Reviews for சிவப்புக் கழுத்துடன் ஒரு பச்சைப் பறவை [Sivappu Kazhuthudan Oru Pachai Paravai]

நல்ல சிறுகதைத் தொகுப்பு. முற்போக்கான, உணர்வுபூர்வமான, மிக எளிதான வாசிப்பு. இரண்டு கதைகளில் மாயாயதார்த்தத்தின் (magical realism) தொடுதல் இருந்தது ஆச்சரியமாக இருந்தது.

தலைப்பில் உள்ள பறவை செம்மார்பு குக்குறுவான் (Coppersmith Barbet) என்பது உறுதி. ஆனால் கதைகள் இருண்ட தொனியில் உள்ளன — உடல்/மன குறைபாடு, நாள்பட்ட நோய் அல்லது மரணம் என்ற அடிப்படைக் கருப்பொருள் ஓடுகிறது. இசையும் கவிதையும் மற்றொரு முக்கிய அம்சம் — கர்நாடக இசை மட்டுமின்றி, இந்தித் திரைப்படப் பாடல்களும் ஒரு ஜான் லெனன் பாடலும் கூட இடம்பெறுகின்றன!

அறிவியல் புனைகதை முயற்சி சற்று பலவீனமாக இருந்தது. கதைகளின் சாரம் மொழிபெயர்ப்பில் தொலைந்துவிட்டதாக உணர்கிறேன். இருப்பினும், காகத்தைப் பற்றிய முதல் கதையை நான் படித்த மிகவும் உருக்கமான கதைகளில் ஒன்றாகக் கருதுகிறேன்.

ஒவ்வொரு சிறுகதையும் ஒரு தனி அனுபவத்தைத் தந்தன. பம்பாய் வீதிகளில் நானும் நடந்த தோற்றம்.

எனக்கு மிகவும் பிடித்த கதைகள்: சிங்கத்தின் வால் — ஓர் அற்புதமான அறிவியல் ஃபேன்டசி. 3வது பரிமாணப் பெண்ணுக்கும் 11 பரிமாண ஆணுக்குமான காதல். தனித்தன்மை கொண்ட எழுத்து.

சிவப்புக் கழுத்துடன் ஒரு பச்சைப் பறவை — நாம் நேசித்தவர்கள் விலகிச் செல்கிறார்கள், விலகியவர்களை விலகியவர்களாகவே விட்டுவிட வேண்டுமா அல்லது நம்முடன் பயணிக்கச் செய்ய வேண்டுமா? ஒளியற்ற உலகம் எவ்வாறு இயங்கும்? எல்லையற்ற அன்பு என்று ஏற்கிறேன்.

புத்தகத்தை வாசித்த பின் தோன்றிய கேள்விகள்: நீ நேசிக்கும் மனிதர்களை எப்படி அணைப்பாய்? ஒரு பெரிய நிறுவனம் இருந்த இடத்தில் இப்போது அடுக்குமாடிக் குடியிருப்புகள் இருப்பதைக் கண்டு என்ன எண்ணம் தோன்றுகிறது? இழந்த மனிதர்களை வேறு உருவில் நினைவுகூர்ந்திருக்கிறாயா? 1984 என்றால் நமக்கு என்ன ஞாபகம் வரும்? சீக்கியர்களுக்கு என்ன ஞாபகம் வருகிறது?

பிடித்த வரி: "எதை எதிர்க்கதுங்கறதை முதல்ல தீர்மானம் பண்ணு. அப்புறமா எப்படி எதிர்க்கறதுன்னுட்டு யோசி."

அம்பையின் படைப்பை முதன்முதலாக வாசிக்கும் அனுபவம். ஒரு நல்ல சிறுகதைத் தொகுப்பு. சில கதைகள் அழகாக இருந்தன, சில கதைகள் அதிகமாக முயற்சிப்பது போல உணர்ந்தேன். சில கதைகளில் கதைக்குத் தொடர்பில்லாத விஷயங்கள் திணிக்கப்பட்டிருந்தன. சில கதைகளில் யார் கதை சொல்கிறார்கள் என்பதே குழப்பமாக இருந்தது.

