Reviews for யாருக்காக அழுதான்?

ஜெயகாந்தன் இடதுசாரி அமைப்பில் இருந்தபோது எழுதிய கதைகள் இவை. ஒவ்வொரு சம்பவத்திற்கும் நிறைய நியாயப்படுத்துதல்கள் இருக்கின்றன — அதை ஏற்பதும் ஏற்காததும் வாசகர் பொறுப்பு. கட்டாயம் படிக்க வேண்டிய புத்தகம்.

முதல் பகுதியில் ஒரு அப்பாவி மனிதனை உலகம் எப்படி நடத்துகிறது என்பதும், இரண்டாம் பகுதியில் நல்லவன் போல் நடிப்பவன் உள்ளுக்குள் எப்படி வருந்துகிறான் என்பதும், கரடுமுரடான மனிதன் உள்ளத்தில் எப்படி நல்லவனாக இருக்கிறான் என்பதும் அழகாக சித்தரிக்கப்பட்டிருக்கிறது. இரண்டு கதைகள் கொண்ட ஒரு புத்தகம்.

ஒட்டுமொத்த கதையின் நோக்கமும் இறுதியில் விளக்கப்படுகிறது. இதில் சொல்லப்பட்ட இரு கதைகளும், சுயநலமில்லா இரு மனிதர்களைப் பற்றியும், அவ்வாறு வாழும் உள்ளங்கள் இந்த சுயநலமிகுந்த உலகில் படும் இன்னல்களைப் பற்றியும் பேசுகிறது.

இந்த சிறு நூல் ஏகோபித்த சுவாரஸ்யத்தை தராவிட்டாலும், ஓரளவுக்கு சுவாரஸ்யமானது. சில நற்கருத்துகளை ஆங்காங்கே உரையாடல்கள் மூலம் இயல்பாகப் போதிக்கிறது.

இக்கதையில் வாழும் சில மனிதர்கள், இந்த இரு சுயநலமில்லா மனிதர்களைப் போற்றவும் பேணிகாக்கவும் முயற்படுகிறார்கள் என்பது நம் உலகிலும் இவ்வாறு மனிதர்கள் வாழ்கிறார்கள் என்பதற்கு அத்தாட்சியாகிறது.

ஜெயகாந்தனின் எழுத்துக்கள் பிரமிக்க வைக்கும் என்பார்கள் — அது உண்மைதான். நான் இந்த புத்தகத்தை 2020 இல் வாங்கினேன், ஆனால் முதல் சில பக்கங்கள் வாசித்து விட்டு ஓரம் கட்டி வைத்துவிட்டேன். ஏனோ இன்று என் கண்ணில் பட்டது, உடனே வாசித்துவிட்டேன் — அதுவும் ஒரே நாளில்.

வாசித்து முடித்த இறுதிக் கணத்தில் அவனும் அழுகிறான், கூடவே நானும் அழுதேன். இதுதான் உண்மை.

ரயில்வே நிலையம் அருகில் வெறும் நான்கு அறைகள் கொண்ட ஒரு விடுதி. முதலியாருக்குச் சொந்தமானது. மலிவு விலையில் உணவு வழங்கி வாடிக்கையாளர்களை கவர்கிறார். இந்தக் கதை ஒரு நாள் இரவில் ஆரம்பித்து மறுநாள் மாலையில் முடிகிறது.

கோவிந்தசாமி நாயுடுவும் ஜோசப்பும் மட்டும் விடுதியில் தங்குகிறார்கள். ஜோசப் தன் மனதில் பூட்டி வைத்திருக்கும் ரகசியங்களை மனம் திறந்து சொல்கிறான் — முருகேசனிலிருந்து எப்படி ஜோசப்பானான், மனைவி, நண்பன் என அத்தனை சோகங்களையும் கொட்டித் தீர்க்கிறான். கேட்ட கோவிந்தசாமி "நீ சாதாரண மனிதன் இல்லடா, நீ உண்மையாகவே ஆண்டவன் தான்" என்று மனமுருகிச் சொல்கிறார்.

அன்று இரவு போதையில் வரும் ஒருவர் தன் பர்ஸை தொலைக்கிறார். முதலியார் அதை மறைத்து வைத்து, பழி ஜோசப் மீது விழுகிறது. அடிக்கிறார்கள், ஆனால் அவன் மௌனமே காக்கிறான். கோவிந்தசாமி திரும்பி வந்து உண்மையை வெளிப்படுத்த, இறுதியில் பர்ஸ் கிடைக்கிறது.

அதுவரையில் அழவே தெரியாதவன், தனது முழு பலம் கொண்டு வாய்விட்டுக் கதறி அழுகிறான்.

"எனக்காக அழு" கதை என்னை மிகவும் பாதித்தது. இரண்டு கதைகளிலும் இது அதிக தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது.

அருமையான புத்தகம்! ஜெயகாந்தனின் எழுத்து மிகவும் ஈர்க்கும் வகையில் அமைந்துள்ளது. படிக்க வேண்டிய ஒரு சிறந்த குறுநாவல்.

ஜெயகாந்தனின் சிறந்த நாவல்களில் ஒன்று. இதில் "எனக்காக அழு" என்ற கதை மறக்கப்பட்ட, பரவலாக அறியப்படாத படைப்பு. அதிர்ஷ்டவசமாக இது திரைப்படமாக்கப்படவில்லை — யாருக்காக அழுதானின் அதே நிலையை சந்தித்திருக்கும்.

