறது. சிறிய புத்தகம்தான், ஆனால் படித்து முடித்த பிறகும் நீண்ட நாள் நம்முடன் தங்குகிறது.

புத்தகங்கள் உணர்வுகளின் சிறந்த ஊற்றுக்கண். இந்தப் புத்தகத்தில் பேசப்படும் சமூகத்தை நேரில் சந்தித்ததில்லை, ஆனால் இந்த நாவல் வழியாக சிறிது நேரம் அவர்களாகவே வாழும் வாய்ப்பு கிடைத்தது.

இமையத்தின் கிராமிய தமிழ் பயன்பாடு எப்படி ஆங்கிலத்தில் மொழிபெயர்க்கப்பட்டிருக்கும் என்று ஆர்வமாக இருக்கிறது. தமிழ்நாட்டில் தலித் கிறிஸ்தவக் குடும்பம் ஒன்று பாகுபாடு மற்றும் கஷ்டங்களை எதிர்கொண்டு, பாசாங்குத்தனமான சமூகத்தில் உயிர் வாழப் போராடுவதைச் சித்தரிக்கிறது இந்த நாவல்.

இமையத்தின் தமிழ் சற்று கடினமானது — அது வேண்டுமென்றே அப்படி இருக்கிறது என்று சொல்வேன். இந்தக் கதாபாத்திரங்கள் மென்மையான வாழ்க்கை வாழ்வதில்லை; மொழியும் நம்மைக் குத்தி, வெட்டி, அவர்களின் வலிகளுக்கு விழிப்பாக இருக்கச் சொல்கிறது.

மிகவும் ஏமாற்றமாக இருந்தது. நாவல் நன்றாகத் தொடங்கியது. முதல் 30-50 பக்கங்களை வாசிப்பதே கடினமாக இருந்தது. பேச்சு வழக்குத் தமிழிலிருந்து வேறுபட்ட மொழி வாசிப்பை இன்னும் கடினமாக்கியது.

ஆனால் கதையும் அதன் சொல்லப்படும் விதமும்தான் ஏமாற்றமளித்தன. ஒரு களத்தை அமைத்த பிறகு, ஆசிரியர் விரைவாக நாவலை முடித்துவிட்டார். முதல் பல அத்தியாயங்கள் மெதுவாகக் களத்தை அமைத்தன — மக்களின் வயதாவது உட்பட. ஆனால் கடைசி 20-30 பக்கங்களில் அவர்களை விரைவாக வயதாக்கி, கதையை முடித்துவிட்டார்.

ஒரு சமூகத்தின் துணைக் கலாசாரத்தைப் பற்றி ஓரளவு தெரிந்துகொண்டேன், ஆனால் அதைத் தாண்டி ஆசிரியர் என்ன சொல்ல வந்தார் என்பது புரியவில்லை.

தொடக்கத்திலிருந்தே புதுவிதமான அனுபவங்களைக் குறைவில்லாமல் கொடுத்துக்கொண்டேயிருந்தது இந்த நாவல்.

வண்ணார் மக்களின் வாழ்வியலை அடிப்படையாகக் கொண்டு கதை செல்கிறது. நாம் பார்த்திராத, கேட்டிராத வண்ணார் மக்களின் வாழ்வியல் அனுபவத்தை வாசிப்பு உணர்வு மூலம் பெற நாவல் உதவி செய்கிறது. கோயிலுக்குச் செல்ல வேண்டும் என்ற இயல்பான ஆசையை நிறைவேற்ற நூறு குடும்பங்களின் அனுமதி தேவையாகிறது. இதேபோல் எல்லாவற்றுக்கும் ஊரைச் சார்ந்தே வாழ்க்கையை நகர்த்த வேண்டிய ஒரு குடும்பமாக ஆரோக்கியத்தின் குடும்பம் காட்டப்படுகிறது. ஆரோக்கியம் குடும்பத்தை மட்டும் தாங்காமல் நாவலையும் தாங்குகிறாள்! கட்டாயம் வாசிக்க வேண்டிய நாவல்.

வெகு இலகுவாக இதயத்தில் ஒட்டிக்கொள்ளும் எழுத்து. இமையம் போகிற போக்கில் ஒரு பிழிவு பிழிந்துவிட்டு முடிக்கிறார். நெஞ்சை தொடும் படைப்பு.

தமிழ் இலக்கிய பரப்பில் மிக முக்கியமான நாவல். விளிம்புநிலை மக்களின் வாழ்வியலை எதார்த்தமாக சித்தரிக்கும் இந்த நாவலை ஒவ்வொரு தமிழ் வாசகரும் படிக்க வேண்டும்.

ஆரோக்கியம் மற்றும் சவுரி குடும்பம் சார்ந்த நிகழ்வுகளின் தொகுப்பு இந்த நூல். சாதிய ஏற்றத்தாழ்வு, ஒரு குறிப்பிட்ட சமூகத்தின் பிறப்பு முதல் இறப்பு வரையிலான சமுதாய பங்களிப்பு, ஒரு தாயின் பாசம், இன்றைக்கு வழக்கில் இல்லாத பல சடங்குகள் மற்றும் நிகழ்வுகள் என பலவற்றை பதிவு செய்துள்ளது இந்த நூல்.

ஆரோக்கியம் என்கிற பெண்மணி இந்தக் கதை முழுக்க மனதில் நிறைந்திருக்கிறாள். அவளின் வாழ்க்கை, குடும்பம், மன ஓட்டங்கள், அழுகைகள் இவைதான் கோவேறு கழுதைகள்.

இமையத்தின் முதல் நாவல். தமிழ் இலக்கிய படைப்பில் மிக முக்கியமானது. ஒரு வாழ்க்கைப் பதிவு.

"கீய்ப்பட்ட சாதிக்கிக் கீய்ப்பட்ட சாதியாய் பொறப்புச்சிப்புட்டியே, அந்தோணியாரே!" என்ற வாக்கியம், வெறும் வாக்கியமாக ஆரோக்கியத்தின் மனதில் பதியவில்லை. தனக்கு இதனால் பெரும் மகிழ்வும், அழிவும் உண்டென புரிந்து வெறுமையில் காலம் கழித்தாள்.

"எல்லாம் பொக மறஞ்சாப்ல மறஞ்சிதான்போச்சி" என்ற கூற்றின் மூலம் எனக்கும் பழகிவிட்டுச் சென்ற வெறுமையுணர்வை ஏற்படுத்தினார் இமையம்.

நான் எதிர்பார்த்ததைவிட இமையம் அவர்கள் அதிகமாகவே தந்தார். அந்த பேச்சு வழக்கு, மொழி நடை அலாதியானது.