உணவு, இடங்கள், இசை, திரைப்படங்கள், அறிவியல் பற்றிய விவரணைகள் உண்டு — கதைகள் பரந்த கருப்பொருள்களைத் தொடுகின்றன. தமிழ் மூலத்தில் எப்படி இருக்கும் என்று தெரியவில்லை — மொழிபெயர்ப்பில் சில நுட்பங்கள் தொலைந்திருக்கலாம். ஒட்டுமொத்தமாக சுவாரசியமான வாசிப்பு. ஆசிரியரின் மற்ற படைப்புகளையும் படிக்க ஆர்வமாக இருக்கிறேன்.

சிவப்புக் கழுத்துடன் ஒரு பச்சைப் பறவை என்பது அம்பையின் (இயற்பெயர் சி.எஸ்.லக்ஷ்மி) சமீபத்திய சிறுகதைத் தொகுப்பு. முதுமை, கைவிடப்படுதல், பெற்றோர்-பிள்ளை உறவு, காதல், பாலியல், தனிமை, தேர்வு போன்ற கருப்பொருள்களை ஆராயும் இக்கதைகள் பன்முகத்தன்மையும் மரபை மீறும் தன்மையும் கொண்டவை.

கதைகளில் தொடர்ந்து வரும் காகம் — தென்னிந்தியக் காகம் மகாராஷ்டிராவுக்கு குடிபெயர்ந்ததோ என்ற கேள்வி — ஆசிரியரின் மும்பை வாழ்க்கைக்கான உருவகமாக இருக்கலாம். "சாம்பல் மேல் எழும் நகரம்" கதையில் நகரத்தின் அழகற்ற பகுதிகளை இடித்து சொகுசு அடுக்குமாடிக் குடியிருப்புகள் கட்டப்படுவது சித்தரிக்கப்படுகிறது — 75 வயது உர்மிலா தற்கொலை செய்துகொள்கிறாள், 90 வயது மாமியாரை முதியோர் இல்லத்துக்கு அனுப்ப வேண்டிய நிலை தாங்காமல்.

தலைப்புக் கதையான "சிவப்புக் கழுத்துடன் ஒரு பச்சைப் பறவை" அன்பை விட்டுக்கொடுப்பதில் தியானம் செய்வது போன்ற கதை. வசந்தன் தன் குடும்பத்தை விட்டு மலைகளில் தனிமையில் வாழ்கிறான். மைதிலி அவனைக் கண்டுபிடித்து, "நம் இடையே இருந்த அன்பிலிருந்தும் கூட" விடுவிக்கிறாள். "வீழ்தல்" கதையில் 72 வயது பெண் பால்கனியிலிருந்து மெல்ல இறங்கத் தொடங்குகிறாள்.

"வில் முறியாத சுயம்வரங்கள்" கதையில் கணவன் இறந்த சாந்தி, பிள்ளைகள் துணை தேடச் சொல்ல, ஏற்கனவே ஒருவரைப் பார்ப்பதாகச் சொல்கிறாள். "சிங்கத்தின் வால்" கதையில் சைபோர்க் கதாபாத்திரம் — நவீன காலத்தில் நெருக்கமான உறவுகள் மனிதர்களுக்கு மட்டுமா என்ற கேள்வியை எழுப்புகிறது.

"பொய்கை" கதை மட்டும் பிடிக்கவில்லை — ஒரு ஆண் குளத்தில் இறங்கி பெண்ணாக மாறுவதன் மூலம் 21ம் நூற்றாண்டில் பெண்ணாக இருப்பதன் அர்த்தத்தை உணர்கிறான் என்ற உத்தி தேவையா என்று தோன்றுகிறது. இது பாலின இருமையை வலுப்படுத்துவதோடு, பெண்களின் பாதிக்கப்பட்ட நிலையை உறுதிப்படுத்துகிறது.

பெரும்பாலான கதைகள் ஆழமான உணர்வுப்பூர்வமான அங்கத்தைக் கொண்டிருக்கின்றன. சில கதைகள் இலக்கை நன்றாகத் தாக்குகின்றன — கண்கள் ஈரமானது, கண்ணீர் கூட வழிந்தது சில நேரங்களில். ஆனால் இந்த இதயத்தைப் பிழியும் தருணங்கள் தோன்றி, அவற்றின் முழு வீரியத்தை உணர்வதற்கு முன்பே மறைந்து, அடுத்த கதை தொடங்கிவிடுகிறது.