"எனக்காக அழு" ஒரு உண்மையான கிளாசிக். நல்லவன் யார், கெட்டவன் யார் என்பதை அற்புதமாக சித்தரிக்கிறது. கெட்டவன் என்று சொல்லப்படுபவன் நல்லவனைக் காப்பாற்றுகிறான். மனித மனதையும் எண்ணங்களையும் வேறொரு விதமாக வெளிப்படுத்தும் ஜெயகாந்தனின் மற்றொரு படைப்பு. மனம் தளரும் நேரங்களில் நான் அடிக்கடி படிக்கும் புத்தகங்களில் இதுவும் ஒன்று.

சிறிய குறுநாவல், விரைவாக படிக்கலாம். ஆடியோ புத்தகமாக கேட்பது அற்புதமான அனுபவம்.

விடுதியில் வேலை செய்யும் ஜோசப் — அனைவரையும் "ஆண்டவரே" என்று அழைக்கும் கனிவான, அப்பாவி மனிதன். அவனிடம் தீமையின் நிழல் கூட இல்லை. எல்லோரும் அவனை "திருட்டு முழி" என்று கிண்டல் செய்வார்கள், அதனால்தான் கதையின் இரண்டாம் பாதியில் அவனை குற்றவாளியாக நினைக்கிறார்கள்.

ஜோசப் தன் சக ஊழியர் சமையல்காரருக்கு தன் கடந்தகால கதையை சொல்லும் பகுதி மிகவும் அழகானது. சில நேரங்களில் இப்படிப்பட்ட மனிதர்கள் இந்த உலகத்தில் இருக்கிறார்கள் என்பதே நமக்குத் தெரியாது.

அவன் அழுவதும் இல்லை, சிரிப்பதும் இல்லை — உணர்கிறான் ஆனால் வெளிப்படுத்துவதில்லை. இரண்டாம் பகுதியில் விருந்தினரின் பர்ஸ் திருட்டுப் பழி அவன் மீது விழுகிறது. எல்லோரும் அவனை எப்படி நடத்துகிறார்கள், உண்மையான குற்றவாளி யார், சமையல்காரர் திரும்பி வந்து அனைவரையும் கடுமையாக கண்டிக்கிறார்.

கதை முடிவில் அவன் அழ ஆரம்பிக்கிறான் — ஏன் என்று யாருக்கும் தெரியாது, ஆனால் அடி வாங்கியதற்காக அல்ல என்பது மட்டும் அனைவருக்கும் உறுதி.

அப்பாவியாக இருப்பது முட்டாள்தனம் என்றும், புத்திசாலியாக இருப்பது எப்போதும் சிறந்தது என்றும் நாம் நினைக்கிறோம். ஆனால் ஒரு மனிதனின் நடத்தையை மனதாலும் ஆன்மாவாலும் இரண்டாலும் சேர்த்து புரிந்து கொள்ள வேண்டும். அழகான வாசிப்பு.

"பகைவனுக்கருள்வாய் நன்னெஞ்சே" — பாரதியார்

ஜோசப்! அன்பின் உருவம் தான் ஜோசப்! எல்லாருக்கும் எல்லாவற்றிலும் அன்பையும் அன்பின் பரிமாணத்தை மட்டுமே காணும் ஓர் பிறவி. நிஜத்திலும் நம்மோடு நிச்சயமாக இப்படி பலர் இருப்பார்கள்.

இதில் வரும் முருகேசன் என்கிற ஜோசப் தன் மனைவியின் விருப்பத்தைப் புரிந்து கொண்டு அவளுக்கு ஏற்படுகிற காதலை மதித்து அந்த காதலுக்குரியவனோடு ஒரு கணவனே மிகவும் இயல்பான, விசாலமான, பேரன்போடான மனநிலையில் திருமணம் செய்து வைக்கிற சம்பவம் அரங்கேறும். ஜெயகாந்தன் கதையல்லவா இது!

இத்தனை அறமும் அன்பும் நிறைந்த அந்த உள்ளத்தின் மீது அவன் பணி புரியும் இடத்தில் பெரும் கலங்கம் ஏற்படுகிறது. யாரோ செய்யும் தவறுக்கு ஜோசப் மீது பழி விழுகிறது.

"இன்னா செய்தாரை ஒறுத்தல் அவர் நாண நன்னயம் செய்து விடல்" — இக்குறளின் பொருள் தான் இக்கதையின் சுருக்கம்.

ஜெயகாந்தனின் கதாபாத்திரம் மற்றும் அவர் கதை படித்து முடித்த பின் வரும் மனநிலையிலிருந்து மீள்வது எத்தனை கடினம் என்பது அவரது கதைகளை படித்தவர்களுக்கு மட்டுமே தெரியும். இறுதி பக்கத்தில் ஜோசப்பின் அழுகை ஒலி வடிவமாக ஆழ் மனதில் அப்படியே நிற்கிறது.

இது திரைப்படமாகவும் எடுக்கப்பட்டு அதில் நாகேஷ் நடித்திருக்கிறார். வெகு நாட்கள் கழித்து மனதை பதைத்த புத்தகம் இது.

"தமிழ் ஜீவிக்கட்டும்" என நம்பி எழுதிய ஜெயகாந்தனால் நிச்சயம் தமிழ் ஜீவித்துக்கொண்டு தான் இருக்கிறது.

அன்பை விவரிக்கும் வாக்கியங்கள், பாறைகளைக் கூட உருக்கக்கூடிய அப்பாவித்தனம்.