Reviews for மரப்பசு

தி.ஜாவின் அம்மணி போன்ற பெண்ணை பார்ப்பது மிக அரிது. மிகவும் வித்தியாசமான பெண். அம்மணிக்கு சரி தவறு என்று கிடையாது — எல்லாவற்றையும் அனுபவிக்க வேண்டும். கல்யாணம் வேண்டாம், கோபம் வந்தாலும் சிரிப்பு, துக்கம் வந்தாலும் சிரிப்பு. எல்லோரையும் தொட்டுப் பார்க்க வேண்டும், கட்டியணைக்க வேண்டும். மார்க்சிசம், கம்யூனிசம் படித்ததால் கடவுள் மீது நம்பிக்கையில்லை.

ஏவுகணை வானில் செல்லும்போது ஒவ்வொரு பாகமாகக் கழட்டிவிடுவது போல, அம்மணியும் ஒவ்வொரு பருவத்திலும் தன் சொந்தங்களைக் கழட்டிவிட்டுச் செல்கிறாள். 40 வயதான கோபாலி வித்வான் மீது காதல் கொள்கிறாள் — ஏற்கனவே திருமணமானவர், குழந்தைகள் இருப்பவர். சென்னையில் தனி வீடு, வைப்பாட்டி வாழ்க்கை. ஊர் ஊராகச் சுற்றுகிறாள், எங்கு போனாலும் மனிதர்களைத் தன் இஷ்டப்படி கட்டியணைத்துக் கொள்கிறாள்.

கடைசியில் எங்கு போனாலும் பட்டாபி போல் இல்லை என்று தெரிந்து அவனுக்காக உருகி கடிதம் எழுதுவது போல் கதை முடிகிறது. இக்கதை பெண்ணியம் பேசுகிறது என்று சொல்ல முடியாது — அதையெல்லாம் தாண்டி அம்மணியின் மனது எதையோ நோக்கி நகர்கிறது. 2050ஆம் வருடத்தில் அம்மணி போன்ற பெண்களைப் பார்க்க நேரிடலாம்.

1975இல் வெளிவந்த இந்நாவல், அதற்கு முன் 1972-73இல் கணையாழியில் தொடராக வெளிவந்தது. அன்னவாசல் என்ற ஆற்றுப்படுகை கிராமத்தில் வசிக்கும் அன்னம் (அம்மணி) என்ற சிறுமி, ஒவ்வொரு பருவத்திலும் கும்பகோணம், சென்னை, ஈரான், ரோம், பாரிஸ், லண்டன் என உலகெங்கும் சந்திக்கும் பல்வேறு மனிதர்களுடனான நிகழ்வுகளைச் சொல்லும் கதை.

அக்கால தமிழ்ப் பெண்களுக்கே உரித்தான சமூகக் கட்டுப்பாட்டு சங்கிலிகளை உடைத்து, கிட்டத்தட்ட தான்தோன்றியாகச் சுற்றும் பெண்ணாக அம்மணி காட்டப்பட்டிருக்கிறாள். இழவு வீட்டில் தாளமுடியாத சிரிப்பு வரும், விதவையின் நிராகரிப்பைக் கண்டு கோபம் கொள்வாள், கனவில் லெனின், நேரு வருவார்கள். எல்லோரையும் தொட்டு அணைப்பதன் மூலம் அன்பை வெளிப்படுத்துவாள்.

கும்பகோணத்தில் படிக்கும் அம்மணிக்கு 47 வயதான கோபாலி வித்வானுடன் பழக்கம் ஏற்பட, சென்னையில் தனி வீடு எடுத்து வைக்கப்படுகிறாள் — அவளது விருப்பத்தின் பேரிலேயே. பட்டாபி என்ற பாலிடெக்னிக் மாணவன் அம்மணி வீட்டில் தங்க வைக்கப்பட, அவனையும் விரும்புகிறாள். பல கச்சேரிகளுக்கு கோபாலியுடன் இந்தியா முழுதும் பயணப்படுகிறாள்.

கணவன்-மனைவி-குடும்பம் என்ற கூட்டுகள் அடங்காதவள், கற்பு புனிதம் போன்ற கட்டமைப்புகளுக்குள் சிக்காத பசு அவள். பால் தராது, வயது ஆகாது, மரணித்தாலும் யாரும் கேட்காத மரப்பசு அவள்.