அறிவியல் புனைகதையாக இருக்க வேண்டிய ஒரு கதை... அது என்னவாக இருக்க முயன்றது என்பதே புரியவில்லை!

எழுத்து நடை மிகவும் பிடித்தது. அழகாக எழுதப்பட்டிருக்கிறது! ஒவ்வொரு கதையும் வெவ்வேறு கருப்பொருள்களைத் தொட்டிருப்பது புத்துணர்ச்சியாக இருந்தது — எந்தக் கதையும் மீண்டும் அதே கருவைப் பற்றவில்லை.

கதைகள் அவசரமின்றி, வாழ்க்கையைப் போலவே நிதானமாக நகர்கின்றன. வில் முறியாத சுயம்வரங்கள் மிகவும் பிடித்த கதையாக மாறியது — கடைசி வரி ஒரு நீண்ட புன்னகையை விட்டுச்சென்றது. அந்தக் கதையை நினைக்கும்போதெல்லாம் அதன் நுட்பமான அழகு மீண்டும் உணர முடியும்.

சில கதைகளில் யார் கதை சொல்கிறார்கள், யார் யார் என்று குழப்பமாக இருந்தது. அதைத் தவிர, நல்ல வாசிப்பு அனுபவம். தனித்தனிக் கதைகள் என்பதால் புத்தகத்தை மூடி, இடைவேளையில் மீண்டும் திரும்பி வந்து, ஒவ்வொரு கதையையும் அதன் சாரத்தில் அனுபவிக்க முடிந்தது.

முற்றிலும் மாறுபட்ட, ஒன்றுக்கொன்று தொடர்பில்லாத 13 சிறுகதைகளின் தொகுப்பு. பெரும்பாலான கதைகள் மும்பையில் வசிக்கும் பெண்களைப் பற்றியவை — குறிப்பாக வயது முதிர்ந்த, தனித்து விடப்பட்ட, தனியாக வாழும் பெண்களின் வாழ்வியலும் தினசரி அனுபவங்களும் மன ஓட்டமும் எல்லா சிறுகதைகளின் மையக்கரு.

பெரும்பாலான கதைகள் ஜன்னல் மற்றும் தேநீரில் தொடங்குகின்றன. ஜன்னல் வழியாக கதாபாத்திரங்கள் வெளியே பார்க்கும் பரந்த உலகமும், ஜன்னலுக்குள் இருக்கும் வாழ்வியலும் ஒரு தனிமையையோ, நிராதரவையோ, ஏமாற்றத்தையோ, கடந்தகால மறக்கமுடியாத நினைவுகளையோ உணர்த்துவதாக உள்ளன.

தொகுப்பில் மிகவும் ஈர்த்த இரண்டு கதைகள்: சிவப்புக் கழுத்துடன் ஒரு பச்சைப் பறவை — செவி கேளாதோரின் மாறுபட்ட உலகத்தையும் உணர்வுகளையும் அழகாகச் சித்தரிக்கிறது. மொழி என்பது ஒலியில்லாமலும் இருக்கலாம் என்பதை தேன்மொழியின் கட்டுரை புரிய வைக்கிறது. வில் முறியாத சுயம்வரங்கள் — கணவரை இழந்த பெண்ணுக்கு பிள்ளைகள் துணை தேட நினைக்க, அவளுக்கு ஏற்கனவே ஒரு துணை இருப்பதாகச் சொல்லும் திருப்பம் அழகாக எழுதப்பட்டிருக்கிறது.