இந்நாவல் என் கண்ணோட்டங்களை எவ்வாறு சவாலுக்கு உட்படுத்தியது என்பது என் மனதை முற்றிலும் கவர்ந்தது. மறக்க முடியாத, கடுமையான சுதந்திர உணர்வு கொண்ட கதாபாத்திரங்கள் தங்கள் விதிப்படியே வாழ்ந்தார்கள் — அவர்களின் தீவிரம் மிகவும் கவர்ச்சிகரமாக இருந்தது.

அம்மணி என்ற பெண்ணின் குழந்தைப் பருவம் முதல் வாழ்க்கை வரையறுக்கப்படும் அற்புதமான கதை. கவலையின்றி வாழ விரும்புகிறாள், ஏனென்றால் எல்லோராலும் நேசிக்கப்பட வேண்டும், எல்லோரையும் நேசிக்க வேண்டும் என்று நினைக்கிறாள்.

19ஆம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் இத்தனை தைரியமான உள்ளடக்கம். அக்காலத்தில் இந்தப் புத்தகம் எவ்வளவு பெரிய அதிர்வலைகளை ஏற்படுத்தியிருக்கும் என்று நினைக்கவே ஆச்சரியமாக இருக்கிறது.

"மரப்பசு" என்ற பெயருக்கு ஏன் இப்படி வைத்தார் என்று யோசித்துக் கொண்டிருந்தேன். பிறகு வந்த அற்புதமான விளக்கம் — உயிருள்ள பசுவாக இருந்தால் பால் கறப்பார்கள், வணங்குவார்கள், ஆனால் வயதானால் யாரும் கவலைப்படமாட்டார்கள், சாலையில் இறந்தாலும் உரிமையாளர் அடக்கம் செய்ய வரமாட்டார். ஆனால் மரப்பசுவாக இருந்தால் அலங்காரப் பொருளாக எப்போதும் அனைவரும் அதன் அழகை ரசிப்பார்கள். இந்த விளக்கம் யாருடைய வாழ்க்கைக்கும் பொருந்தும்.

அம்மணியம்மாள் — நான் அவளாக இருக்க விரும்பும் மற்றொரு கதாபாத்திரம். இந்த சமூகத்தில் ஒரு பெண் எப்படி இப்படி இருக்க முடியும் என்று இன்னும் யோசித்துக் கொண்டிருக்கிறேன். தி.ஜாவின் படைப்பாற்றல் அபாரம் 🤍

புரட்சிகரமான படைப்பு. தி.ஜாவின் எழுத்துநடை மிகவும் கவர்ச்சிகரமாக இருந்தது. ஆனால் நாயகியின் சிந்தனைப் போக்கை என்னால் முழுமையாகப் புரிந்துகொள்ள முடியவில்லை. ஒருவேளை அவள் காலத்திற்கு முன்னால் பிறந்தவளோ?

மரப்பசு ஒரு கிளர்ச்சிப் பெண்ணின் கதை. பாரம்பரியத்தை பின்பற்ற மறுக்கிறாள், சமூக விதிகளால் கட்டுப்படுத்தப்பட மறுக்கிறாள், யாருக்கும் சொந்தமாக இருக்க மறுக்கிறாள். ஜேம்ஸ் ஜாய்ஸ் சொல்வது போல குடும்பம், மதம், அரசு ஆகியவை ஒரு மனிதனை அடிமைப்படுத்துகின்றன — நம் கிளர்ச்சி நாயகி அம்மணி இதை அப்படியே உணர்கிறாள். சுதந்திரமாக வாழ விரும்புகிறாள், அதனால் வரும் நல்லதையும் கெட்டதையும் ஏற்றுக்கொள்கிறாள்.

வழியில் உண்மையான கருணையும் அப்பாவித்தனமும் கொண்ட மனிதர்களைச் சந்திக்கிறாள், அது அவளை வியப்படையச் செய்கிறது. தான் தொடும் சிலரின் வாழ்க்கையை அடிப்படையாக மாற்றுகிறாள். அம்மணி மிகவும் கவர்ச்சிகரமான கதாபாத்திரம் — சில நேரங்களில் அவளை ஆதரிக்கத் தோன்றும், சில நேரங்களில் அவள் செயல்களை ஏற்க முடியாது. ஆனால் சுதந்திரமாக வாழ வேண்டும் என்ற அவளின் சிந்தனையுடன் ஒன்றிணைய முடியும்.