ஆனால் மொத்தத் தொகுப்பை முடித்ததும், இந்த இரண்டு கதைகளைத் தவிர வேறு எந்தக் கதைகளும் மனதில் நிற்கும் அளவு பெரிய தாக்கத்தை ஏற்படுத்தவில்லை என்பது ஏமாற்றம். எழுத்து நடையில் தொடர்ச்சியில்லாத சிறு வாக்கியங்களும், வேற்று மொழிக் குறிப்புகளும் கதையோடு தொடர்ச்சியாகப் பயணிக்க முடியாமல் இடைநிறுத்தின. சாகித்திய அகாதமி விருது வாங்கிய தொகுப்பு என்ற எதிர்பார்ப்பை இந்தத் தொகுப்பு பூர்த்தி செய்ததா என்பது மிகப்பெரிய கேள்விக்குறி.

இந்தப் புத்தகத்தின் தமிழ் மூலப்பதிப்பை வாசித்தேன். 13 சிறுகதைகள் கொண்ட தொகுப்பு. பயணம் 22, பயணம் 23 போன்ற கதைகள் ஆசிரியரின் பயணத்தில் சந்தித்த சிறு கதாபாத்திரங்களின் சித்திரங்கள்.

பயணம் 21 ஒரு மனிதனின் வாழ்க்கைப் பயணத்தை விவரிக்கிறது — முடிவில் மிகவும் உருக்கமாக இருந்தது. பொய்கையும் சிங்கத்தின் வாலும் சிந்தனைப் பரிசோதனைகள் போல இருந்தன. பொய்கை பாலினம் மற்றும் வன்முறையை சித்தரிக்கும் விதம் சர்ச்சைக்குரியது — ஆசிரியர் இன்னும் கொஞ்சம் செய்திருக்கலாம். சிங்கத்தின் வால் ஒரு அறிவியல் புனைகதை முயற்சி. 1984 மற்றும் சாம்பல் மேல் எழும் நகரம் ஆகிய கதைகள் 1984 கலவரம் மற்றும் மும்பையின் நகரமயமாக்கல் என்ற கருப்பொருள்களைக் கொண்டவை — பல கதாபாத்திரங்களின் வாழ்க்கை இந்த நிகழ்வுகளில் பின்னிப்பிணைகிறது.

தொகுப்பின் சிறந்த கதைகளுக்கு வருவோம். தொண்டை புடைத்த தாகம் ஒன்று — பல நோய்களால் பாதிக்கப்பட்ட பெற்றோரை முதுமையில் கவனித்துக்கொண்ட ஒருவரின் துக்கத்தை அழகாகச் சொல்கிறது. வீழ்தல் — நீண்டகால துணையை முதுமையில் இழப்பதன் வலியை மிகவும் உருக்கமாகச் சித்தரிக்கிறது. வில் முறியாத சுயம்வரங்கள் — வயதான பெண் தன் வாழ்க்கைத் துணையைத் தானே தேர்ந்தெடுக்கும் கதை, பிள்ளைகள் பணத்தைக் காரணம் காட்டி தடுக்க முயல்வது அருமையாக எழுதப்பட்டிருக்கிறது. குதிரைக்காரி — குதிரையின் சிறுநீரைக் கொண்டு முடி வளர்க்கும் சுவாரசியமான நகைச்சுவைக் கதை.

இறுதியாக, சிவப்புக் கழுத்துடன் ஒரு பச்சைப் பறவை — செவிப்புலன் குறைபாடுள்ள தேன்மொழியின் கதை. அவளது தந்தை காக்ளியர் இம்ப்ளான்ட் அறுவை சிகிச்சை செய்ய வேண்டும் என்கிறார். தேன்மொழி அதை மறுத்து, வெளி உலகின் சத்தம் தனது உள்ளமைதியைக் குலைக்க வேண்டாம் என்று அப்பாவுக்கு நெகிழ்ச்சியான கடிதம் எழுதுகிறாள். எல்லாக் கதைகளிலும் வயதான பெண் கதாபாத்திரங்களும் அவர்கள் எதிர்கொள்ளும் சவால்களும் வலுவான பெண்ணியக் கருப்பொருளும் ஊடாடுகின்றன. மிகவும் பரிந்துரைக்கத்தக்க சிறுகதைத் தொகுப்பு.

வித்தியாசமான எழுத்து நடை கொண்ட சிறப்பான சிறுகதைத் தொகுப்பு. ஒவ்வொரு கதையும் தனித்துவமான பாணியில் எழுதப்பட்டிருக்கிறது.