ஐம்பது ஆண்டுகளுக்கு முன் எழுதப்பட்ட இந்நூல் இன்றும் புதுமையாகவும் சமகாலத்துக்குப் பொருத்தமானதாகவும் உணர்கிறது. இத்தனை மாற்றங்களுக்குப் பிறகும் அம்மணி இன்னும் ஒரு கிளர்ச்சிவாதியாகவே இருக்கிறாள். லக்ஷ்மி கண்ணன் இதை "Wooden Cow" என்று ஆங்கிலத்தில் மொழிபெயர்த்துள்ளார். இது என் நான்காவது தி.ஜானகிராமன் புத்தகம் — ஒவ்வொரு புத்தகத்திலும் அவரது வலிமையான பெண் கதாபாத்திரங்கள் அற்புதமாக இருக்கின்றன!

காலத்தை வென்ற ஒரு அற்புதமான படைப்பு. தி.ஜானகிராமனின் எழுத்தாற்றலும் முற்போக்குச் சிந்தனையும் இந்நாவலில் தெளிவாகத் தெரிகிறது.

மரப்பசு (மரத்தாலான பசு) என்பது யாரும் எதிர்பார்ப்பில்லாத, உணர்வற்ற பசுவைக் குறிக்கிறது. 70களில் எழுதப்பட்ட இந்நூல் அக்காலத்தில் அதன் சர்ச்சைக்குரிய தத்துவத்தால் பெரும் அதிர்ச்சியை ஏற்படுத்தியிருக்கும். 80% வரை ஐந்து நட்சத்திர அனுபவமாக இருந்தது, பிறகு நான்கு நட்சத்திரமாக மாறியது.

அம்மணி என்பவள் விவரிக்க கடினமான கதாபாத்திரம். சிறுவயதில் அண்டை வீட்டு விதவைப் பெண்ணுக்கு மொட்டையடிப்பதைப் பார்த்ததும் திருமணம் வேண்டாம் என்று முடிவு செய்கிறாள். சென்னையில் கோபாலி அவளுக்கு "பிராமண தாசி" என தனி வீடு எடுத்து வைக்கிறார். அங்கே இசை, நடனம், மார்க்சியம் பற்றிய உரையாடல்கள் என வாழ்கிறாள். கோபாலியின் உறவினன் பட்டாபி அவள் வீட்டில் தங்க வைக்கப்பட, இருவருக்கும் இடையே ஈர்ப்பு ஏற்படுகிறது.

பட்டாபி வெளியேறிய பின் அம்மணி மேலும் சுதந்திரமாக வாழ்கிறாள். மரகதம், ப்ரூஸ் போன்ற பாத்திரங்கள் அவள் வாழ்வில் தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகின்றன. 38 வயதில் இனி இப்படி வாழ முடியாது என்று உணர்கிறாள். ஆனால் இங்குதான் புத்தகம் ஏமாற்றியது — செயல்களின் முரண்பாடுகளை ஏற்றுக்கொள்ள முடிந்தாலும், கதாபாத்திரத்தின் இயல்பையே மாற்றிவிட்டது. பாலச்சந்தரின் பெண் கதாபாத்திரங்களைப் போல, இது ஒரு ஆணின் பார்வையில் அவளை புதிராக வைத்திருக்கும் முயற்சியாகவே தெரிகிறது.

மொழியை கூர் தீட்டி ஆயுதமாக நெஞ்சில் குத்தி உயிரை ஊடுருவி ஆன்மாவை அடையும் எழுத்துநடையில், அம்மிணியின் வாழ்க்கையை, தேடலை, உணர்வுகளை வெறும் சொற்களாக அல்லாமல் உயிருள்ள மன ஓவியங்களாக, உணர்ச்சிகளில் பட்டுத் தெறிக்கும் வாழ்வானுபவங்களாக தி.ஜாவின் மரப்பசு விரிகிறது.

அம்மிணியின் செயல்களில் பொதிந்த உணர்ச்சிகளில், அவள் தனக்கு சொல்லிக்கொள்ளும் காரணங்களில், கோபாலியின் பாடல்களில், பட்டாபியின் கேள்விகளில், மனித மனங்களின் நுணுக்கமான விவரணைகளில் இப்புத்தகம் தனித்து நிற்கிறது.

ஒரு சிறந்த புதினம் படிக்கும்போது மனவெழுச்சியையும், படித்து முடித்தவுடன் ஒரு சுய வெறுமையையும் தரவேண்டும். அம்மிணியையும், கோபாலியையும், பட்டாபியையும், குஞ்சாளியையும், இறுதியில் வரும் மரப்பசுவையும் தாண்டி வர சில காலம் பிடிக்கும். மீண்டும் வருவேன் தி.ஜா.